Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι Πανελλαδικές εξετάσεις δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να οριοθετούν το άμεσο και σχετικά βραχυπρόθεσμο μέλλον του παιδιού και τίποτα παραπάνω. Οι πανελλήνιες είναι μέσο και όχι αυτοσκοπός.

Με τις Πανελλήνιες 2022 να ξεκινούν στι 2 Ιουνίου για τα ΕΠΑΛ και στις 3 Ιουνίου για τα ΓΕΛ, τα παιδιά βιώνουν αυξημένο στρες και αυτό τα κάνει ευερέθιστα, προκαλεί αϋπνίες και μειωμένη όρεξη, ενώ είναι σχεδόν φυσιολογικό να υπάρξουν και κάποια μεμονωμένα συμπτώματα κατάθλιψης.

Πονοκέφαλοι και πόνοι στο στομάχι μπορεί επίσης να σχετίζονται με το άγχος.

Το να έχει το παιδί κάποιον να μιλήσει ανοιχτά και ειλικρινά για τις δυσκολίες των μαθημάτων, χωρίς να φοβάται ότι θα γίνει αποδέκτης κριτικής, μπορεί να το βοηθήσει πολύ.

Υπό αυτό το πρίσμα δείτε μερικά απλά αλλά πολύ σημαντικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε ως γονείς, προκειμένου να βοηθήσετε εμπράκτως το παιδί σας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από τις πανελλήνιες εξετάσεις:

1. Βοηθήστε το παιδί σας να κοιμηθεί καλά

Ο καλός ύπνος θα βελτιώσει τη σκέψη και τη συγκέντρωση. Οι περισσότεροι έφηβοι χρειάζονται μεταξύ 8 και 10 ώρες ύπνου κάθε βράδυ. Αφήστε τα παιδιά να χαλαρώσουν για μισή με μία ώρα μετά το τέλος της μελέτης, βλέποντας τηλεόραση ή χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή προτού πέσουν για ύπνο, για να χαλαρώσουν λίγο από τις έντονες σκέψεις. Το υπερβολικό διάβασμα “της τελευταία στιγμής” τη νύχτα πριν από την εξέταση είναι συνήθως κακή ιδέα. Ο ύπνος θα ωφελήσει το παιδί πολύ περισσότερο από λίγες ώρες πανικόβλητης μελέτης της τελευταίας στιγμής.

2. Να έχετε ευέλικτο πρόγραμμα κατά τη διάρκεια των εξετάσεων

Είναι καλό οι γονείς να είναι πιο ευέλικτοι σχετικά με τις καθημερινές τους υποχρεώσεις την περίοδο των εξετάσεων. Όταν το παιδί σας διαβάζει όλη την ημέρα, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τις δουλειές του νοικοκυριού που “έχουν μείνει πίσω” ή για την ακαταστασία στο δωμάτιό του. Πολύ σημαντικό είναι να είστε ήρεμοι και ψύχραιμοι. Αν είστε εσείς ήρεμοι, τότε αυτό θα περάσει και στο παιδί. Θυμηθείτε, οι εξετάσεις δεν διαρκούν για πάντα. Είναι σημαντικές, αλλά δεν είναι το παν για ένα παιδί.

3. Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας τρώει καλά

Μια ισορροπημένη διατροφή είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία του παιδιού σας και μπορεί να το βοηθήσει να αισθάνεται καλά κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου. Να προσέχετε, καθώς οι υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, ζάχαρη και καφεΐνη τροφές και ποτά (όπως τα αναψυκτικά τύπου κόλα, τα γλυκά, η σοκολάτα, τα χάμπουργκερ και τα τσιπς) κάνουν τα παιδιά υπερκινητικά, οξύθυμα και κυκλοθυμικά.

4. Συζητήστε με το παιδί για το άγχος στις εξετάσεις

Υπενθυμίστε στο παιδί σας ότι άγχος είναι φυσιολογικό. Η νευρικότητα είναι μια φυσική αντίδραση στις εξετάσεις. Το κλειδί είναι να το βοηθήσετε να ελέγξει αυτή τη νευρικότητά του.

5. Μην προσθέτετε επιπλέον άγχος την τελευταία στιγμή

Τα περισσότερα παιδιά αισθάνονται την μέγιστη ψυχολογική πίεση λίγο πριν ξεκινήσουν από το σπίτι για να πάνε για εξετάσεις. Πριν φύγουν προσπαθήστε να είστε καθησυχαστικοί και θετικοί. Σιγουρευτείτε ότι ξέρουν ότι σε περίπτωση μη επιτυχίας δεν είναι το τέλος του κόσμου, και ότι, αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, μπορεί να είναι σε θέση να ξαναδοκιμάσουν ή να έχουν άλλες εναλλακτικές. Μετά από κάθε εξέταση, ενθαρρύνετε το παιδί σας να μιλήσει μαζί σας. Στη συνέχεια, βοηθήστε το να επικεντρωθεί στο επόμενο τεστ, αντί ρίξετε το βάρος σε πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν.

6. Ενθαρρύνετε την άσκηση κατά τη διάρκεια των εξετάσεων

Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας παραμένουν δραστήρια. Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση των επιπέδων ενέργειας, στην ηρεμία του μυαλού και στην ανακούφιση της ψυχολογικής πίεσης.

Η εξημέρωση και η καλλιέργεια της αμπέλου με οινοποίηση αυτού του καρπού έγινε για πρώτη φορά στα βάθη της αρμενίας και τις Γεωργίας πριν από περίπου 7.000 χρόνια.

Σήμερα υπάρχουν ευρήματα μέσα σε σπηλιές της περιοχής που αποδεικνύουν ότι όλα ξεκίνησαν από εκεί.

Ιστορία του κρασιού στην Ελλάδα

Το κρασί ήρθε στην Ελλάδα από την μέση ανατολή με του Έλληνες έμπορους σίγουρα πρίν το 4.000 Π.Χ. γιατί είχαν αναπτύξει εμπορικά δίκτυα στην μεσόγειο. Ενσωματώθηκε γρήγορα στη ζωή των Ελλήνων αποκτώντας και τον δικό του θεό, τον Διόνυσο.

Μάλιστα φαίνεται ότι οι Έλληνες ήταν αυτοί που συνέβαλαν στην διάδοσή του στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αρχαία ευρήματα υπάρχουν και σήμερα, όπως το αρχαίο πατητήρι στο Βαθύπετρο της Κρήτης (πριν 4.000 χρόνια ), τα πιθάρια με υπολείμματα κρασιού στο Ντίκιλι Τας της κοιλάδας των Φιλίππων (πριν 6.000 χρόνια).

