Τι είναι η υπογλυκαιμία και τι μπορεί να προκαλέσει;

Όπως αναφέρεται στην έρευνα του πανεπιστημίου του Cambridge,  «η υπογλυκαιμία -τα χαμηλά δηλαδή επίπεδα σακχάρου στον οργανισμό- μπορεί να προκαλέσει σειρά προβλημάτων όπως τρέμουλο, αποπροσανατολισμό και εξάντληση. Αν το άτομο δεν λάβει έγκαιρα μέτρα, μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις και απώλεια αισθήσεων. Σε πολλούς ανθρώπους με διαβήτη, αυτά τα επεισόδια μπορεί να προκληθούν ξαφνικά χωρίς καμία προειδοποίηση». Για πολλούς λοιπόν διαβητικούς ασθενείς, με συχνές μεταβολές των επιπέδων της γλυκόζης, η πιθανότητα να χάσουν τις αισθήσεις τους, αποτελεί ένα καθημερινό φόβο. Ιδιαίτερα οι γονείς παιδιών με διαβήτη τύπου Ι, βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση και ανησυχία προκειμένου να αποτρέψουν μια ενδεχόμενη υπογλυκαιμική κρίση.

Πώς μπορούν οι σκύλοι να βοηθήσουν;

Οι σκύλοι, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, με τους 200.000.000 αισθητήρες όσφρησης τους, έχουν τη δυνατότητα να “μυρίσουν” τις μεταβολές από τις βιοχημικές αντιδράσεις του οργανισμού όταν τα επίπεδα την γλυκόζης πέφτουν πολύ χαμηλά. Με τη σωστή εκπαίδευση, μπορούν να εντοπίσουν αυτές τις αλλαγές αρκετά νωρίς και να προειδοποιήσουν εγκαίρως,  είτε γαυγίζοντας, είτε σπρώχνοντας με τη μύτη τους το άτομο, με ένα νεύμα του χεριού τους ή ακουμπώντας τον άνθρωπο ή ακόμα και γλείφοντας τον στο πρόσωπο ή στο πόδι. Η μύτη τους είναι τόσο εκπληκτική που μπορούν να εντοπίσουν τις μεταβολές πριν γίνουν αντιληπτές ακόμα και από συσκευές παρακολούθησης σακχάρου αίματος, που παρέχουν συνεχή ανάγνωση των επιπέδων γλυκόζης!

Υπάρχουν περιπτώσεις που τα σκυλιά μύρισαν και προέβλεψαν το επεισόδιο μέχρι και 60 λεπτά πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων! Με αυτόν τον τρόπο, το άτομο έχει το χρόνο να μετρήσει το ζάχαρο στο αίμα ή να φάει κάτι προκειμένου να αποτρέψει την επικείμενη κρίση υπογλυκαιμίας. Τα σκυλιά αυτά μπορούν να φανούν ιδιαίτερα σημαντικά στη ζωή παιδιών με διαβήτη τύπου Ι. Γίνονται σύντροφοι τους, η παρέα τους, στο παιχνίδι και στη ζωή τους και άρα μπορούν να τα ‘πείσουν’ ευκολότερα να παίρνουν τα φάρμακά τους αλλά και να είναι συνεπείς στις μετρήσεις τους. Αξιοσημείωτο σε αυτή την περίπτωση είναι, ότι τα σκυλιά μπορούν να αντικαταστήσουν επάξια τους γονείς κατά τη διάρκεια της νύχτας, επιβλέποντας το παιδί και ειδοποιώντας σε περίπτωση κρίσης υπογλυκαιμίας. Γενικότερα ένας σκύλος εργασίας μπορεί να παρέχει την υποστήριξη που νωρίτερα πρόσφερε ένα μέλος της οικογένειας ή κάποιο φιλικό πρόσωπο και είναι ιδιαίτερα χρήσιμος σε περίπτωση που κάποιος ζει μόνος του ή αλλάξει την οικογενειακή του κατάσταση.

