Κοντά στο επίκεντρο του σεισμού παρατηρήθηκαν γραμμικές επιταχύνσεις που ξεπέρασαν το 0,5 g κοντά στο κέντρο της Αθήνας, αλλά δεν υπήρχαν επιταχυσιομέτρα εγγύτερα στο επίκεντρο. Δεδομένα που εξήχθησαν με βάση παρατηρήσεις σχετικά με το αναπαδογύρισμα ή με την ολίσθηση αντικειμένων σε κοιμητήρια κοντά στο επίκεντρο δείχνουν ότι η γραμμική επιτάχυνση σε σκληρά χώματα ξεπέρασε το 0,5 g και μπορεί να έφτασε μέχρι και τα 0,7 g, ενώ σε περιοχές με έδαφος από άργιλο υπολογίστηκαν ακόμη μεγαλύτερες επιταχύνσεις. Οι κατακόρυφες επιταχύνσεις κοντά στο επίκεντρο ήταν ακόμη μεγαλύτερες και έφταναν το 1 g. Οι επιταχύνσεις είναι δυνατόν να ενισχύθηκαν από διάφορους τοπογραφικούς παράγοντες, όπως ρέματα ή πρανή. Αυτοί οι παράγοντες σε συνδυασμό με τη γεωλογία του υπεδάφους και τις πλαγιές της Πάρνηθας και του όρους Αιγάλεω είχαν ως αποτέλεσμα οι ζώνες με αυξημένη καταστροφή να έχουν σχεδόν γραμμική κατανομή. Οι ταλαντώσεις είχαν συχνότητα 1,5 μέχρι 10 Hz. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από το σεισμό, ήταν τα Άνω Λιόσια, το Μενίδι, οι Θρακομακεδόνες και η Φυλή Αττικής, όπου υπολογίζεται ότι τοπικά ο σεισμός είχε ισχύ IX (9, με μέγιστο επίπεδο το 12) στην κλίμακα Μερκάλι, ήταν δηλαδή «πολύ καταστροφικός».

Η διάρρηξη δεν έφτασε μέχρι την επιφάνεια. Παρατηρήθηκε μόνο μια μικρή διάρρηξη βορειοδυτικά της Φυλής, η οποία συνοδευόταν από πτώσεις βράχων με γραμμική κατεύθυνση σε μήκος εκατοντάδων μέτρων. Αυτή η διάρρηξη είχε ίδια διεύθυνση με την υπόγεια διάρρηξη, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι το βύθισμα βρίσκεται προς την άλλη πλευρά σε σχέση με το ρήγμα. Άλλες διαρρήξεις που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του σεισμού, ήταν αποτέλεσμα τοπικών ασυνεχειών στα πετρώματα ή ασταθών πρανών από χώμα και δε σχετίζονται άμεσα με το σεισμό.

Ο σεισμός προκάλεσε μεγαλύτερη μετατόπιση του εδάφους στη πλευρά του ρήγματος που βυθίστηκε, δηλαδή αυτή προς το Θριάσιο πεδίο και το λεκανοπέδιο Αττικής. Στο Θριάσιο πεδίο η μετατόπιση του εδάφους έφτασε τα εφτά εκατοστά στην επιφάνεια, ενώ σε περιοχές στο λεκανοπέδιο Αττικής, όπως το Μενίδι, η Νέα Φιλαδέλφεια, τα Άνω Λιόσια, το Περιστέρι, η Μεταμόρφωση, οι Θρακομακεδόνες και η Πετρούπολη, η μετατόπιση ήταν 3-4 εκατοστά. Για 2,5 χρόνια μετά το σεισμό το ρήγμα συνέχισε να ολισθαίνει, ως αποτέλεσμα της στατικής πίεσης, με μέγιστη μετατόπιση που έφτασε τα τρία εκατοστά στην επιφάνεια. Μάλιστα η διάρρηξη που παρατηρήθηκε μετά το σεισμό είχε εμβαδόν 146,5 χλμ², ήταν δηλαδή 42% μεγαλύτερη από τη διάρρηξη που προκλήθηκε από τη κύρια σεισμική δόνηση. Αν αυτή η διάρρηξη λάμβανε χώρα μονομιάς θα ισοδυναμούσε με ένα σεισμό 5,7 βαθμών Ρίχτερ.