Σημαντικά ευρήματα έχουν βρεθεί σε όλη την Ελλάδα, ενώ τους νεότερους αρχαιοελληνικούς χρόνους μεγάλη φήμη για το κρασί είχε η βόρεια Ελλάδα (Μαρώνιος Οίνος) και τα νησιά του βόρειου Αιγαίου (Θάσιος Οίνος).

Χρώματα

Χωρίζουμε τα κρασιά κυρίως με βάση το χρώμα τους, σε λευκά, κόκκινα και ροζέ.

Εδώ να σημειώσουμε ότι τα τελευταία χρόνια συναντάμε και τα λεγόμενα πορτοκαλί κρασιά, τα οποία είναι από λευκά σταφύλια όπου ο μούστος μένει μαζί με τις φλούδες του αρκετό διάστημα συνήθως μέσα σε πήλινα ή τσιμεντένια δοχεία.

Ξηρότητα

Το πόσο γλυκό είναι ένα κρασί περιγράφεται με τον όρο ξηρότητα και διακρίνεται σε 4 στάδια:

Ξηρό, ημίξηρο, ημίγλυκο και γλυκό.

Οξύτητα

Ο όρος αυτός περιγράφει πόσο ξινό είναι ένα κρασί, και φυσικά μιλάμε για το ξινό που μας θυμίζει το λεμόνι. Έτσι ένα κρασί μπορεί να έχει:

Μικρή, μεσαία ή υψηλή οξύτητα, αναλόγως πόσο έντονα μας βγάζει την «λεμονένια γεύση». Χαρακτηριστικές ποικιλίες με υψηλή οξύτητα είναι το Σαββατιανό, ο Ροδίτης και το Ασύρτικο.

Τανίνες

Το πόσο στεγνώνει το στόμα μας όταν δοκιμάζουμε ένα κρασί οφείλεται στις τανίνες, που περιέχονται μόνο στις φλούδες των κόκκινων ποικιλιών. Διακρίνονται σε 3 στάδια:

Χαμηλές, μέτριες ή υψηλές τανίνες.

Συνήθως τα κρασιά με αρκετές τανίνες συνδυάζονται με κόκκινα λιπαρά κρέατα.

Δημοφιλείς ελληνικές ποικιλίες

Οι Ελλάδα διαθέτει πάνω από 200 μοναδικές καταγεγραμμένες ενδημικές ποικιλίες από όλη την Ελλάδα, μερικές από τα αρχαία χρόνια, εικάζεται ότι υπάρχουν ακόμα 100 που δεν έχουν καταγραφεί ακόμα.

Λευκές

Ροδίτης, Ασύρτικο, Μοσχοφίλερο*, Μοσχάτο, Σαββατιανό, Μαλαγουζιά

Κόκκινες

Αγιωργίτικο, Μαυροδάφνη, Ξινόμαυρο, Μανδηλαριά

*Το μοσχοφίλερο είναι ερυθρή ποικιλία που όμως έχει επικρατήσει να την οινοποιούμε με «λευκή οινοποίηση», έτσι ο κόσμος την γνωρίζει ως λευκή ποικιλία.

Υπάρχουν και συγγενείς ποικιλίες λευκές που ονομάζονται Ασπροφίλερα και αντίστοιχα πιο έντονα ερυθρωπές που ονομάζονται Μαυροφίλερα.

Ξένες δημοφιλείς ποικιλίες

Λευκές

Sauvignon Blanc , Chardonnay, Viogner, Albarino

Κόκκινες

Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah, Pinot Noir, Tempranillo

Νέος κόσμος του κρασιού

Είναι οι χώρες όπου η άμπελος δεν υπήρχε, δεν ήταν ενδημικό φυτό και ήρθε λόγου του εμπορίου, και μιλάμε για μετά τις αρχές του μεσαίωνα (1.000 μ.Χ.), πχ Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, όλη η Αμερική, Νότια Αφρική.

Παλιός κόσμος του κρασιού

Είναι οι παραδοσιακές περιοχές όπου το αμπέλι υπήρχε από τα αρχαία χρόνια, πχ Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Ευρώπη.

Αμπελουργικές περιοχές της Ελλάδας

Στην Ελλάδα διακρίνονται οι παρακάτω αμπελουργικές ζώνες*

Ξεκινώντας από βόρεια έχουμε τις παρακάτω αμπελουργικές ζώνες:

Θράκη
Μακεδονία
Ήπειρος
Θεσσαλία
Κεντρική Ελλάδα
Ιόνιο
Αιγαίο
Βόρειο Αιγαίο
Κυκλάδες
Δωδεκάνησα
Πελοπόννησος
Κρήτη

*Ο διαχωρισμός τους είναι πολύ γενικός, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές στα μικρό-κλίματα κάθε περιοχής που μπορούν να δώσουν εντελώς διαφορετικά κρασιά.

Σερβίρισμα

Χρησιμοποιούμε πάντα ποτήρια με πόδι και τα πιάνουμε από εκεί, ο λόγος για να μην έρχεται σε επαφή το χέρι μας με το σημείο του ποτηριού που είναι το κρασί, γιατί με αυτόν τον τρόπο το ζεσταίνουμε και δεν είναι σε κατάλληλη θερμοκρασία.

Για τα κόκκινα κρασιά προτιμάμε μεγάλα ποτήρια για να αερίζονται καλύτερα.

Βασικοί κανόνες, όταν ανοίγουμε μα φιάλη πάντα βάζουμε μια μικρή ποσότητα σε ένα ποτήρι και μυρίζουμε, αυτό για να βεβαιωθούμε ότι δεν είναι ελαττωματικό το κρασί. Άσχημες μυρωδιές που δεν υποχωρούν με τον αερισμό του υποδουλώνουν ότι κάτι δεν έχει πάει καλά.

Πρώτα σερβίρουμε τις κυρίες σε ένα τραπέζι και μετά του κυρίους, με την φορά του ρολογιού.

Κακές μυρωδιές είναι, μούχλα, βρεγμένη εφημερίδα, έντονη μυρωδιά ξυδιού και ιδιαίτερα στα κόκκινα τα αρώματα στάβλου.

Προσοχή εδώ να σημειώσουμε ότι τα κόκκινα παλαιωμένα εμφανίζουν λόγο παλαίωσης κακές μυρωδιές που όμως δεν μαρτυρούν ελαττωματικό κρασί, εκεί χρειάζεται έμπειρος οινογνώστης για να το μάθουμε.

Θερμοκρασίες

Λευκά & Ροζέ, συνήθως πρέπει να σερβίρονται περίπου στους 12-15oC.

Κόκκινα, καλές θερμοκρασίες θεωρούνται οι 18-23oC

Food & wine pairing

Να σημειώσουμε εδώ ότι υπάρχουν κρασιά που μπορούμε να τα απολαύσουμε σκέτα χωρίς φαγητό και υπάρχουν και αυτά που θεωρούνται αποκλειστικά κρασιά φαγητού.