«Οι σκύλοι ανίχνευσης του διαβήτη εκπαιδεύονται να φέρνουν χυμό σε περίπτωση μιας κρίσης υπογλυκαιμίας ή ακόμα και να ειδοποιούν ή να καλούν σε βοήθεια κάποιο άλλο άτομο μέσα στο σπίτι. Η επιστήμη και η τεχνολογία δεν έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα τον απόλυτο έλεγχο του ζαχάρου στο αίμα των διαβητικών. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που κάνει έναν τέτοιο σκύλο ανεκτίμητο. Τα σκυλιά αυτά μπορούν να κάνουν αυτό που δεν μπορεί η επιστήμη και η τεχνολογία. Εξάλλου τα σκυλιά αυτά είναι τόσο αφοσιωμένα στον άνθρωπο που μεταξύ άλλων μπορούν να του προσφέρουν επιπλέον και σωματική και ψυχολογική υποστήριξη, που στην περίπτωση των διαβητικών είναι ανεκτίμητη», υποστηρίζει η ομάδα της Dani Service Dogs, ενός ελληνικού κέντρου εκπαίδευσης σκύλων εργασίας.

Κάτι ανάλογο περιγράφει και η Claire Guest, ιδρύτρια και Διευθύνων Σύμβουλος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού εκπαίδευσης σκύλων εργασίας, Medical Detection Dogs, που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Η τεχνολογία είναι εκπληκτική, αλλά τα σκυλιά επίσης και δρουν με μοναδική προσήλωση. Προσαρμόζονται εύκολα και μπορούν να δουλέψουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα και να χρησιμεύσουν ακόμα και αν το άτομο ξεχάσει να κάνει μέτρηση. Είναι αφοσιωμένα και εξαιρετικά χρήσιμα κατά τη διάρκεια της νύχτας, μιας και επιβλέπουν τα επίπεδα ζαχάρου όσο το άτομο κοιμάται». Υπογράμμισε επίσης πως τα ποσοστά εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω υπογλυκαιμίας έχουν μειωθεί αισθητά στα άτομα που έχουν σκύλους ανίχνευσης διαβήτη καθώς έχουν καταφέρει να τους ειδοποιήσουν εγκαίρως πριν λιποθυμήσουν ή πάθουν υπογλυκαιμικό σοκ.

Τι απαιτεί η εκπαίδευση ενός τέτοιου σκύλου;

Σύμφωνα με καταρτισμένους εκπαιδευτές σκύλων ανίχνευσης του διαβήτη, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ράτσα που είναι πιο κατάλληλη για αυτή τη δουλειά. «Όλοι οι σκύλοι έχουν μύτες και μπορούν όλοι να μάθουν γρήγορα και αποτελεσματικά πώς να τη χρησιμοποιούν. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι δεν εξαρτάται τόσο από τη ράτσα , όσο από τον κάθε σκύλο ξεχωριστά. Κάποιοι απλά είναι καλύτεροι στο να εκπαιδεύονται από άλλους. Το σημαντικό είναι να έχουν έναν ήρεμο χαρακτήρα και να τους αρέσει να είναι δίπλα σε ανθρώπους», υποστηρίζει η Elisa Forsman, εκπαιδεύτρια από τη Φιλανδία που εξειδικεύεται στην εκπαίδευση σκύλων ανίχνευσης του διαβήτη.

Δυστυχώς η εκπαίδευση τους είναι ιδιαιτέρως δαπανηρή, καθώς μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 15.000 ευρώ για κάθε σκύλο. Για την εκπαίδευση ενός σκύλου εργασίας, και ειδικότερα για να ανιχνεύει τον διαβήτη, χρειάζονται γνώσεις και τεχνογνωσία που δεν μπορούν να προσφέρουν όλοι οι εκπαιδευτές. «Μια τέτοια εκπαίδευση έχει πολλά στάδια και μπορεί να διαρκέσει συνολικά 7-8 μήνες. Πρέπει να εντοπίσουμε το κατάλληλο κουτάβι, να το εκπαιδεύσουμε για βασική υπακοή, να σχεδιάσουμε το πρόγραμμα της εκπαίδευσης με βάση τις ανάγκες του κάθε πελάτη μας ξεχωριστά και τελικά να ολοκληρώσουμε το τελικό στάδιο της εκπαίδευσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, που είναι εντατική και απαιτεί χρόνο, ο κάθε πελάτης μας λαμβάνει εξατομικευμένη μεταχείριση και προσοχή. Για όλους αυτούς τους λόγους το κόστος της εκπαίδευσης ενός σκύλου εργασίας είναι υψηλότερο από το κόστος μιας βασικής εκπαίδευσης», σημειώνει η ομάδα της Dani Service Dogs.

