Στο οικονομικό επιτελείο και στο Μέγαρο Μαξίμου, επεξεργάζονται ένα πακέτο παρεμβάσεων που έχει ως μοναδικό στόχο την αύξηση της προσφερόμενης προς ενοικίαση στέγης και, μέσω αυτής, την υποχώρηση των τιμών, ώστε να καταστεί η απόκτηση στέγης προσιτή για τα νοικοκυριά

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα επιδιωχθεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος μέσα από πολυεπίπεδες λύσεις και όχι από μία μόνο παρέμβαση. Σε γενικές γραμμές, στόχος είναι να ανοίξουν κλειστά διαμερίσματα, τα οποία είτε είναι ανενεργά από επιλογή είτε βρίσκονται σε κακή κατάσταση και δεν μπορούν να μισθωθούν. Παράλληλα, θα επιδιωχθεί να αποθαρρυνθούν οι ιδιοκτήτες από το να προσφέρουν τα διαμερίσματά τους στη βραχυχρόνια μίσθωση και να τα επιστρέψουν στην αγορά της μακροχρόνιας μίσθωσης.

Ο πρώτος στόχος εκτιμάται ότι μπορεί να επιτευχθεί με τη θέσπιση κινήτρων και αντικινήτρων για τα κλειστά διαμερίσματα. Ήδη, μάλιστα, ξεκινά από την ΑΑΔΕ η καταγραφή τους, προκειμένου να υπάρξει σαφής εικόνα ως προς τον αριθμό τους, καθώς οι εκτιμήσεις διαφέρουν. Άλλοι κάνουν λόγο για 200.000  ακίνητα, ενώ άλλοι για 600.000.

Επίσης, θα επιδιωχθεί να υπάρξει σαφής εικόνα για την κατάσταση κάθε  ακινήτου, ώστε ανάλογα να αποφασιστούν οι όποιες παρεμβάσεις.

Εκτιμάται επίσης ότι θα βελτιωθεί η προσφορά κατοικίας και από την υλοποίηση της απόφασης για αύξηση του ορίου για τη χορήγηση της Golden Visa από τις 250.000 ευρώ που είναι σήμερα, στις 800.000 ευρώ. Το μέτρο θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Σεπτεμβρίου.

Από την άλλη πλευρά, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ) θεωρεί ότι θα πρέπει να δοθούν κίνητρα και όχι τιμωρητικά αντικίνητρα, όπως ο αυξημένος ΕΝΦΙΑ για τα κλειστά διαμερίσματα.

Οι έξι άξονες

Σύμφωνα με τα σενάρια που υπάρχουν μέχρι στιγμής, οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης θα κινηθούν, εκτός των άλλων, στους εξής έξι άξονες:

1. Κλειστά διαμερίσματα: Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι υπάρχει ένα τεράστιο απόθεμα ανενεργών ακινήτων, τα οποία υπό προϋποθέσεις μπορούν να επηρεάσουν την προσφορά κατοικίας στην αγορά. Η διαδικασία αξιοποίησής τους θα ξεκινήσει με την καταγραφή των χαρακτηριστικών τους, όπως η τοποθεσία και η κατάσταση, για να εξεταστεί πώς μπορούν να αξιοποιηθούν περισσότερο.
2. Βραχυχρόνιες μισθώσεις: Θα έρθουν αλλαγές στη λειτουργία της αγοράς, με παρεμβάσεις κυρίως φορολογικού χαρακτήρα και αυξημένους συντελεστές. Επίσης, είναι πιθανό να τεθεί όριο, ανάλογα με την περιοχή, για την εκμίσθωση ακινήτων ή ένας συνδυασμός των δύο.
3. Μητρώο ακινήτων: Εξετάζεται η δημιουργία πλατφόρμας για τη δημόσια ανάρτηση στοιχείων ακινήτων, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια στην αγορά. Η πλατφόρμα θα περιλαμβάνει πληροφορίες για τις τιμές πώλησης και ενοικίασης, με στόχο την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την παροχή καλύτερης πληροφόρησης στο κοινό.
4. «Σπίτι μου ΙΙ»: Η κυβέρνηση αναμένει έγκριση από τις Βρυξέλλες για την ένταξη του δεύτερου σταδίου του προγράμματος «Σπίτι μου» στο Ταμείο Ανάκαμψης. Το νέο στάδιο του προγράμματος, με προϋπολογισμό 2 δισ. ευρώ (εκ των οποίων τα 1,7 δισ. ευρώ από κοινοτικούς πόρους), θα περιλαμβάνει αλλαγές στα ηλικιακά και εισοδηματικά κριτήρια, καθώς και στις προϋποθέσεις για την αξία και την ηλικία των ακινήτων.
5. «Κοινωνική Αντιπαροχή»: Το πρόγραμμα θα παρέχει κατοικίες με χαμηλό ενοίκιο από την αδρανή περιουσία του Δημοσίου. Σχεδιάζεται η κατασκευή περισσότερων από 2.500 κατοικιών για πολίτες έως 39 ετών, με δυνατότητα αγοράς μετά από μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
6. Ανακαινίζω-Νοικιάζω: Το πρόγραμμα θα ενισχυθεί με αύξηση της επιδότησης για εργασίες επισκευής σε κλειστά διαμερίσματα, ώστε να εισέλθουν στην αγορά ενοικίασης.
   Οι εν λόγω πρωτοβουλίες αναμένεται να συμβάλουν στην επίλυση των προβλημάτων της αγοράς ακινήτων, ενισχύοντας την προσβασιμότητα για τους πολίτες και προσφέροντας λύσεις στη στεγαστική κρίση που πλήττει πολλούς στην Ελλάδα.

Η κατάσταση αυτή εντείνει το ήδη τεράστιο πρόβλημα της στέγασης, το οποίο παραμένει άλυτο παρά τα διάφορα προγράμματα που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Οι μισθοί παραμένουν εξευτελιστικά χαμηλοί, ενώ τα ενοίκια εκτοξεύονται σε δυσθεώρητα ύψη, δημιουργώντας μια ασφυκτική κατάσταση για τους πολίτες. Οι νέοι άνθρωποι, οι εργαζόμενες οικογένειες, ακόμη και οι ηλικιωμένοι, βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδυναμία να βρουν ένα αξιοπρεπές σπίτι να μείνουν.

Οι ιδιοκτήτες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται την ανάγκη των ανθρώπων για στέγαση. Είναι αδιανόητο να πληρώνει κανείς ένα τεράστιο ποσοστό του εισοδήματός του για να ζει σε συνθήκες που δεν πληρούν ούτε τα βασικά κριτήρια αξιοπρέπειας και ασφάλειας.

Η κυβέρνηση οφείλει να λάβει δραστικά μέτρα για να ελέγξει αυτή την ανεξέλεγκτη κατάσταση. Οι παρεμβάσεις πρέπει να είναι ουσιαστικές και όχι απλά πυροσβεστικές. Χρειαζόμαστε αυστηρούς κανονισμούς που να προστατεύουν τους ενοικιαστές και να εξασφαλίζουν ότι κάθε σπίτι που νοικιάζεται είναι σε καλή κατάσταση και αξίζει τα χρήματα που ζητούνται.