Το θέμα αυτό είναι τεράστιο, αλλά για κάποιον που τώρα ξεκινά με τον χώρο του κρασιού, υπάρχουν μερικά βασικά tips που μπορούν να δώσουν μια κατεύθυνση.

Σαλάτες, λαχανικά και λευκά κρέατα πάνε με λευκά κρασιά. Σε όποια από αυτά υπάρχει έντονο λεμόνι ταιριάζουν κρασιά με υψηλή οξύτητα (Ροδίτης, Ασύρτικο)

Όσο πηγαίνουμε προς κόκκινα φαγητά και κρέατα με πικάντικα στοιχεία, τόσο πιο έντονα και «βαριά» κόκκινα κρασιά ταιριάζουν. Λιπαρά κρέατα με κόκκινη σάλτσα θέλουν κόκκινα κρασιά με τανίνες.

Τα ροζέ κρασιά συνήθως είναι αυτά που ταιριάζουν με τα περισσότερα φαγητά και θα σας λύσουν τα χέρια όταν δεν ξέρετε με τι να ταιριάξετε το φαγητό σας.

Συντήρηση

Όλες οι φιάλες πρέπει να βρίσκονται σε σκοτεινό, δροσερό χώρο (κάτω από 20οC) με χαμηλή υγρασία, χωρίς οσμές, εφόσον δεν καταναλωθούν άμεσα εντός του μήνα.

Όσες φιάλες έχουν φυσικό φελλό, πρέπει να είναι σε πλάγια θέση ώστε να υγραίνεται ο φελλός, κάτι που προκαλεί την διόγκωσή του και το σφράγισμα με την φιάλη.

Την ίδια στιγμή, το κρασί συχνά συνοδεύει όμορφες στιγμές στη ζωή μας. Ένα οικογενειακό δείπνο, ένας γάμος, μία μάζωξη με καλούς φίλους, ένα ρομαντικό ραντεβού. Σε όλες αυτές τις περιστάσεις, ο οίνος είναι πάντα εκεί!

Ενώ λοιπόν πίνουμε και απολαμβάνουμε τη συντροφιά του κρασιού, ουσιαστικά οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε βασικές πληροφορίες για την προέλευσή του, τα χαρακτηριστικά του αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να το σερβίρουμε και να το γευόμαστε.

Ναι, υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος και εάν τον εμπεδώσουμε, τότε η εμπειρία μας στον κόσμο του οίνου θα γίνει μοναδική.

Μπορεί η ενασχόληση με το κρασί, η απόκτηση ειδικών γνώσεων και η εμπειρία αναγνώρισης των διαφόρων ποικιλιών και ετικετών να φαντάζει μια δύσκολη διαδικασία, ωστόσο ακόμη κι ένας αρχάριος μπορεί να αποκτήσει βασικές γνώσεις για τον οίνο.

Η ιστορία του κρασιού

Το πρώτο υπόλειμμα κρασιού σε δοχείο βρέθηκε στην επαρχία Henan της Κίνας και έχει ηλικία 9.000 ετών. Το προηγούμενο εύρημα στο Hajji Firuz Tepe του Ιράν ήταν ηλικίας 7.000 ετών, και το αμέσως προηγούμενο από αυτό, από την ίδια περιοχή ήταν ηλικίας 5.100 ετών.

Η διαδικασία της αμπελουργίας εικάζεται πως έχει τις ρίζες της στην αγροτική επανάσταση και τη μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμών με σκοπό την καλλιέργεια, χρονολογείται δηλαδή γύρω στο 5.000 π.Χ. Από τους πρώτους γνωστούς αμπελοκαλλιεργητές θεωρούνται οι αρχαίοι Πέρσες, οι Σημιτικοί λαοί και οι Ασσύριοι.

Μεταγενέστερα οι γνώσεις αμπελουργίας και οινοποιίας μεταφέρθηκαν στους Αιγύπτιους, τους λαούς της Φοινίκης και τους πληθυσμούς της Μ. Ασίας και του ελλαδικού χώρου.

Ξηρότητα

Με τον όρο ξηρότητα περιγράφεται το πόσο γλυκό είναι ένα κρασί και διακρίνεται σε τέσσερα στάδια: Ξηρό, ημίξηρο, ημίγλυκο και γλυκό. Τα ξηρά κρασιά είναι αυτά που συνοδεύουν ένα γεύμα, ενώ το γλυκό κρασί συνήθως καταναλώνεται μετά από το γεύμα, γι’ αυτό και αποκαλείται επιδόρπιος οίνος.

Οξύτητα

Ο όρος οξύτητα περιγράφει πόσο όξινο είναι στη γεύση ένα κρασί. Φυσικά, όταν λέμε «όξινο», δεν εννοούμε ξινισμένο. Το κρασί μπορεί να έχει μικρή, μεσαία και υψηλή οξύτητα, ανάλογα με το πόσο έντονη είναι η «λεμονένια» γεύση του. Ποικιλίες με υψηλή οξύτητα είναι ο Ροδίτης και το Ασύρτικο.

Τανίνες

Διαδεδομένη γεύση για τους λάτρεις του οίνου, ωστόσο οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε τη σημασία της. Στις τανίνες οφείλεται το πόσο στεγνώνει στο στόμα μας όταν δοκιμάζουμε ένα κρασί. Περιέχονται στις φλούδες των κόκκινων ποικιλιών και διακρίνονται σε τρία στάδια: χαμηλές, μέτριες και υψηλές τανίνες.

Πώς να δοκιμάσω ένα κρασί

Ο καλύτερος τρόπος να απολαύσει κανείς ένα κρασί είναι αργά, έτσι ώστε να εντρυφήσει σε όλα τα στάδια της γεύσης του. Η οινογευσία ξεκινά κοιτάζοντας το κρασί στο ποτήρι, την καθαρότητα, τη διαύγεια, το χρώμα του και το «παίξιμο» των ανταυγειών με το φως. Κατόπιν, ανακινείστε λίγο το ποτήρι κυκλικά για να βγάλετε τα αρώματά του και στη συνέχεια μυρίστε το, όπως μυρίζετε ένα φαγητό.

Κοιτάξτε το για να επικεντρωθείτε καλύτερα και πιείτε αβίαστα μια γουλιά. Φέρτε το γύρω από το στόμα ώστε να πάρετε όλη τη γεύση του και καταπιείτε σιγά. όταν το γεύεστε, επικεντρωθείτε στην αρχική γεύση που αφήνει στη γλώσσα σας και ύστερα στην επίγευση.

