Γεγονός είναι ότι το να φύγει το παιδί για πρώτη φορά από το σπίτι του και την οικογένειά του και να πρέπει να μάθει να συμβιώνει με άλλα παιδιά της ηλικίας του είναι μία περίεργη και για τα μικρότερα παιδιά ίσως και πρωτόγνωρη εμπειρία. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ακόμα και παιδιά που δυσκολεύονται έντονα στην αρχή δεν θα καταφέρουν στο τέλος να προσαρμοστούν. Αναμφισβήτητα το να φεύγει το παιδί από το σπίτι για πρώτη φορά είναι μία κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει άγχος στον γονέα, ακόμα και μεγαλύτερο από αυτό του παιδιού. Το σίγουρο είναι όμως ότι αν ο γονέας χαλαρώσει και εμπιστευτεί τους ανθρώπους της κατασκήνωσης θα βοηθήσει τελικά και το παιδί του να περάσει καλά.

Ακολουθούν κάποιες πρακτικές συμβουλές:

Προετοιμάστε το παιδί σας πριν φύγει στην κατασκήνωση. Δείξτε του ότι είστε χαρούμενοι και περήφανοι που θα πάει διακοπές μόνο του και ενημερώστε το ότι θα βρίσκεται σε έναν χώρο που θα έχει τη δυνατότητα να αθλείται και να ψυχαγωγείται με παιδιά της ηλικίας του.

Γνωρίστε και εμπιστευτείτε τους ανθρώπους που φροντίζουν το παιδί σας. Οι ομαδάρχες και οι κοινοτάρχες βρίσκονται 24 ώρες το εικοσιτετράωρο με τα παιδιά, κοιμούνται, τρώνε, παίζουν μαζί.

Αν θέλετε να νιώσετε πιο ήρεμοι ζητήστε το τηλέφωνο του κοινοτάρχη, ο οποίος βρίσκεται εκεί για κάθε σας ανησυχία. Καλό θα ήταν να μην έχετε το τηλέφωνο του ομαδάρχη γιατί είναι ο άνθρωπος που συναναστρέφεται διαρκώς με τα παιδιά και επικοινωνώντας μαζί του τον αποσπάτε από τη φροντίδα του παιδιού σας καθώς και από το παιχνίδι μαζί του.

Αποφύγετε τα πολλά τηλέφωνα και τις συχνές επισκέψεις και ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες. Τα παιδιά ακολουθούν πρόγραμμα μέσα από το οποίο γνωρίζονται και δένονται μεταξύ τους. Έτσι, η συνεχής επικοινωνία μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την κοινωνικοποίησή τους. Επιπλέον, όσο καλά και να περνάει ένα παιδί είναι πολύ πιθανό ακούγοντάς σας να στενοχωρηθεί και να νιώσει νοσταλγία για το σπίτι του. Σε αυτή την περίπτωση καλό θα ήταν να του δώσετε κουράγιο και να του θυμίσετε τα θετικά του να βρίσκεται στην κατασκήνωση.

Μην ανησυχείτε όταν το παιδί δεν επικοινωνεί μαζί σας. Εδώ ισχύει σίγουρα το ρητό “no news good news”. Τα παιδιά είναι σε διαρκή απασχόληση και μπορεί συχνά να το αμελήσουν. Να είστε σίγουροι ότι, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, θα σας ενημερώσουμε άμεσα.

Μην ξεχνάτε ότι η οποιαδήποτε προσαρμογή απαιτεί χρόνο. Το να δυσκολευτεί ή να στενοχωρηθεί το παιδί στην αρχή είναι και φυσιολογικό και θεμιτό. Δεν σημαίνει όμως ότι το βοηθάτε με το να το επισκεφτείτε ή να το πάρετε από την κατασκήνωση. Προτείνετε στο παιδί να παραμείνει για ένα χρονικό διάστημα δείχνοντάς του πάντα το ενδιαφέρον σας και την αγάπη σας και θα αντιληφθείτε ότι τις περισσότερες φορές τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους.

Στο τέλος της συνάντησης με τον Αχιλλέα Πούτα ήμουν πιο αισιόδοξη. Όχι  μόνο γιατί η εταιρεία του θεωρείται πρότυπο υγιούς επιχείρησης αλλά για την θέληση του να μου επικοινωνήσει όλα όσα έμαθε στην μέχρι τώρα πορεία του στον  δύσκολο κόσμο του επιχειρείν .  Άλλωστε όπως ανέφερε «Εμπνέομαι και ο ίδιος από τους νέους, η γνώση έχει αξία  μόνο όταν μοιράζεται».

