Όπως γνωστοποίησε μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Open ο ιδρυτής και γενικός διευθυντής της Warply και υπεύθυνος του e-katanalotis Γιάννης Δοξαράς, τις αμέσως επόμενες μέρες θα ενταχθούν στο e-katanalotis και οι προσφορές των αλυσίδων σούπερ μάρκετ.

Όπως είπε, οι καταναλωτές θα μπορούν από την ερχόμενη εβδομάδα να συγκρίνουν τόσο τις προσφορές των σούπερ μάρκετ, όσο και το «καλάθι», προκειμένου να έχουν όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα για τις τιμές στην αγορά και να κάνουν τις πιο σωστές, γι’ αυτούς, επιλογές.

Επίσης, σημείωσε, ότι υπάρχει μια στροφή των καταναλωτών στο να βλέπουν την τιμή ανά κιλό, για να σχηματίζουν πιο σωστή γνώμη για την τιμή ενός προϊόντος.

Μποϊκοτάζ

Στο μεταξύ με αφορμή το μποϊκοτάζ του ΙΝΚΑ, στα γαλακτοκομικά προϊόντα, από την Δευτέρα 13 έως και τις 20 Φεβρουαρίου 2023, συζήτησαν σήμερα το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης και ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ, Γιώργος Λεχουρίτης.

Ο κ. Γεωργιάδης είπε ότι «όντως, τα γαλακτοκομικά προϊόντα έχουν σημειώσει μεγάλη αύξηση, όχι αδικαιολόγητα όμως. Η τιμή του γάλακτος στον παραγωγό φέτος είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων 25 ετών. Όταν ξεκίνησε η πληθωριστική κρίση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη, πολλοί κτηνοτρόφοι προτίμησαν να σφάξουν τα ζώα, παρά να διατηρήσουν την παραγωγή γάλακτος, καθώς αυξανόταν πολύ το κόστος και θα τους οδηγούσε σε χρεοκοπία. Μειώθηκε η παραγωγή, έμεινε ίδια η ζήτηση και έτσι αυξήθηκαν οι τιμές, καθώς λειτούργησε ο παγκόσμιος νόμος της προσφοράς και της ζήτησης».

Ο κ. Γεωργιάδης σημείωσε ότι «υπάρχει επώνυμο γάλα που πωλείται σε χαμηλές τιμές στο καλάθι του νοικοκυριού και οι καταναλωτές, που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, μπορούν να το επιλέξουν».

Στην κριτική του εκπροσώπου της οργάνωσης των καταναλωτών ότι το καλάθι είναι μία επιτυχημένη επικοινωνιακή πολιτική, αλλά πρακτικά μη ουσιώδες για τους πολίτες, ο υπουργός απάντησε ότι τα στοιχεία από το υπουργείο δείχνουν ότι επί 15 εβδομάδες που λειτουργεί το καλάθι διατηρεί σταθερές τιμές για την συντριπτική πλειοψηφία των ειδών του, ενώ και από τις έρευνες φαίνεται ότι ο κόσμος ψωνίζει από αυτό αλλά όπως σημείωσε: «Κι εμένα, τον δημιουργό του “Καλαθιού”, αν με ρωτήσεις θα σου πω ότι δεν είμαι ικανοποιημένος και ότι δεν φθάνει για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, αλλά σαν αυτόνομο μέτρο είχε επιτυχία».

Σχετικά με άλλο εύρημα της έρευνας, όπου η πλειονότητα των καταναλωτών ζήτησε την μείωση του ΦΠΑ σε βασικά καταναλωτικά αγαθά, ο κ. Γεωργιάδης είπε ότι «το κοινό σε αυτό κάνει λάθος. Δεν είναι λύση η μείωση του ΦΠΑ. Στην Ισπανία δεν πέρασε ούτε ένα λεπτό της μείωσης στους καταναλωτές και υπάρχει σκέψη να επανέλθει ο ΦΠΑ που μειώθηκε».

«Δεν είναι δυνατόν να ξεκινάει το προϊόν από το χωράφι στα 20 λεπτά και να φθάνει στην αγορά σε τιμή 1,80 ευρώ και να λέτε είναι φυσιολογικό. Σας λέμε ότι υπάρχει αισχροκέρδεια», είπε ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ.