Τι κρασί να διαλέξω;

Η επιλογή του κρασιού έχει να κάνει με το προσωπικό σας γούστο αλλά και την περίσταση. Εάν θέλετε να συνδυάσετε το κρασί με ένα γεύμα θαλασσινών ή λευκών κρεάτων, τότε το λευκό είναι η τέλεια επιλογή. Εάν πάλι ετοιμάζετε ένα γεύμα με κόκκινα κρέατα, κόκκινες σάλτσες ή κυνήγι, τότε επιλέξτε ένα κόκκινο τανικό κρασί.

Μπορείτε ακόμη και να αναζητήσετε τις προτάσεις του οινοποιού, για το ταίριασμα κρασιού ή να ρωτήσετε τον υπεύθυνο της κάβας από όπου διαλέγετε και αγοράζετε το κρασί σας. Δείτε τα παραπάνω περισσότερο σαν προτάσεις και όχι κανόνες και βρείτε μόνοι σας ποιο κρασί σας ταιριάζει με κάθε γεύση.

Σερβίρισμα

Χρησιμοποιούμε ποτήρια με πόδι (κολονάτα) και τα πιάνουμε από εκεί, γιατί με αυτό τον τρόπο το κρασί δεν χάνει τη θερμοκρασία του. Για τα κόκκινα κρασιά προτιμούμε πάντα μεγαλύτερα ποτήρια, με κλειστό χείλος για να φυλακίζουν καλύτερα το άρωμα του κρασιού. Πρώτα σερβίρουμε τις κυρίες σε ένα τραπέζι και μετά τους κυρίους, πάντα με τη φορά του ρολογιού.

Η θερμοκρασία συντήρησης και σερβιρίσματος του κρασιού είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο, γι’ αυτό και θα αναφερθούμε σε αυτά αναλυτικά σε επόμενο άρθρο.

*topgreekwines.gr

Αρκετοί είναι εκείνοι που έχουν εμφανίσει ποικίλες αντιδράσεις σε σχέση με τον κορονοϊό. Άγνοια, αδιαφορία, άρνηση, φοβίες, υποτροπή ψυχολογικών προβλημάτων.

Οδηγίες για το πως να διαχειριστούμε το άγχος που μας προκαλεί ο κορονοϊός εξέδωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε και που οι άνθρωποι προσπαθούν να περιορίσουν τα έξοδά τους, θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές και κατανοητό ότι τα θέματα υγείας δεν περιορίζονται ούτε μεταχρονολογούνται.

Η λήψη φαρμάκων χωρίς διάγνωση, καλύπτει το σύμπτωμα αλλά δεν καταπολεμά την αιτία. Επιπλέον δημιουργείται θέμα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, με συνέπεια την αναποτελεσματικότητά τους, σε κοινές μολυσματικές ασθένειες.

Ειδικότερα, στα οδοντιατρικά προβλήματα, μια συντηρητική θεραπεία με μικρό κόστος (π.χ. ένα σφράγισμα), μεταχρονολογημένα μπορεί να καταλήξει σε απονεύρωση – άξονα-στεφάνη, με πολλαπλάσιο κόστος ή ακόμη και σε εξαγωγή του δοντιού.

Η στοματική υγεία είναι αποτέλεσμα:

• Της πρόληψης των δοντιών (από τον ασθενή) εξαμηνιαίο checkup, βούρτσισμα, νήμα
• Της σωστής διάγνωσης (από τον οδοντίατρο) γνώσεις, εμπειρία και ευσυνειδησία
• Της σωστής θεραπείας και αποκατάστασης (τεχνικές που χρησιμοποιούνται) άριστη τεχνική εργασία.

Τα μακροχρόνια αποτελέσματα είναι συνδυασμός όλων των παραπάνω παραγόντων, δηλαδή ενός σωστού οδοντιάτρου κι ενός καλά εκπαιδευμένου ασθενή που τηρεί καθημερινά τις οδηγίες στοματικής υγιεινής.

Τέλος, έχει βρεθεί άμεση συσχέτιση στοματικής και γενικής υγείας, μιας και πάνω από 1000 ασθένειες εκδηλώνονται από το στόμα. Έρευνες που έχουν γίνει ενοχοποιούν διάφορα μικρόβια του στόματος για νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκισον καθώς και διασύνδεση με σακχαρώση διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις και πρόωρο τοκετό σε εγκύους κτλ.

Όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω καθιστούν τη στοματική φροντίδα άκρως αναγκαία, για μια γενικότερη καλή υγεία. Διότι «το προλαμβάνειν κάλλιον του θεραπεύειν», Ιπποκράτης .

Θεοδώρα Μπούρτζου                                                                                                                                                Χειρουργός Οδοντίατρος Α.Π.Θ.

Ερρίκου Σλήμαν 3                                                                                                                                                       2461303052                                                                                                                                                      theodora.bourtzou@gmail.com

Facebook:  

Οδοντιατρείο Μπούρτζου Θεοδώρα

Νόμος 2194/94, 2256/94 Κώδικα Οδοντιατρικής Δεοντολογίας        

ΚΕΙΜΕΝΟ: Κατερίνα Παπαστεργίου

Το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ στην Θεσσαλονίκη,η πρώτη θεραπευτική κοινότητα για χρήστες ουσιών στην Ελλάδα κλείνει φέτος τριανταπέντε χρόνια ζωής και προσφοράς.Ιδρύθηκε το 1983 με τη δημιουργία της Ιθάκης και η επιτυχής λειτουργία της άνοιξε τον δρόμο για τη θεραπεία και την κοινωνική επανένταξη των εξαρτημένων ατόμων. Σήμερα, το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο δίκτυο υπηρεσιών προσβάσιμο στη Θεσσαλονίκη, τα Γιαννιτσά και το Κιλκίς, με δυνατότητα να προσφέρει θεραπεία τόσο διαμονής όσο και εξωτερικής παρακολούθησης.Το θεραπευτικό Κέντρο προσφέρει εντατική καθημερινή θεραπεία που αξιοποιεί τις αρχές της αυτοβοήθειας και της αυτοδιαχείρισης, καθώς και διάφορα θεραπευτικά εργαλεία, για την επίτευξη της ψυχικής απεξάρτησης, την πολύπλευρη αντιμετώπιση των προβλημάτων που συνδέονται με την εξάρτηση και την οικοδόμηση ενός νέου τρόπου ζωής.

Συναντήσαμε τον  ψυχολόγο Βασίλη Καλαμπαλίκη, ο οποίος είναι υπεύθυνος του θεραπευτικού προγράμματος “ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ” επί δέκα συναπτά έτη και είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε για τα προγράμματα που υπάρχουν αυτή την στιγμή στο κέντρο, για τις εξαρτήσεις, το θεραπευτικό πρόγραμμα και την επανένταξη των εξαρτημένων ανθρώπων στην κοινωνία.