Ομολογουμένως είστε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που μετρά πολλά χρόνια στον επιχειρηματικό χώρο. Ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας επιχειρηματίας για να τα καταφέρει αυτή την περίοδο;

Σαν επιχειρηματίας ακολουθώ πάντα  τρεις κανόνες. Ειλικρινής σχέση με τον κόσμο, σεβασμός και σωστός σχεδιασμός  του κάθε βήματος μου.  Πιστεύω πως έχω τηρήσει υπέρ του δέοντος  τους τρεις αυτούς κανόνες. Θεωρώ πως όποιος έχει κατά νου αυτά τα τρία  πράγματα, είναι σίγουρο πως  θα πετύχει. Είναι κάποιες από τις βασικές αρχές τις οποίες έχω μεταδώσει και στα παιδιά μου.

Τι  πιστεύετε πως είναι αυτό που δεν αφήνει την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα να αναπτυχθεί;

Το αδιέξοδο της πολιτείας μας. Γνωρίζω πολύ καλά πώς λειτουργούν οι επιχειρήσεις ανά τον κόσμο διότι  έχω ασχοληθεί και με αυτό το κομμάτι.  Δεν υπάρχει λοιπόν ουδεμία  ομοιότητα με την Ελλάδα. Στην Ελλάδα ο Έλληνας επιχειρηματίας δεν προστατεύτηκε ποτέ, πόσο μάλλον τα  τελευταία χρόνια. Αντίθετα μάλιστα μαχόταν με ένα εχθρικό κράτος. Έχω συμπληρώσει σαράντα χρόνια στον επιχειρηματικό κόσμο  και αισθάνομαι πως  το κράτος  με επισκιάζει. «Έχουμε συνέταιρο το κράτος», όπως λέει και η πιάτσα. Το κακό είναι πως δεν γνωρίζουμε ούτε πόσο συνεταίρος είναι, ούτε τους σκοπούς που έχει. Εάν ζητάς την μια χρονιά εκατό τοις εκατό προπληρωμή φόρου το σίγουρο είναι πως την επόμενη θα καταστραφείς. Είναι αδύνατον να έρθει ανάπτυξη στην χώρα όταν ο επιχειρηματίας δεν έχει δικαίωμα στο κέρδος.  Γιατί  λοιπόν να επενδύσει κάποιος; Οι κανόνες εκλείπουν, κι αυτοί που είναι σε ισχύ δεν τηρούνται ορθώς.

Σίγουρα στην επιχειρηματική σας πορεία εκτός από επιτυχίες θα έχετε βρεθεί αντιμέτωπος και με αποτυχίες; Πως καταφέρατε να τις ξεπεράσετε;

Δεν θεωρώ πως είχα αποτυχίες. Αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν αντιμετώπισα δυσκολίες. Κάθε φορά όμως που έβρισκα μπροστά μου ένα τείχος, ήξερα πως  έπρεπε να το γκρεμίσω  για να φτάσω εκεί που θέλω! Αν ξεκινούσα σήμερα θα έκανα ακριβώς τα ίδια πράγματα με την μόνη διαφορά πως αυτή τη στιγμή γνωρίζω πώς να  γκρεμίσω το τείχος αυτό για να συνεχίσω. Αυτό το τείχος  είναι το κράτος. Εάν απλά το κοιτάς,  μένεις στάσιμος. Υπάρχουν και υπήρξαν  επιχειρήσεις που μετρούσαν 2  και 3 γενιές πίσω, που ήρθε το σύστημα και τις κατέστρεψε.   Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον επιχειρηματικό σχέδιο στην χώρα μας, ο καθένας μας ξεκινά  δημιουργώντας  το δικό του σχέδιο το οποίο μόνος πρέπει να φέρει εις πέρας. Αυτό ισχύει για τον Έλληνα επιχειρηματία, όχι  τον «καταλάθος» επιχειρηματία.

Ας υποθέσουμε πως θέλω να ανοίξω μια επιχείρηση. Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που παίρνουν αυτό το ρίσκο;