sansimera.gr

H έκκληση που απηύθυνε η κυβέρνηση της Συρίας μετά τους φοβερούς σεισμούς, που την έπληξαν μαζί με την Τουρκία:

Tα τελευταία 12 χρόνια, ο συριακός λαός ζει κάτω από το βάρος των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και πολλές δυτικές χώρες,  με μόνο μία ώρα ηλεκτρική τροφοδοσία την ημέρα, χωρίς καύσιμα, χωρίς φυσικό αέριο, χωρίς φάρμακα και χωρίς ιατρική βοήθεια στα φαρμακεία. Χτες χτυπηθήκαμε από ένα σεισμό 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και βγήκαμε όλοι στους δρόμους στις 4 το πρωί, ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς σε μια θυελλώδη νύχτα, κάποιοι άνθρωποι  κοιμήθηκαν στους δρόμους και χιλιάδες θάνατοι έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής.

Σήμερα περιμένουμε από τη διεθνή κοινότητα να άρει τις κυρώσεις της σε βάρος του αθώου συριακού λαού και να τον σώσει από την ατελείωτη αδικία και τον πόνο. Χρειαζόμαστε οχήματα και εξοπλισμό απομάκρυνσης ερειπίων, πυροσβεστικά οχήματα και ασθενοφόρα.

Δεν είμαστε βάρβαρος λαός, είμαστε από μια πολιτισμένη χώρα, που έχει δώσει πολλά στην ανθρωπότητα, αλλά οι κυρώσεις σας, που αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο και τις αρχές της ανθρωπιάς, σταμάτησαν τον τροχό της ανάπτυξης. Οι κυρώσεις σας μας εμποδίζουν να ανοικοδομήσουμε τη χώρα μας μετά τον πόλεμο. Τιμωρείτε τους ανθρώπους και τους αναγκάζετε να μεταναστεύουν.

 

Δύση και Ελλάδα σπεύδουν να βοηθήσουν την Τουρκία, αδιαφορούν όμως για τη Συρία

Ολόκληρη η «συλλογική Δύση», μαζί με την υπόλοιπη ανθρωπότητα και την Ελλάδα έσπευσε να προσφέρει αμέσως βοήθεια στον δοκιμαζόμενο τουρκικό λαό. Ο κ. Μητσοτάκης μάλιστα μίλησε στο τηλέφωνο με τον πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η βοήθεια δεν είναι πάντα χωρίς υστεροβουλία, πίσω της κρύβεται συνήθως και η διάθεση να μην «χάσουν» την Τουρκία, αλλά βέβαια, ό,τι κι αν σκέφτονται, πολύ καλό είναι που τη δίνουν. Όσο για τον κ. Μητσοτάκη και τους άλλους εγχώριους πολιτικούς, τα έχουν κάνει τόσο χάλια στην εξωτερική τους πολιτική, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο, που ελπίζουν τουλάχιστο να μειώσουν κάπως την ένταση και τους κινδύνους στα ελληνοτουρκικά εκφράζοντας αλληλεγγύη προς την Τουρκία. Όμως δεν έχει πληγεί μόνο η Τουρκία από τους σεισμούς. Και η Συρία έχει επίσης πληγεί, τόσο περιοχές που ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση, όσο και ελεγχόμενες από τους αντάρτες, που υποστηρίζει η Δύση και η Τουρκία. Εδώ οι σεισμοί πλήττουν μάλιστα μια χώρα ήδη εν πολλοίς κατεστραμμένη από τις αδίστακτες, εγκληματικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, του Ισραήλ και των συμμάχων τους στην περιοχή. Οι επεμβάσεις αυτές εκδηλώθηκαν με την παροχή βαρέος οπλισμού στους αντικυβερνητικούς αντάρτες, με τη δημιουργία από τις δυτικές, τουρκικές και ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες του ISIS (Ισλαμικό Κράτος), με τους διαρκείς ισραηλινούς, αλλά κατά καιρούς και αμερικανικούς βομβαρδισμούς, με τις άγριες κυρώσεις, με τις τουρκικές στρατιωτικές επεμβάσεις, αλλά και με τη ληστεία του συριακού πετρελαίου από τον αμερικανικό στρατό που βρίσκεται στη χώρα.