Φέτος το «ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ» μετρά τριανταπέντε χρόνια λειτουργίας, προσφοράς και βοήθειας. Πως κατάφερε να επιβιώσει η θεραπευτική κοινότητα τόσα χρόνια;

Βασίσθηκε σε ένα καινοτόμο μοντέλο με βάση την θεραπευτική κοινότητα. Μέσα από αυτό το μοντέλο χιλιάδες συνάνθρωποι, όχι μόνο αντιμετώπισαν την εξάρτηση τους αλλά και άλλαξαν τον τρόπο ζωής ευρύτερα.

Πόσοι συνάνθρωποι μας λαμβάνουν τις υπηρεσίες του κέντρου;

Σε ετήσια βάση περίπου πεντακόσιοι ενήλικες χρήστες, εκατόν εβδομήντα έφηβοι και νέοι ενήλικες, χίλιοι διακόσιοι γονείς, εκατοντάδες μαθητές και καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ενημερώσεις και σεμινάρια. Επίσης, εξυπηρετούνται χίλιες εξακόσιες τηλεφωνικές κλήσεις στην γραμμή υποστήριξης.

Συγκριτικά, οι εξαρτημένοι άνθρωποι είναι περισσότεροι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια;

Αυξάνεται η χρήση της κάνναβης συμπεριλαμβανομένου και της συνθετικής, του τζόγου, των βενζοδιαζεπινών και του αλκοόλ. Σχετικά σταθερή είναι η χρήση της Ηρωίνης. Λόγω της κρίσης όμως, παρατηρείται στροφή στα φθηνά ναρκωτικά και με περισσότερη ‘’κοινωνική αποδοχή’.

Στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ απευθύνονται οι ίδιοι οι χρήστες ή το οικογενειακό και οικείο περιβάλλον τους;

Και οι δύο υποομάδες. Οι χρήστες τηλεφωνούν οι ίδιοι για το πρώτο ραντεβού.

Ποια διαδικασία ακολουθείται από την στιγμή που έρχεται κάποιος ζητώντας την βοήθεια του θεραπευτικού κέντρου;

Όσον αφορά στους ενήλικες ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία:

Τηλεφωνικό ραντεβού

Πρώτο ραντεβού και διαπίστωση αναγκών

Προετοιμασία για την επόμενη κύρια φάση θεραπείας – θεραπευτική κοινότητα ή ανοιχτή δομή

Κύρια φάση θεραπείας 9 μήνες μέσο όρο

Επανένταξη

Followup- παρακολούθηση

Αποφοίτηση

Στους έφηβους υπάρχουν δύο δυνατότητες ανάλογα την κατάσταση, η μία είναι το βραχύχρονο πρόγραμμα συμβουλευτικής 6 μηνών μέσο όρο και η δεύτερη είναι μακρόχρονο 18 μηνών.

Πείτε μαςλίγα λόγια για την οργάνωση των προγραμμάτων της θεραπευτικής κοινότητας, ποιες εξαρτήσεις αντιμετωπίζονται σ’άυτή;

Εξάρτηση από παράνομες ουσίες και το διαδίκτυο για τους έφηβους και νέους ενήλικες. Δεν αποκλείονται οι εξαρτημένοι από το αλκοόλ για αυτούς υπάρχουν και εξειδικευμένα κέντρα.

Στην Ελλάδα του 2018 πόσο εύκολη είναι η επανένταξη των πρώην εξαρτημένων ατόμων στην κοινωνία;

Η επανένταξη είναι δύσκολη, ίσως λίγο δυσκολότερη από τον γενικό πληθυσμό.Μαθαίνουν να αγωνίζονται και να αποκτούν κατάλληλα εφόδια εκπαίδευσης, κατάρτισης και διασύνδεσης με την αγορά εργασίας. Παράλληλα,παρέμβαση για άρση προκαταλήψεων από πιθανούς εργοδότες.

Η πολυετή εμπειρία σας στον χώρο της απεξάρτησης τι σας έχει διδάξει για την ζωή;

Ότι αξίζει να βλέπουμε την καλύτερη πλευρά του διπλανού και να απολαμβάνουμε τις «λεπτομέρειες» της ζωής.

Η μαρτυρία ενός πρώην χρήστη αλλά και μιας μητέρας πρώην χρήστη ναρκωτικών ουσιών είναι η πιο ζωντανή απόδειξη πως η θέληση για ζωή και η δύναμη της ψυχής υπερνικούν οποιαδήποτε εξάρτηση και την αφήνουν στο παρελθόν, κάνοντάς την μια κακή ανάμνηση. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είναι πρώην χρήστης ναρκωτικών ουσιών, μας περιέγραψε το δικό του ταξίδι στον κόσμο των εξαρτήσεων, βεβαιώνοντάς μας πως υπάρχει εισιτήριο επιστροφής στην ζωή. Η κυρία Γραμματική Ευστρατουδάκη είναι μια μητέρα χρήστη, η οποία θέλησε να μοιραστεί μαζί μας την δική της εμπειρία και να στείλει το δικό της ηχηρό μήνυμα σε όλες τις οικογένειες που βιώνουν όμοιες καταστάσεις. 

Ποιος είναι ο ρόλος σου στο « ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ»;

Στην κοινότητα υπάρχει μια συγκεκριμένη ιεραρχία. Όταν έρχονται τα νέα μέλη μετά από δυο τρεις μήνες γίνονται μεσαία μέλη αναλόγως βέβαια με την εξέλιξη της πορεία τους. Έπειτα τα μεσαία μέλη γίνονται συντονιστές και δίνουν κατευθυντήριες γραμμές στους νέους. Δουλεύουμε τη σχέση μεταξύ των παλαιών και νέων μελών, την οργάνωση των θεραπευτικών γκρουπ και τόσα άλλα. Τα νέα και τα μεσαία μέλη αναλαμβάνουν πάντα την ευθύνη τους, καταλαβαίνουν τα σφάλματα τους και προσπαθούν να γίνονται καλύτεροι. Είμαι συντονιστής σε θεραπευτικό και σε λειτουργικό επίπεδο. Συζητώ με τον επόπτη για την πορεία μελών, για τους εκπαιδευόμενους συντονιστές και για τα κριτήρια επιλογής τους. Επίσης, είμαι πρόεδρος της κοινότητας, δηλαδή «ο πατέρας του σπιτιού», που σημαίνει πως την τελική ευθύνη για την κοινότητα την έχω εγώ. Η ανάληψη ευθυνών και ρόλων μέσα στο κέντρο δίνει την δυνατότητα και την ευκαιρία σε όλους να νιώσουν υπεύθυνοι, παραγωγικοί και χρήσιμοι μέσα από την διαδικασία αυτή.