Η σκυλίσια συντροφιά έχει αποδειχθεί ότι προσφέρει πολλά οφέλη στη ζωή των ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο που έχει χαρακτηριστεί ως «ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου» και βρίσκεται κοντά μας χιλιάδες χρόνια τώρα. Η παρουσία τους μας προσφέρει ασφάλεια, μειώνει τα επίπεδα του στρες, μας κρατά σε εγρήγορση και έρευνες έχουν αποδείξει πως είναι πολύ σημαντική για την ψυχική μας υγεία. Τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για ιατρική βοήθεια μπορούν να αλλάξουν σημαντικά την καθημερινότητα του ασθενή και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής του, επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά τη σημασία των χνουδωτών μας φίλων και τη μοναδικότητά τους.

Πηγή: olafaq.gr

Οι έρευνες αυτές παρουσιάζουν και στοιχεία για το πώς οι σκύλοι εξελίχθηκαν έτσι ώστε να κάνουν… παρέα με τον άνθρωπο. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Scientific Reports» ερευνητές του Πανεπιστημίου Azabu στην Ιαπωνία παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της μελέτης τους. Οι ερευνητές μελέτησαν την σχέση και αλληλεπίδραση σκύλων από 624 ράτσες με τον άνθρωπο και προχώρησαν στη συνέχεια σε γονιδιακές μελέτες.

Εντόπισαν δύο γονιδιακές μεταλλάξεις οι οποίες όπως υποστηρίζουν είχαν δύο συμπληρωματικές μεταξύ τους επιδράσεις στους σκύλους σε σχέση με την επαφή τους με τον άνθρωπο. Οι δύο αυτές μεταλλάξεις προκάλεσαν σύμφωνα με τους ερευνητές την μείωση του στρες στους σκύλους και παράλληλα τους έκαναν να αισθάνονται πιο άνετα να πλησιάζουν και να συγχρωτίζονται με τους ανθρώπους. Η μελέτη ρίχνει φως στους βιολογικούς μηχανισμούς που έφεραν κοντά τους σκύλους με τον άνθρωπο δημιουργώντας μια μοναδική και διαχρονική σχέση μεταξύ τους.

Τα δείγματα ιδρώτα δόθηκαν, στη συνέχεια, στους σκύλους για να τα μυρίσουν. Οι σκύλοι είχαν ακρίβεια 97% στο να ανιχνεύσουν τα άτομα με κορωνοϊό, ποσοστό που έφθανε το 100% στην ανίχνευση των ασυμπτωματικών. Ήταν επίσης 91% ακριβείς στον εντοπισμό όσων δεν είχαν λοίμωξη, ποσοστό που έφθανε το 94% σε όσους δεν είχαν συμπτώματα. Η συνολική ευαισθησία του «τεστ» των σκύλων βρέθηκε μεγαλύτερη σε σχέση με το γρήγορο τεστ αντιγόνου (97% έναντι 84%), αλλά η ειδικότητά του ήταν μικρότερη (90% έναντι 97%).

«Ο έλεγχος μέσω σκύλων είναι μη επεμβατικός και παρέχει άμεσα και αξιόπιστα αποτελέσματα. Περαιτέρω μελέτες θα εστιάσουν στην αξιολόγηση της όσφρησης των σκύλων για μαζικό προέλεγχο σε αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηροδρομικούς σταθμούς, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις», ανέφεραν οι ερευνητές. Όπως σημείωσαν, η μύτη των σκύλων «μπορεί να αποτελεί μία εναλλακτική λύση στα μοριακά τεστ, όταν είναι αναγκαίο να βγει πολύ γρήγορα ένα αποτέλεσμα».

*Naftemporiki.gr

Αναφέρει πως δεν είναι καθόλου τυχαίο που η Διεθνής Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI) έχει χωρίσει τις φυλές σε ομάδες και υποομάδες με κοινά χαρακτηριστικά, όσον αφορά την εργασία τους (και όμως, όλες οι φυλές έχουν αντικείμενο εργασίας), την εμφάνιση, αλλά και τους χαρακτήρες.

Για να συμβιώσουμε αρμονικά με έναν σκύλο, λοιπόν, θα πρέπει να επιλέξουμε εκείνον που θα ταιριάζει στον τρόπο ζωής μας.