Απαντώντας, ο υπουργός αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη μάρκα φρέσκου γάλακτος που μπορεί να βρει ο καταναλωτής σε χαμηλή τιμή στο καλάθι του νοικοκυριού ενώ αναφέρθηκε και σε άλλα, συγκεκριμένα, προϊόντα και εταιρείες από το καλάθι που διατηρούν πολύ χαμηλές τιμές, όπως τα μακαρόνια, το αλεύρι, ενώ εσχάτως, όπως είπε, προστέθηκε και το κοτόπουλο σε χαμηλή τιμή.

Απαντώντας σε σχετικό σχόλιο του Γιώργου Λεχουρίτη για φθηνότερα προϊόντα σε άλλες χώρες, ο κ. Γεωργιάδης είπε ότι πρόσφατα παρουσίασε έρευνα το υπουργείο «που έγινε σε 5.000 κωδικούς προϊόντων και δείχνει ότι η Ελλάδα είναι φθηνότερη από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ τα στοιχεία για τον πληθωρισμό δείχνουν ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός στα τρόφιμα είναι χαμηλότερος από ότι σε άλλες χώρες».

«Να ξέρει ο κόσμος ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για την ακρίβεια και υπάρχει αποτέλεσμα σε αυτό», κατέληξε ο υπουργός.

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Οι αυξήσεις στα κέρδη των σούπερ μάρκετ

Συγκεκριμένα, οι 34 επιχειρήσεις σούπερ μάρκετ του δείγματος που χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο της προετοιμασίας της ειδικής έκδοσης, παρουσίασαν πωλήσεις αξίας 10,11 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 237,97 εκατ. ευρώ ή κατά 2,41% συγκριτικά με το 2020 και κατά 9,54% συγκριτικά με το 2019, οπότε οι πωλήσεις είχαν διαμορφωθεί στα 9,11 δισ. ευρώ

Όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, πρόκειται για την πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σημαντικής ανόδου των κλαδικών πωλήσεων, καθώς το 2020 αυξήθηκαν κατά 868,77 εκατ. ευρώ ή 9,54%, το 2019 κατά 511,54 εκατ. ευρώ ή 5,95%, το 2018 κατά 296,68 εκατ. ευρώ ή 3,56% και το 2017 κατά 585,25 εκατ. ευρώ ή 7,51% συγκριτικά με το 2016, οπότε είχαν διαμορφωθεί στα 7,79 δισ. ευρώ.

Πώς εξηγούνται οι αυξημένες πωλήσεις

Συνολικά, δηλαδή, την εν λόγω τετραετία η αύξηση των πωλήσεων υπερέβη το 31% και τα 2,42 δισ. ευρώ, πράγμα που αποδίδεται, πρώτον, στην επίδραση της πανδημίας και των lockdowns, δεύτερον, στην πλήρη επαναλειτουργία του δικτύου της πάλαι ποτέ Μαρινόπουλος, τρίτον, στην οργανική ανάπτυξη του κλάδου έναντι ανταγωνιστικών προς αυτόν δικτύων και, τέταρτον, στις διεθνείς πληθωριστικές πιέσεις από το δεύτερο εξάμηνο του 2021.

Τα σούπερ μάρκετ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις

Στην ανάλυση όπου εξετάζονται τα βασικά οικονομικά μεγέθη των δέκα μεγαλύτερων από άποψη πωλήσεων εταιρειών του κλάδου -λαμβάνοντας υπόψιν και τους ενοποιημένους ισολογισμούς όσων εξ αυτών δημοσιεύουν-, φαίνεται ότι τις υψηλότερες πωλήσεις, και δη με την μεγαλύτερη αύξηση σε αξία στον κλάδο, τις είχε ο όμιλος Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης (ΕΥΣ). Ήταν της τάξης των 3,99 δισ. ευρώ, προσαυξημένες κατά 5,12% έναντι του 2020 ή κατά 194 εκατ. ευρώ, που έφεραν τον όμιλο μια ανάσα πριν το όριο των 4 δισ. ευρώ. Αυτά τα 194 εκατ. ευρώ αντιστοιχούν σε πωλήσεις μεγαλύτερες της όγδοης επιχείρησης του δείγματος στην κλίμακα κατάταξης των 34 εταιρειών, βάσει του τζίρου τους.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος με ετήσιες πωλήσεις 1,97 δισ. ευρώ, μειωμένες σημαντικά κατά 54,40 εκατ. ευρώ ή κατά 2,69% συγκριτικά με το 2020.

Στην τρίτη θέση βρέθηκε η Μετρό με αύξηση πωλήσεων 2,69% και ετήσιο τζίρο 1,37 δισ. ευρώ. Ακολούθησε η Δ. Μασούτης με αμετάβλητες πωλήσεις (αύξηση 0,11%) στα 883,47 εκατ. ευρώ.