Πως και πότε απευθυνθήκατε στο ΚΕΘΕΑ;

Η πρώτη μου επαφή ήταν το 2008, μόλις είχα προφυλακιστεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Καταδικάστηκα για κατοχή και χρήση ναρκωτικών. Μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα υπήρχε η συμβουλευτική ομάδα του κέντρου. Έτσι ξεκίνησαν όλα, παρακολούθησα την συμβουλευτική όσο βρισκόμουν εκεί.

Τι είναι αυτό που σε οδήγησε στην χρήση των ναρκωτικών;

Ήταν μια ζόρικη περίοδος για μένα. Άλλοι άνθρωποι την αντιμετωπίζουν με διαφορετικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα πέφτουν στον αλκοολισμό, εγώ «έπεσα» στα ναρκωτικά. Οι λόγοι που με οδήγησαν στη χρήση ήταν διάφοροι, οικογενειακοί, οικονομικοί, αλλά ήταν περισσότερο η ανάγκη μου να ανήκω κάπου. Τότε η παρέα μου «έπινε» τσιγάρο και «ήπια» κιεγω. Μου άρεσε που ήταν ελεύθεροι και ανεξέλεγκτοι, δοκίμαζαν και δοκίμαζα και εγώ. Εκείνη την περίοδο με βοηθούσαν τα ναρκωτικά να ξεφύγω από τα προβλήματα μου και να ξεχάσω ότι μου συνέβαινε.

Πότε συνειδητοποιήσατε πως χρειάζεστε βοήθεια;

Όταν συνειδητοποίησα τις συμπεριφορές μου και είπα πως δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω έτσι! Όταν είπα δεν πάει άλλο…

Πόσα χρόνια βρίσκεστε στην απεξάρτηση;

Με ρωτάς αν είμαι καθαρός; Ας ξεκαθαρίσουμε πως το καθαρός έχει πολλές σημασίες, σημαίνει πως δεν έχω κάνει χρήση αλλά οι συμπεριφορές συνεχίζουν να είναι ίδιες.Το2014 δεν ήμουν σε κάποιο πρόγραμμα, είχα μπει σε άλλη μονάδα του ΚΕΘΕΑ εκεί όπου έκανα αλλαγές και δούλεψα περισσότερο με έμενα. Κάνω συγκεκριμένα βήματα μιας διαδικασίαςπου διαρκεί 9-12 μήνες. Υποτροπίασα πολλές φορές συμπεριφορικά, εννοώ πως δεν μπόρεσα να διαχειριστώ καταστάσεις. Καθαρός και συμπεριφορικά λοιπόν, είμαι από τα τέλη του 2016.

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι στο ταξίδι της προσπάθειας;

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να κάνεις αλλαγές και να δουλέψεις με τον εαυτό σου. Είχα αναγνωρίσει μια συμπεριφορά που δεν με βοηθούσε και έπρεπε να μπω στην διαδικασία να την αλλάξω, να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου και να επαναπροσδιορίσω τις άξιες και τον προορισμό μου. Ξεκινώντας από τον τρόπο που αντιμετώπιζα την αδικία, μέχρι τα πρόσωπα που συναναστρεφόμουν. Πολλές φορές ήθελα να τα παρατήσω, να παραιτηθώ αλλά δεν το έκανα ποτέ. Όταν καταφέρεις να «ξεγυμνωθείς» και να δεις βαθιά μέσα σου γιατί λειτουργούσες έτσι τότε έχεις καταφέρει πολλά. Βιώματα, άσχημες καταστάσεις που έζησες στο παρελθόν δεν σ’αφήνουν εύκολα να κάνεις το επόμενο βήμα. Αν κάνεις όμως το επόμενο βήμα είναι λυτρωτικό. Οι άλλοι θα σε αποδεχτούν, μόνο όταν εσύ ο ίδιος θα αποβάλλεις τους φόβους σου, συγκεκριμένα τον φόβο της απόρριψης.

Τελικά, το «στίγμα» υπάρχει;

Το στίγμα υπάρχει γενικότερα και οφείλεται σε στερεότυπα, αλλά σήμερα υπάρχει και καλύτερη πληροφόρηση. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που αναγνωρίζουν αυτό που γίνεται εδώ μέσα.  Ο κόσμος μαθαίνει, ενημερώνεται και έχει ακόμα να μάθει πολλά. Σ’αυτό το στάδιο βρισκόμαστε σαν κοινωνία. Πάντοτε θα υπάρχουν στίγματα, στερεότυπα και καχυποψία, όλα αυτά ευδοκιμούν εκεί που υπάρχει αμάθεια. Έχω αντιληφθεί περίεργα βλέμματα πάνω μου, έχω βιώσει την περιθωριοποίηση.  Αλλά έχω ακούσει και ενθαρρυντικά σχόλια από απλούς ανθρώπους που μας στηρίζουν και είναι δίπλα μας είτε είναι εργοδότες, είτε είναι εργαζόμενοι, καθημερινοί άνθρωποι από όλους τους κλάδους. Αν συστηθώ σε κάποιους ξέρετε εγώ είμαι στο ΚΕΘΕΑ, είμαι ένας άνθρωπος που έκανε μια ζωή χρήση, έχει μπει 2φορες στη φυλακή και δεν το έχω ακόμα αποδεχτεί και νιώθω ακόμα ενοχές γι’αυτό, δεν θα πάω παρακάτω. Θα ζω με το στίγμα. Εάν όμως αποδεχτεί κανείς το παρελθόν του και το αφήσει λιγάκι πίσω του για τραβήξει μπροστά σε μια κοινωνία με «ανοιχτά μυαλά» και «ανοιχτή αγκαλιά» θα τα καταφέρει.

Πως θα χαρακτηρίζατε την επανένταξή σας στην κοινωνία;

Η αποδοχή είναι σημαντικό κομμάτι των περισσότερων. Πρώτα αποδεχόμαστε εμάς και μετά όλο τον κόσμο. Η αποδοχή και η επανένταξη είναι λέξεις ταυτόσημες. Γι’αυτό ξεκίνησα με την αποδοχή. Εάν λοιπόν αύριο μεθαύριο μου πει κάποιος πως εσύ ήσουν ένα πρεζάκι, μπορείς να του απαντήσεις πως εγώ ήμουν κάποτε στη ζωή μου αυτό που λες  αλλά έκανα μεγάλη προσπάθεια για γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα. Εάν εσύ επιλέγεις να μην το βλέπεις τότε είσαι τυφλός και δεν μπορούμε να συνεργαστούμε. «Αντίο». Θα σας αναφέρω ένα πραγματικό περιστατικό, είχα χάσει την αστυνομική ταυτότητά μου και όταν με κάλεσαν από το αστυνομικό τμήμα να πάω να την παραλάβω, να ληφθεί υπόψιν πως είχα μια αλλεργία με τα όργανα της τάξεως και αντιδρούσα  σαν τις γάτες όταν τις πετάς νερό, προκάλεσα το ενδιαφέρον στον Διευθυντή από τον οποίο εισέπραξα ένα μεγάλο μπράβο ενθάρρυνσης για την προσπάθεια μου. Με ρώτησε για τα προγράμματα του «ΚΕΘΕΑ» και είναι σαν να έβλεπε μπροστά του όλη αυτή την προσπάθεια του κέντρου. Κατά την άποψη μου θα έπρεπε να γίνονται ενημερώσεις, σεμινάρια, συνεδρίες σε αστυνομικούς, δικηγόρους, εισαγγελείς και όχι μόνο. Θεωρώ πως είναι απαραίτητη διαδικασία που θα επιφέρει πολλά.