«Αν, για παράδειγμα, το δικό σας lifestyle είναι ο καναπές, η πίτσα και η τηλεόραση, πώς θα προσαρμοστείτε με μια φυλή με αυξημένα επίπεδα ενέργειας και ανάγκη άσκησης; Πολύ απλά, δεν θα προσαρμοστείτε. Και θα καταλήξετε, αμφότεροι, δυστυχισμένοι. Ο σκύλος θα κάνει ζημιές, κι εσείς θα απορείτε τι λάθος κάνατε. Αν, πάλι, είστε άνθρωποι της περιπέτειας με εκδρομές στα βουνά και πολύωρους περιπάτους, τρέξιμο κ.λπ., δεν θέλετε να μπορεί να σας ακολουθεί ο σκύλος σας;» εξηγεί ο κ. Παπανδρέου.

Υπάρχει η αντίληψη ότι ένας κοντότριχος σκύλος δεν αφήνει τρίχες, αλλά σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου «όχι μόνον αφήνει, αλλά και η κατάσταση είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμη. Η τρίχα, συνήθως, είναι σκληρή και καρφώνεται στα ρούχα, τον καναπέ, κ.λπ, κάνοντας το καθάρισμα μια επίπονη διαδικασία. Εάν, δε, είστε υποχόνδριος, καλό θα ήταν να αποφύγετε φυλή που έχει υπομανδύα. Επί της ουσίας μιλάμε για διπλό τρίχωμα, οπότε καταλαβαίνετε τι θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε».

Ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι το μέγεθος του σκύλου.

«Μιλώντας πρόσφατα με φίλο, ο οποίος έχασε τον σκύλο του, μου έλεγε ότι σκέφτεται να υιοθετήσει σκύλο εργασιακής φυλής. Ο συγκεκριμένος είχε πάντα στη ζωή του μαστιφοειδή. Εντυπωσιάστηκα, και τον ρώτησα γιατί. Μεταξύ άλλων, μου είπε ότι είναι πιο μικρός σε μέγεθος και θα τον διευκόλυνε στα ταξίδια. Απόρησα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε λείψει συνολικά τέσσερις φορές, και μάλιστα για λίγες μέρες. Την ίδια ώρα αγνοούσε τις πραγματικές ανάγκες της φυλής που φαινόταν αποφασισμένος ότι ήθελε», αναφέρει ο κ. Παπανδρέου.

Τα έξοδα ενός σκύλου, επίσης, πρέπει να τα έχουμε κατά νου. «Είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τις αυξημένες ανάγκες, για παράδειγμα ενός μακρύτριχου σκύλου; Οι επισκέψεις στον groomer θα είναι συχνές», επισημαίνει ο κ. Παπανδρέου και υπογραμμίζει: «Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως η επιλογή μιας φυλής δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν επιλέγουμε σκύλο επειδή είναι ‘γλυκούλης’, ‘δυνατός’, ‘εντυπωσιακός’. Λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας ότι εμείς δεν θα αλλάξουμε τρόπο ζωής, οπότε ο σκύλος θα πρέπει να βιώνει αρμονικά στο περιβάλλον που έχουμε δημιουργήσει για να είναι χαρούμενος. Κατά συνέπεια, το πρώτο που πρέπει να ελέγξουμε, είναι ο χαρακτήρας της φυλής. Στη συνέχεια, οι ανάγκες της. Και όταν η λίστα έχει περιοριστεί πολύ, επιλέγουμε τη φυλή που μας ταιριάζει και οπτικά. Κακά τα ψέματα, με το ζώο αυτό θα ζήσουμε παρέα τα επόμενα τουλάχιστον 8-10 χρόνια. Η εμφάνιση θα πρέπει να μας καλύπτει».

Εξίσου σημαντικό είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Ερασιτεχνών Εκτροφέων Σκύλων, ότι αφού κάνουμε την έρευνα μας, δεν ανατρέχουμε στις αγγελίες των εφημερίδων, ούτε απευθυνόμαστε στον κάθε κουταβέμπορα.

«Μια φυλή έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ΜΟΝΟ όταν εκτρέφεται σωστά. Οπότε, μονόδρομος είναι να απευθυνθούμε σε έναν (και περισσότερους) ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ εκτροφέα, ώστε να μιλήσουμε μαζί του και να καταλήξουμε», τονίζει ο κ. Παπανδρέου. Και, όπως λέει, «η εναλλακτική είναι ξεκάθαρη: επισκεπτόμαστε το πλησιέστερο καταφύγιο, επιλέγουμε τον σκύλο που θα μας “κλικάρει”, και είμαστε έτοιμοι για υποχωρήσεις μέχρι να βρούμε το ιδανικό μίγμα που θα μας κάνει και τους δύο ευτυχισμένους».