Αθροιστικά οι 10 μεγαλύτεροι όμιλοι και εταιρείες παρουσίασαν το 2021 νέα αύξηση των κερδών τους συγκριτικά με το 2020. Συνολικά οι 10 μεγάλοι οργανισμοί του κλάδου εμφάνισαν καθαρά αποτελέσματα προ φόρων (κέρδη) 195,65 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 16,91% συγκριτικά με το 2020, οπότε είχαν διαμορφωθεί στα 167,35 εκατ. ευρώ.

Ως εκ τούτου ο δείκτης καθαρής κερδοφορίας των «δέκα» ομίλων και εταιρειών διαμορφώθηκε στο 1,99% έναντι 1,75% το 2020 (και 0,72% το 2019). H καθαρή κερδοφορία του συνόλου των 34 εταιρειών του δείγματος το 2021 ήταν λίγο υψηλότερη, κατά 16,87%, και διαμορφώθηκε σε 221,96 εκατ. ευρώ έναντι 189,92 εκατ. ευρώ το 2020. Το καθαρό περιθώριο κέρδους επομένως διαμορφώθηκε το 2021 σε 2,20% έναντι 1,92% το 2020. Όπως σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση, η εξέλιξη αυτή ήταν αποτέλεσμα των εξελίξεων μάλλον στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις και στους ομίλους του κλάδου παρά μιας γενικότερης τάσης ανάπτυξης της κερδοφορίας, αφού οι οκτώ μεταξύ των «δέκα» κατέγραψαν αύξηση κερδών έναντι μόλις έντεκα εκ των υπολοίπων εικοσιτεσσάρων.

Σε ό,τι αφορά τους υπόλοιπους δείκτες κερδοφορίας, ο δείκτης συνολικού μικτού κέρδους για τους δέκα μεγαλύτερους ομίλους και εταιρείες έμεινε σταθερός στο 27,15% έναντι 27,05%. Το λειτουργικό κόστος παρά την αύξησή του ως αξία κατά 3,34%, ως δείκτης έμεινε σταθερός 23,74% έναντι 23,58%, ενώ το χρηματοοικονομικό κόστος παρότι ως αξία μειώθηκε κατά 6,46%, ως δείκτης έμεινε σχεδόν αμετάβλητος στο 1,13% έναντι 1,25%. Ως εκ τούτου ο δείκτης λειτουργικού περιθωρίου κέρδους (EBIT προ χρηματοοικονομικού κόστους) έμεινε επίσης σταθερός στο 3,41% έναντι 3,48%.

Μια πιο ρεαλιστική εικόνα δίνει και ο δείκτης προ χρηματοοικονομικού κόστους και αποσβέσεων (EBITDA), ο οποίος, ενσωματώνοντας την αυξητική τάση των αποσβέσεων και ειδικά των αποσβέσεων μισθώσεων (που πρωτοεμφανίστηκαν το 2019), δεν παρουσίασε αξιόλογη μεταβολή και διαμορφώθηκε σε υψηλά επίπεδα για τον κλάδο συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, από 6,25% το 2020 σε 6,19% το 2021 για τους «δέκα» μεγαλύτερους ομίλους και επιχειρήσεις και από 6,24% σε 6,23% αντίστοιχα για τις 34 εταιρείες.

Εκεί βρίσκαμε  τα βασικά είδη για τις ανάγκες του νοικοκυριού, τρόφιμα, απορρυπαντικά, γενικά είδη οικιακής χρήσης αλλά και τσίπουρο με μεζέ!

Οι  πιο πολλές ταμπέλες έγραφαν «Παντοπωλείο»

Λίγες έγραφαν  «ΕΔΩΔΙΜΑ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ». Η λέξη εδώδιμα σήμαινε φαγώσιμα και η λέξη πποικιακά τα είδη που έρχονταν από τις αποικίες των ευρωπαϊκών χωρών όπως μπαχαρικά, τσάι, καφέ, σοκολάτες κ.ά.  Στο κάτω μέρος της ταμπέλας υπήρχε  το επίθετο και όνομα  του ιδιοκτήτη ,αλλά όλοι οι γείτονες  τον ξέραμε με το μικρό!