Το επόμενο στάδιο που ακολουθείται είναι η επανένταξη. Μετά από την κοινότητα της Σίνδου θα μεταφερθούμε στον ξενώνα επανένταξης που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Εκεί θα πρέπει να αυτονομηθούμε, να αναζητήσουμε εργασία και να τακτοποιούμε ζητήματα που προκύπτουν.Ένας ακόμη ρόλος μας είναι να αναλαμβάνουμε τα νέα μέλη, να τα εντάσσουμε και να  τους βοηθάμε στην διαδικασία, έτσι συναναστρεφόμαστε με τον κόσμο, ερχόμαστε σε επαφή μαζί του και παρατηρούμε την αλληλεπίδραση.

Τι θα συμβουλεύατε σε κάποιον που βρίσκεταιστην ίδια θέση που βρεθήκατε κάποτε κιεσείς;

Οι άνθρωποι πρέπει να πάθουν για να μάθουν!Δυστυχώς, κάποιοι δεν είναι πια μαζί μας για να μάθουν. Εάν τα μικρά παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι πειραματιστούν με τα ναρκωτικά θα πάθουν, δεν είναι δεδομένο ότι θα μάθουν. Ο εθισμός μπορεί να εμφανιστεί με χίλιους δυο τρόπους, δεν χτυπάει πόρτες, δεν κάνει διακρίσεις. Θα ήθελα οι γονείς να ξεχάσουν την φράση «στο δικό μου παιδί αποκλείεται να συμβεί», μπορεί να συμβεί στον καθέναν. Θα ήθελα η κοινωνία να είναι λιγότερο ρατσιστική και να εστιάσει στο πρόβλημα. Να μην παραγκωνίζει τον άνθρωπο, γιατί όσο τον πετά στο περιθώριο δεν του δίνει κίνητρο να αλλάξει.

Η κυρία Γραμματική Ευστρατουδάκη είναι μια μητέρα πρώην χρήστη που πάλεψε και αγωνίστηκε με «νύχια και με δόντια» για την ζωή του παιδιού της, αλλά και νυν πρόεδρος του συλλόγου οικογένειας και φίλων του «ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ». Μοιράστηκε μαζί μας την συγκλονιστική εμπειρία της και πέρασε ηχηρά μηνύματα τόσο για τα ναρκωτικά όσο και για την ζωή, την θέληση και την μαχητικότητα. Χειμαρρώδης και ειλικρινής μίλησε για την περιπέτεια του παιδιού της και για το πώς κατάφερε αυτά που φάνταζαν αδύνατα στην αρχή, να γίνουν δυνατά. Οι εξαρτήσεις δεν κάνουν διακρίσεις και πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με το κεφάλι ψηλά ανέφερε δίχως ντροπή και ενοχές.

Απευθυνθήκατε εσείς η ίδια στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ;

Απευθύνθηκα η ίδια στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ το 2009, όταν ανακάλυψα ότι το παιδί μου είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά. Έψαχνα παντού να βρω βοήθεια, δεν ήξερα τι να κάνω και που να απευθυνθώ μέχρι που με παρέπεμψε στο κέντρο, ο αξιόλογος γιατρός και ιατροδικαστής κ.Τσούκας. Θυμάμαι ακόμα τις κουβέντες του, «καθαρό στεγνό πρόγραμμα στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ» . Έψαξα λοιπόν και το βρήκα. Κάλεσα στο 1145.  Όταν έφτασα στο κέντρο ήμουν σαν φτερό στον άνεμο, δεν ήξερα που πατούσα και που βρισκόμουν. Εντάχθηκα στην ομάδα των γονέων και από τότε δεν έχω χάσει ούτε μια συνεδρία. Στην αρχή, δεν πίστευα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Όλα τα μέλη του ΚΕΘΕΑ μετά από τόσα χρόνια κατάφεραν να γίνουν οικογένεια μου και το εννοώ, με ξέρουν τόσο καλά που ακόμα και η χροιά της φωνής μου να αλλάξει καταλαβαίνουν πως υπάρχει πρόβλημα. Οι αξιόλογοι άνθρωποι και επιστήμονές που το απαρτίζουν είναι πάνω απ’όλα άνθρωποι που νοιάζονται πραγματικά. Αφενός μεν βοήθησαν το παιδί μου να βγει νικητής από την περιπέτεια του, αφετέρου δε βοήθησαν και εμένα να γίνω καλύτερος και άνθρωπος.

Πότε αντιληφθήκατε πως το παιδί σας έπαιρνε ναρκωτικά και χρειαζόταν άμεση βοήθεια;

Δυστυχώς, δεν το αντιλήφθηκα εγκαίρως! Ήταν 13 χρονών άριστος κολυμβητής, καλός μαθητής, του άρεσαν τα Αγγλικά, άρχισε όμως να τα παρατάει σιγά σιγά και νόμιζα πως έφταιγε η εφηβεία. Μέχρι να καταλάβω τι συνέβαινε και τι έφταιγε είχε ήδη μπλέξει με την ηρωίνη. Παρόλες τις υποτροπές τώρα είναι καθαρός χάρη στο πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ. Δεν είναι εύκολο ταξίδι ακόμα και αν έχεις καταφέρει να φτάσεις στην στεριά μέσα από την φουρτουνιασμένη θάλασσα, ο κίνδυνος δεν έχει περάσει. Παρολαυτά είναι ένα ταξίδι πολύ όμορφο που πρέπει να κρατάς το τιμόνι σταθερά. Ακόμα και στην υποτροπή πρέπει να είμαστε άγρυπνοι και να το παλεύουμε μαζί.