Αυτή την ήδη κατεστραμμένη χώρα ήρθαν να πλήξουν οι σεισμοί της Δευτέρας μαζί με την Τουρκία.  Ενώ τα δυτικά κράτη κινητοποιήθηκαν άμεσα για να προσφέρουν βοήθεια στους σεισμοπαθείς της Τουρκίας απέφυγαν να το κάνουν για τους σεισμοπαθείς της Συρίας, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις της συριακής κυβέρνησης. Οι ΗΠΑ μόνο και η Ε.Ε. έκαναν μια αόριστη αναφορά λέγοντας ότι η όποια βοήθεια θα δοθεί μέσω των μη κυβερνητικών οργανώσεων που δρουν στη Συρία. Μόνο που αυτές δρουν μόνο στις περιοχές, που ελέγχονται από τους αντικυβερνητικούς αντάρτες και συνδέονται με αυτούς. Βοήθεια προς τη Συρία έσπευσαν μέχρι τώρα να στείλουν η Ρωσία, η Ινδία, το Ιράν, το Ιράκ, τα Εμιράτα κ.ά..

Η κατάσταση της Συρίας προτού πληγεί από τους σεισμούς

H Συρία έχει πέσει θύμα άγριου οικονομικού πολέμου (κυρώσεων). Στα μέσα Ιανουαρίου, όχι για πρώτη φορά, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση πώλησης ιατρικών μηχανημάτων για νοσοκομεία. Να σημειώσουμε ότι μία εβδομάδα προτού πλήξουν τη Συρία οι σεισμοί το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) του ΟΗΕ προειδοποιούσε ότι η πείνα έχει φτάσει σε ιστορικά ρεκόρ, μετά από μια δεκαετία εμφυλίου, δυτικών επεμβάσεων, βομβαρδισμών και κυρώσεων, και απειλεί τώρα το 70% του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το 90% των 18 εκατομμυρίων κατοίκων της Συρίας ζούνε σε φτώχεια, λόγω των οικονομικών επιπτώσεων του πολέμου, της ξηρασίας που προκαλεί η κλιματική αλλαγή, μιας επιδημίας χολέρας, του κορονοϊού και της οικονομικής κατάρρευσης του Λιβάνου. Σημαντικότατη είναι βέβαια και η συμβολή των δυτικών εγκληματικών κυρώσεων, αλλά δεν μπορεί να το πει αυτό ο ΟΗΕ.

Απελπισμένοι οι ιθύνοντες του διεθνούς οργανισμού προειδοποιούν ότι είναι αναπόφευκτο ένα νέο προσφυγικό κύμα κάτω από παρόμοιες συνθήκες, μπας και συγκινήσουν έτσι τους δυτικούς «ανθρωπιστές», αλλά στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.  Μόλις στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη η συριακή κυβέρνηση αναγκάστηκε να εισαγάγει τετραήμερη εβδομάδα εργασίας στους κρατικούς οργανισμούς και τα πανεπιστήμια προκειμένου να εξοικονομήσει καύσιμα, με δεδομένες τις ελλείψεις λόγω των κυρώσεων και της λεηλασίας των συριακών αποθεμάτων από τα αμερικανικά στρατεύματα, που βρίσκονται παρανόμως στη χώρα.

Από το kosmodromio.gr

Σημ. Οι μεμονωμένες προσπάθειες Περιφερειών, Δήμων, οργανώσεων και πολιτών (και στη χώρα μας) δεν αναιρούν τα παραπάνω που αφορούν στην αποστολή βοήθειας σε επίπεδο κεντρικού κράτους.