 -Πετάξου στον κυρ-Γιώργο να πάρεις  λίγη φέτα, λίγο σαλάμι από το ακριβό, καμιά σοκολάτα  από τις μικρές  και την μαρμελάδα που έφερε προχθές. Ας βάλει και κάνα δυο  δράμια ρύζι και λίγη θρεψίνη. (μερέντα της εποχής, την  βγάζανε από την  επεξεργασία της σταφίδας και έμοιαζε με μαρμελάδα)

Αν δεν σου έφταναν τα χρήματα έλεγες στον κυρ-Γιώργο, κάπως χαμηλόφωνα, να σου βάλει τον  πελτέ, τον  φτηνό και αν δεν είχες καθόλου χρήματα του έλεγες  να τα γράψει και στο τέλος του μήνα θα περνούσε η μάνα να τον πληρώσει!

Αυτά τα γραφικά μαγαζάκια εκτελούσαν σπουδαίο κοινωνικό έργο με το βερεσέ χωρίς τόκο για τους οικονομικά αδύναμους της γειτονιάς. Μέσα σ’ αυτά ο κόσμος ένιωθε ζεστά  και οικεία. Από τις πόρτες του μπακάλικου  περνούσε καθημερινά όλη η γειτονιά για να ψωνίσει σε οκάδες και δράμια.

Οι  παραγγελίες πήγαιναν και έρχονταν. Όλοι ήξεραν περίπου τι φαγητό θα μαγειρέψεις αύριο, αν περιμένεις καλεσμένο, ποιος έχει χαρές, σε ποιον  δεν  πήγαν καλά οι δουλειές και είχε «στένεμα», δηλαδή «γράφτα κυρ-Γιώργο»!  Ο μπακάλης αποτελούσε εξέχουσα προσωπικότητα της τοπικής κοινωνίας γιατί στα χέρια του κρατούσε το φοβερό και τρομερό μπακαλο-τέφτερο!

Ήξερε τα μυστικά όλων και οι πελάτες, μάθαιναν τα παλιά, μπαγιάτικα νέα, από τις εφημερίδες που χρησιμοποιούσε για το περιτύλιγμα των προϊόντων, μια προσφορά του καταστήματος.

Ο τρόπος ζωής των κατοίκων αν και πολύ δύσκολος, ήταν απλός αλλά ωφέλιμος για το περιβάλλον. Υπήρχε μηδενικός αριθμός άχρηστων αγαθών και συνεπώς σκουπιδιών, αφού δεν υπήρχαν οι χιλιάδες συσκευασίες σε πλαστικά, νάιλον σακουλάκια ή  πλαστικά μπουκάλια.

Η σημερινή φρενίτιδα της υπερκαταναλωτικής κοινωνίας, με τα χιλιάδες παρόμοια προϊόντα μεταξύ τους, συσκευασμένα σε απίστευτη ποσότητα πλαστικού, καθώς και η μανία με τα εμφιαλωμένα σε πλαστικό αναψυκτικά, είναι η καταστροφή για τον πλανήτη.

Κάποτε μας έλεγαν, ότι θα μας επέβαλλαν να αγοράζουμε το νερό και εμείς χαμογελούσαμε απορημένοι. Τελικά μας έφεραν στο σημείο να μην πίνουμε το νερό της βρύσης ή της πηγής, αλλά να αγοράζουμε δεκάδες πλαστικές συσκευασίες νερού. Αγοράζουμε το δωρεάν αγαθό της φύσης, φορτώνοντας με χιλιάδες πλαστικά μπουκάλια τον άλλοτε καθαρό πλανήτη.

Αντρική υπόθεση

Έναν ακόμη λόγος για βόλτα στο μπακάλικο που είχαν αποκλειστικά οι άνδρες της γειτονιάς ήταν  να περάσουν για να πιουν ένα τσίπουρο  στα γρήγορα ξεροσφύρι, μια  κούπα  κρασί ή καμιά  ρετσίνα  για να κατεβαίνουν πιο ευχάριστα οι μπουκιές  με τον συνοδευτικό μεζέ, που συνήθως ήταν λίγες  ελιές, λίγο τυρί και καμιά  ντομάτα! Για τραπέζι  είχαμε τον πάγκο ή το βαρέλι απ’ το κρασί. Πάνω του υπήρχε μια  λαδόκολλα για τραπεζομάντηλο. Αν τύχαινε  να συναντηθούν περισσότεροι άνδρες της γειτονιάς  ο μεζές γινόταν πιο πλούσιος με σκουμπρί και λακέρδα.