Πόσο δύσκολο είναι να πείσει κάνεις έναν χρήστη να μπει σε κέντρο απεξάρτησης;

Δύσκολα ο χρήστης αποφασίζει να πάει μονός του στο κέντρο.Ήταν δύσκολο λοιπόν, να πείσω τον γιο μου πως χρειάζεται βοήθεια, έπρεπε να το χειριστώ με ευελιξία και προσοχή. Πήγαινα ενάμιση χρόνο στις ομάδες του ΚΕΘΕΑ και μετά ακολούθησε εκείνος. Παρατηρούσε την  αλλαγή της συμπεριφοράς μου απέναντι του, τις κάρτες του ΚΕΘΕΑ που άφηνα πάνω στο τραπέζι και όταν τις έβλεπε μου έλεγε ότι χάνω χρόνο από την ζωή μου. Δεν απαντούσα και έκανα υπομονή. Όταν ωρίμασε η σκέψη του και διαπίστωσε και ο ίδιος πως δεν μπορεί να ζει πια έτσι, μια μέρα μου ζήτησε βοήθεια σφίγγοντάς μου το χέρι και μου είπε:«μανά βοήθησε με να φύγω από τα ναρκωτικά». Εκεί ένιωσα την καρδιά μου να πάει να σπάσει. Εάν τον πρόσταζα να πάει είμαι βέβαιη πως δεν θα πήγαινε στο κέντρο απεξάρτησης.

Πως αντιμετώπισε η οικογένεια σας το γεγονός πως ένα μέλος της ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών;

Όλο το σπίτι μας γκρεμίστηκε συθέμελα. Φυσικά επηρεάζονται όλα τα μέλη της οικογένειας από την κατάσταση, αφού κλονίζονται και δοκιμάζονται και οι μεταξύ μας σχέσεις. Πιστεύω πως είναι απαραίτητη η παρακολούθηση του προγράμματος του ΚΕΘΕΑ που απευθύνεται στην οικογένεια, στους γονείς και στους φίλους. Από τότε που ξεκίνησα το πρόγραμμα έφερνα πληροφοριακά αυτά που μάθαινα εκεί και τα έκανα πράξη μέσα στο σπίτι. Κάπως έτσι επήλθε η ισορροπία, όταν κατάφερα να επιβάλλω με τρόπο την τάξη και την ηρεμία. Όταν έμαθα τα όρια που πρέπει να θέσω στο παιδί μου. Πλέον ήξερα πώς να του φέρομαι και να του μιλώ, δεν του έδινα ούτε εγώ, ούτε ο περίγυρος μας χρήματα, ότι και να γινόταν δεν γίνονταν κρυφά. Στην δική μας περίπτωση το πρόβλημα το αντιμετωπίσαμε κατάματα, δεν κλείσαμε παντζούρια και κλειδώσαμε πόρτες. Για να το αντιμετωπίσεις θέλει αγάπη, σκληρή δουλειά και συνεννόηση. Δεν υπάρχει συνταγή για την αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων. Ο κάθε γονιός κρίνει πως θα συμπεριφερθεί στο παιδί του, αφού το καθένα είναι διαφορετικό και κουβάλα τον δικό του συναισθηματικό κόσμο, βλέπει από την σκοπιά του. Υπάρχουν γονείς που διώχνουν τα παιδιά τους από το σπίτι ακραίο μεν, κατακριτέο όμως όχι. Κατανοώ πως δεν ήταν έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν. Μόνο αν ζητήσουν βοήθεια θα μπορέσουν και να βοηθήσουν δραστικά. Υπάρχει σωτηρία αν όλη η οικογένεια το παλέψει μαζί!

Ζείτε με τον φόβο ενός ενδεχόμενου υποτροπιασμού;

O γιος μου είναι καθαρός και είμαι πολύ περήφανη γι’αυτό, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει πως δεν υπάρχει πια κίνδυνος. Φοβάμαι όπως φοβούνται όλοι οι γονείς για τα παιδιά τους. Κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν τα παιδιά μας σε μια επερχόμενη δυσκολία. Ένας χρήστης όταν ζοριστεί σκέπτεται: στο πίσω μέρος του μυαλού  μου έχω την ηρωίνη και κάτω από την γλώσσα μου έχω την γεύση της. Αυτό σημαίνει πως ότι  και αν συμβεί στη ζωή τους, τους έρχονται στο νου εικόνες, αυτές που νόμιζαν τότε πως ήταν ευτυχισμένοι και τις θέλουν ξανά. Εάν έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά με τον εαυτό τους και έχουν άμυνες καταφέρνουν να τις διώξουν, εάν όχι ξανακυλούν. Κιόμως τα έχουν καταφέρει πάρα πολλά παιδιά και χαίρομαι πραγματικά γι’αυτό. Είμαι πολύ περήφανη για όλα.

Τι θα συμβουλεύατε στους γονείς που παλεύουντις εξαρτήσεις μαζί με τα παιδιά τους;

Οι γονείς που έχουν πρόβλημα με τα παιδιά τους δεν θα πρέπει να ντρέπονται και να νιώθουν ενοχές, να μην κλείσουν τα παντζούρια και να μην φοβηθούν μήπως το μάθει η γειτονιά. Γιατί αν το κάνουν τα παιδιά τους θα φύγουν μέσα σε 3 χρόνια. Ζητάμε βοήθεια με το κεφάλι ψηλά, κοιτάμε το πρόβλημα κατάματα. Παρατηρώ πως έρχονται γονείς στο κέντρο και ντρέπονται ή δεν θέλουν να το μάθει κανείς και αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος τους. Θα τους συμβούλευα να μην ντρέπονται και  να μην νιώθουν ένοχες, να μην κρύψουν το πρόβλημα. Θα είμαι εδώ για αυτούς για να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, για να μοιράσω αγάπη και κατανόηση γιατί έχω βρεθεί στην θέση τους και τους καταλαβαίνω απόλυτα. Θέλω να τους φωνάξω… Γίνεται! Όλα γίνονται αρκεί να το θελήσουμε.

Τι σας έμεινε από όλο αυτό το ταξίδι;

Αφήνω την πίκρα της περιπέτειας και κρατώ την γλυκά της ζωής. Μια γλυκιά γεύση μου μένει! Ο γιος μου με αποκάλεσε τρελή όταν τον ευχαρίστησα που με έβαλε σ’άυτη την δοκιμασία, γιατί μέσα από αυτήν δεν βγήκε μόνο εκείνος ζωντανός αλλά και εγώ. Πιο δυνατή, πιο καλός άνθρωπος με περισσότερες αξίες. Αυτό λοιπόν που μου έμεινε είναι τα αστραφτερά του μάτια και η καλημέρα που μου λέει κάθε πρωί. Τι άλλο να ζητήσει μια μάνα;

Info

Crowdfundingproject«Μαύρα Πρόβατα»για ένα Online Δίκτυο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης και Συμβουλευτικής Εφήβων του ΚΕΘΕΑ

Το act4Greece στηρίζει τη δράση «Μαύρα Πρόβατα» από 02/05/2018 έως 02/11/2018, με στόχο να συγκεντρωθούν ένα χρηματικό ποσό για την υλοποίηση του project.

www.act4greece.gr