Η σεισμική ζώνη τοποθετήθηκε γεωλογικά στο δυτικό περιθώριο της Πελαγονικής ζώνης και περιλαμβάνει τμήμα της Λεκάνης Κοζάνης-Σερβίων και της Λεκάνης Γρεβενών καθώς και την ορεινή μάζα του Βούρινου, που τις διαχωρίζει. Το ρήγμα όπου προκλήθηκε ο σεισμός οριοθετείται στη νότια πλευρά της λίμνης Πολυφύτου και είχε κατεύθυνση από το Ρυμνίο προς το Παλαιοχώρι  και το Νησί σε μήκος 30 περίπου χλμ.

Ο χορός των Ρίχτερ ξεκίνησε με δόνηση μεγέθους 3,6 R, που σημειώθηκε στις 11.18΄εκείνο το πρωινό του Σαββάτου, για να ακολουθήσουν άλλοι δύο προσεισμοί, αυξανόμενοι σε μέγεθος, στις 11.42΄ και στις 11.43΄, μεγέθους 3,8 R και 4,1 R αντίστοιχα.

Στις 11 και 47΄πρώτα λεπτά, ο εγκέλαδος χτύπησε με μανία την περιοχή με 6,6 R, κάνοντας την έντονα αισθητή σ’ ολόκληρη σχεδόν την ηπειρωτική Ελλάδα.

Όπως ήταν φυσικό το χτύπημα του εγκέλαδου αιφνιδίασε τόσο τους κατοίκους όσο και τους σεισμολόγους, αφού η περιοχή δεν είχε απειληθεί άλλη φορά κατά το παρελθόν από τόσο ισχυρό σεισμό.

Από θαύμα η περιοχή δεν θρήνησε ούτε ένα θύμα παρά μόνο 30 περίπου τραυματίες, θαύμα το οποίο οι κάτοικοι αποδίδουν και στην παρουσία της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Ζιδανιώτισσας στην Κοζάνη, την λιτανεία της οποίας η εκκλησία μας πραγματοποιεί κάθε χρόνο τέτοια μέρα.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Αντισεισμικής Προστασίας τουλάχιστον 10.500 κτίρια στο νομό Κοζάνης και στο νομό Γρεβενών κατέρρευσαν ή έπαθαν διάφορες βλάβες από το σεισμό. Το Χρώμιο, το Δαφνερό, και το Ρύμνιο στο Νομό Κοζάνης καταστράφηκαν……. Η Κνίδη, το Καλαμίτσι, η Βάρη, ο Ταξιάρχης και η Κοκκινιά στο Νομό Γρεβενών ισοπεδώθηκαν……

Καταστράφηκαν επίσης δεκάδες βυζαντινά μνημεία και εκκλησίες, ενώ σημειώθηκαν μεγάλες καταστροφές και σε σχολικά κτίρια ορισμένα εκ των οποίων ή κατέρρευσαν ή κρίθηκαν ακατοίκητα.

Μετά το χτύπημα του εγκέλαδου στις 13 Μαΐου 1995 τέθηκε σε ισχύ το σχέδιο έκτακτης ανάγκης, η περιοχή χαρακτηρίστηκε σεισμόπληκτοι και άμεσα κινητοποιήθηκαν ο στρατός και οι αρμόδιες υπηρεσίες.

Για την στέγαση των σεισμοπλήκτων διανεμήθηκαν χιλιάδες σκηνές στα Γρεβενά  και στην Κοζάνη.

Σε κάθε οικογένεια που επλήγη από το σεισμό της 13ης Μαΐου 1995 δόθηκε σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήρια έκτακτη οικονομική βοήθεια μέχρι και 200.000 δραχμές.

Οι δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ εκείνης της εποχής, αποτύπωσαν με την πένα και την φωτογραφία τους από την πρώτη στιγμή τα όσα είχαν συμβεί ενημερώνοντας την κοινή γνώμη και δίνοντας και μεταφέροντας τις απαραίτητες πληροφορίες στους απλούς πολίτες.