Τα ποτήρια γεμίζαν, τσουγκρίζαν και η ιστορία ξεκινούσε.  Κάθε τσίπουρο ήταν και μια γύρα με τον αντίστοιχο μεζέ.  Συζητούσαν με συμπάθεια ο ένας  για τον άλλο, τραγουδούσαν και έκλαιγαν για τους  καημούς, τα βάσανα και τις έγνοιες της ζωής. Άλλοτε  άλλαζε  το σκηνικό και  πειράζονταν  μεταξύ τους , με ατάκες και  αστεία. Έτσι λυτρώνονταν ξορκίζοντας  τις έγνοιες και της σκοτούρες  της δύσκολης  ζωής.

Τα  μπακάλικα ξυπνούν  μνήμες, Μας  γυρνούν σε παιδικές αναμνήσεις, στις  δύσκολες εκείνες  εποχές, τότε που το καθημερινό φαγητό και η επιβίωση δεν ήταν κάτι εύκολο και αυτονόητο!

Ιστορικά  παντοπωλεία της γειτονιάς επί της 11 Οκτωβρίου

Ένα αγαπημένο μπακάλικο ήταν αυτό  στην γωνία της Αρχελάου απέναντι  από το ποδηλατάδικο των αφών Σκαρκαλά  που το  διηύθυνε ο αείμνηστος Γιώργος Καραδήμος ,γνωστός σε εμάς  ως μπάρμπα Γιώργος. Τον  θυμάμαι πίσω από τον πάγκο με την ποδιά του,  γελαστό, κεφάτο και πρόθυμο  να εξυπηρετήσει. Το ζύγισμα των προϊόντων τότε ήταν απλό. Όταν τα δύο κοκοράκια (οι δείκτες της ζυγαριάς) ήταν στο ίδιο ύψος,  δεν  έκανε λάθος στη μέτρηση ο μπακάλης. Αυτό που ζύγιζε είχε το ίδιο βάρος με τα σταθμά που έβαζε.

Μας βλέπει σήμερα από ΄κει ψηλά ο μπάρμπα Γιώργος, να ταλαιπωρούμαστε με τις διπλές μάσκες στα super market και  ίσως  απορεί που ιδρώνουμε ψωνίζοντας  και πληρώνοντας  της  μετρητοίς

Κατεβαίνοντας  την Αριστοτέλους                                                                                                                                                              Στα δεξιά μου στέκετε  ακόμα όρθιο, αλλά  καταβεβλημένο από την φθορά του χρόνου,  με κατεβασμένα  ρολά  το παλιό μπακάλικο του κυρ Γρηγόρη Λιόνα που εκτός από  την μπακαλίστικη  τέχνη ήξερε να κάνει κρασιά και τσίπουρα.  Θυμάμαι τα γαλίκια  γεμάτα  σταφύλια και την χαρακτηριστική μυρωδιά των σταφυλιών που γινόταν  κρασί και τσίπουρο. Δίπλα  ήταν το μπακάλικο του Θεόδωρου Παπαϊωάννου που σήμερα  είναι ο γνωστός φούρνος της κόρης του Γιάννας. Όλοι οι γείτονες το ξέραμε σαν το μπακάλικο του «Θοδωράκη». Αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Πιο  κάτω ήταν  το μπακάλικο του Τιμόθεου Τσιότσια. Δεν θα ξεχάσω τα μεγάλα του χέρια που κατέβαζαν από τα ψηλά ράφια τα προϊόντα. Ο Τιμόθεος είχε πολύ ύψος και μια καρδιά μικρού παιδιού

Απέναντι από το ξενοδοχείο Αλιάκμων ήταν το μπακάλικο του Κωνσταντίνου Δερίλα, ο οποίος εκτός από μπακάλης ήταν πολύ καλός μουσικός κορνετίστας και συνεργάτης του Θωμά Καραματσούκα  (Γκατζαλάτσα)  ένα από  καλύτερα κλαρίνα της περιοχής. Ο δυο τους κουβάλησαν στην πλάτη  τους  όλη την μουσική  παράδοση της Κοζάνης.

Τέλος, το μπακάλικο του Νιάκου Παγούνη που εκτός από προϊόντα μπακάλικου είχε και φρούτα. Ξακουστά ήταν και τα χειροποίητα  γιαούρτια που έκανε η  οικογένεια Παγούνη σε χωμάτινο γούπο, μια παράδοση πολλών ετών.

Πήξαμε στη νοσταλγία, θα μου πείτε… Όμως, πώς να το κάνουμε, αυτά τα παλιά  μπακάλικα  κανακεύουν τον άνθρωπο, ήταν   μικρά λιμανάκια μες στον τραχύ βίο της ζωής.

Δεν υπήρχαν τυποποιημένα ή προσυσκευασμένα προϊόντα, αλλά όλα ήταν χύμα, εκτός από κομπόστες, τοματοπολτό,  σαρδέλες του κουτιού κ.ά.

Ποιος γεννημένος τη δεκαετία του  ’60-’70 δεν έχει αναμνήσεις από το μπακάλικο της γειτονιάς;  

Ήταν κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας.

Κάτι άλλο που θυμάμαι από εκείνη την εποχή και μου έκανε μεγάλη εντύπωση, ήταν μια πολύχρωμη αφίσα που έβλεπα σε πολλά περιοδικά. Ήταν μια φωτογραφία που έδειχνε αυτόν που πουλούσε επί πιστώσει και αυτόν που πωλούσε  της μετρητοίς. Κι όμως οι μπακάληδες της γειτονιάς μας επέμεναν  να βοηθούν πάντα τους ασθενέστερους και να πουλούν επί πιστώσει

Είναι σίγουρο ότι σήμερα κανείς νέος δεν ξέρει την ιστορία του βερεσέ, κι όσοι παλιότεροι την ξέρουν μάλλον την έχουν ξεχάσει. Υπάρχει άλλωστε η σύγχρονη εκδοχή του βερεσέ με τις τραπεζικές πιστωτικές κάρτες. Όμως η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων έφερε τα πάνω κάτω και δεν αποκλείεται να ξαναφέρει τα βερεσέδια.  Φαίνεται ότι ο καιρός έχει γυρίσματα και ότι δεν είναι απίθανο να ξαναζήσουμε μια νέα εκδοχή του βερεσέ!

Ιστορίες που έγιναν ανέκδοτα

Κοζανίτισσα που έμενε  στην Αθήνα, επιστρέφει στην Κοζάνη και πηγαίνει στο μπακάλικο  της γειτονιάς   να αγοράσει Μπάτζιο. Μπαίνει μέσα  και επιθυμώντας να δείξει πόσο Αθηναία έχει γίνει, απευθύνεται  στον μπακάλη  του μαγαζιού:
-Έχετε βάντζον;
για να πάρει την απάντηση από τον μπακάλη «Βίντσιν ο βάντζος!» 

(μπίτσιν στα Κοζανίτικα σημαίνει τελείωσε. Βάντζος = μπάτζιος ανήκει στην κατηγορία λευκών  αλμυρών (ημίσκληρων  τυριών )  και παρασκευάζεται από φρέσκο αιγοπρόβειο γάλα.

Εκτός από το μπάτζιο τα μπακάλικα διέθεταν ακόμα κασέρια κεφαλοτύρια και ούρδα. Η τυρομάζα που απέπλεε  από την παρασκευή του μπάτζιου και του βουτύρου η μυζήθρα, στην Κοζάνη λεγόταν ούρδα.

Το κοζανίτικο κασμέρι, το ιδιωματικό χιούμορ των κατοίκων της Κοζάνης δεν άφησε ασχολίαστη  ούτε την ούρδα. Ούρδα λέμε αυτόν που δεν έχει μυαλό.

– Καλά που σι είδα κι θυμιθ΄κα να πάρω κανένα κιλό ούρδα.

-Είσαι ούρδα κατσ’καβαλισια

– Άι μαρ ούρδα

Τα Delicatessen

Τα σύγχρονα μπακάλικα λίγη σχέση έχουν με τα παλιά. Ο μπακάλης σήμερα είναι ένας άνθρωπος που έχει ενημερωθεί, έχει σπουδάσει, έχει ταξιδέψει, έχει ψάξει, έχει γνωρίσει πράγματα και αυτές τις γνώσεις τις μεταφέρει στους πελάτες του.

Μπορεί να σου πει από την ιστορία που κρύβει το κάθε προϊόν μέχρι τη συνταγή για να το φτιάξεις. Τα σύγχρονα μπακάλικα δεν είναι μικρά απρόσωπα σούπερ μάρκετ.  Είναι ένας χώρος που θα πας, θα δεις, θα ρωτήσεις, θα μάθεις και θα ξαναπάς για να πεις τις εντυπώσεις σου. Όσο για την ύπαρξη ή μη του σύγχρονου μπακαλο-τέφτερου, δυστυχώς δεν έχουμε καμία ενημέρωση για να σας τη μεταφέρουμε. Βλέπετε ο σύγχρονος μπακάλης είναι και εχέμυθος!