Εκτός από τους τοπικούς δημοσιογράφους και τα τοπικά ΜΜΕ, τα τοπικά τηλεοπτικά κανάλια και το ραδιόφωνο της ΕΡΑ Κοζάνης που ανέλαβε την ενημέρωση των πολιτών από τα πρώτα κρίσιμα λεπτά μετά την σεισμική δόνηση, στην Κοζάνη και τα Γρεβενά, έφτασαν στην περιοχή ως ανταποκριτές μεγάλων ελληνικών εφημερίδων και ξένων πρακτορείων ειδήσεων οι φωτορεπόρτερ Γιώργος και Νίκος Γιακουμίδης, τις φωτογραφίες των οποίων  φιλοξενούμε σήμερα στο αφιέρωμα μας και οι οποίες αποτυπώνουν φωτογραφικά το μέγεθος της καταστροφής.

25 χρόνια μετά στο Πυλωρί, στην Πεπονιά, στον Πολύλακο, στο Κλίμα, στο Αξιόκαστρο του Δήμου Βοΐου, στο Καλώχι, στο Καλαμίτσι και τον Μεσόλακο στα Γρεβενά, οι κάτοικοι ακόμα υπομένουν και περιμένον να βρεθεί λύση στα προβλήματα που δημιούργησε ο σεισμός.

Τα έργα υποδομής αν και τα περισσότερα έχουν ολοκληρωθεί τον τελευταίο χρόνο, η δημοπράτηση του οικισμού στο Βοϊο, το ξεκαθάρισμα των δικαιούχων των οικοπέδων είναι εξισώσεις που δεν έχουν λυθεί ακόμη.

25 χρόνια μετά η δημοπράτηση του οικισμού και η παράδοση του έργου από την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας  στη δημοτική αρχή του δήμου Βοΐου αναμένεται  να δώσει λύσεις και προοπτική στους ανθρώπους που για περίπου είκοσι χρόνια  περίμεναν να έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους.

Πηγή: ΕΣΗΕΜ-Θ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης)

Λίγα λόγια για τους αδελφούς Νικόλαο και Γεώργιο Γιακουμίδη τις φωτογραφίες των οποίων φιλοξενούμε.

O Γιώργος Γιακουμίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1956, όπου ζω και εργάζεται μέχρι σήμερα. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως φωτορεπόρτερ το 1978, αρχικά ως ελεύθερος επαγγελματίας. Συνεργάστηκε με το σύνολο των τοπικών εφημερίδων αλλά και αθηναϊκών καλύπτοντας φωτογραφικά όλα τα σημαντικά γεγονότα, πολιτικά, κοινωνικά και αθλητικά, στη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας.

Ο Νίκος Γιακουμίδης  είναι φωτογράφος από το έτος 1982 με έδρα την πόλη της Θεσσαλονίκης. Το 1985 δημιουργεί αυτόνομο φωτοειδησεογραφικό πρακτορείο, διατηρώντας συνεργασίες με εφημερίδες, περιοδικά, έντυπα και οργανισμούς της Ελλάδας. Συνεργάτης με τα μεγαλύτερα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία (Reuters-Associated Press), για την κάλυψη διαφόρων θεμάτων καθώς και με τις εφημερίδες «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Βορείου Ελλάδος», «Αγγελιοφόρος» και «Τα Νέα». Συνεργασία με το Δημοσιογραφικό Όμιλο Λαμπράκη για την κάλυψη θεμάτων από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη (Σερβία, Aλβανία, ΠΓΔΜ, Βουλγαρία, Τουρκία). Αποκλειστικός φωτογράφος του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης . Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις και φεστιβάλ μεταξύ των οποίων και η ατομική συμμετοχή στο Φεστιβάλ Φωτογραφίας που διοργάνωσε η ΕΣΗΕΜ-Θ στην Κοζάνη, στο πλαίσιο της Δράσης «Πάμε Απέναντι»,  όπου απέσπασε το Α΄ Βραβείο.