Η συμβουλή μου είναι  η εξής: κανένας νέος να μην σκεφτεί όπως σκέπτονταν κάποιοι παλαιότεροι  που έγιναν “καταλάθος” επιχειρηματίες. Ο νέος επιχειρηματίας πρέπει να ξεκινήσει με συγκεκριμένο πλάνο, να δουλέψει, να αναπτύξει τις ιδέες του και να μην στηριχθεί σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτό του. Να μην σκεφτεί  το εύκολο χρήμα. Δεν υπάρχει εύκολο κέρδος  και δεν υπήρξε ποτέ, αυτό είναι μύθος, το εύκολο κέρδος είναι και προσωρινό. Ο νέος πρέπει να στοχεύσει στο μελλοντικό κέρδος.  Να σκεφτεί το πώς η δραστηριότητα του θα του καλύψει αρχικά κάποιες ανάγκες , να αναλύει πάντα τις επόμενες κινήσεις  και βήματά του με οδηγό το όραμά του. Να στηριχθεί στα πόδια του και να προχωρήσει μπροστά. Προσωπικά, ποτέ δεν σκέφτηκα το πόσα θα βάλω στην τσέπη μου,  ήθελα  πρώτα από όλα να τακτοποιώ όλες τις υποχρεώσεις μου και να αμείβομαι σαν εργαζόμενος. Δεν είχα στόχο τα πολλά αλλά τα βασικά. Αν δεν μπορείς να το πετύχεις αυτό, η επιχείρηση σου δεν έχει μέλλον. Δημιούργησα τη δική μου πορεία με δική μου έμπνευση. Ό,τι έβλεπα προσπαθούσα να το καλλιεργήσω και δεν φοβήθηκα καθόλου την δουλειά. Πολλά πράγματα τα έμαθα εμπειρικά, όταν κάτι  προέκυπτε, έτσι έφτασα να έχω μεγαλύτερη  γνώση και να είμαι ικανός να κρίνω πιο καθαρά.  Όση περισσότερη εμπειρία αποκτάς,  τόσο καλύτερα δουλεύει και το ένστικτό σου, το οποίο με βοήθησε σε πολλές καταστάσεις . Η χώρα μας έχει ικανά μυαλά, τα οποία πρέπει να κρατήσουμε  εδώ.  Ο Έλληνας είναι έξυπνος, ξέρετε γιατί; Γιατί σκέφτεται συνέχεια πως θα ανταπεξέλθει, πως θα τα καταφέρει.  Έτσι το μυαλό του είναι σε συνεχή  εγρήγορση.

Πως  και πότε ξεκινήσατε;

Ξεκίνησα το ‘80 έχοντας πλήρη γνώση σχετικά με ό,τι αφορά το αυτοκίνητο. Όντας προϊστάμενος συνεργείου αντιπροσωπείας στη Θεσσαλονίκη,  πήρα  την απόφαση και ήρθα στην Κοζάνη,  χωρίς καν να γνωρίζω ούτε έναν δρόμο. Στις 10 Ιανουάριου το 1980  άνοιξα το πρώτο μου συνεργείο. Η οργάνωση της επιχείρησης  βρισκόταν σε τέτοιο επίπεδο όπου αντίστοιχη δεν υπήρχε σε κανένα συνεργείο, ακόμα και των μεγαλουπόλεων. Πολύ σύντομα, στο δεύτερο κιόλας έτος  λειτουργίας της επιχείρησης, ξεκίνησα να πραγματοποιώ  εισαγωγές ανταλλακτικών ενώ παράλληλα ασχολήθηκα με την πώληση αυτοκινήτων.

Στον 4^ο χρόνο  λειτουργίας της επιχειρηματικής μου προσπαθειας,  ξεκίνησε η συνεργασία  με την  μεγαλύτερη τότε εταιρία Οδικής Βοήθειας  και έτσι στις αρχές του 1985, εγκατέλειψα το συνεργείο και ασχολήθηκα  μέχρι και το 1994 αποκλειστικά με την Οδική Βοήθεια.  Το 1995 προστέθηκε στην επιχείρηση και ο ασφαλιστικός κλάδος. Το 2004 ο μεγαλύτερος  γιος μου, τελειώνοντας με τις ακαδημαϊκές του σπουδές, πήρε υπό την εποπτεία του τον ασφαλιστικό κλάδο, καθώς και αυτόν της Οδικής Βοήθειας, οι οποίοι συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι σήμερα. Εγώ ασχολήθηκα  σχεδόν αποκλειστικά με το ΚΤΕΟ. Έστησα  την ίδια γραμμή ελέγχου  που υπήρχε  και στην Οδική Βοήθεια και έτσι δημιούργησα την πρώτη γραμμή ελέγχου ΚΤΕΟ. Η άριστη γνώση του αυτοκινήτου και η μεγάλη μου εμπειρία αποτελεί και τον λόγο που εδώ και δέκα χρόνια διατελώ  πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικού ΚΤΕΟ Ελλάδος.

Ποια ήταν τα κριτήρια που στελεχώσατε το  κάθε εγχείρημά σας;

Η σωστή  προετοιμασία και η πραγματική δουλειά.  Το προσωπικό που επρόκειτο να στελεχώσει  το ΚΤΕΟ, προσλήφθηκε  έξι μήνες πριν την έναρξη της λειτουργίας του,  εκπαιδεύτηκε  πάνω στην γραμμή ελέγχου που υπήρχε παράλληλα στην Οδική Βοήθεια με αποτέλεσμα όταν ξεκίνησε η λειτουργία της επιχείρησης, τα στελέχη της  να είναι  πανέτοιμα σε ότι αφορά  την  δουλειά τους. Μαζί τους δούλευα πάντα και εγώ.  Δεν είμαι μόνο διευθυντής γραφείου, είμαι πάντα δίπλα τους και μέσα στον καθημερινό αγώνα.

Θα θέλατε να μας περιγράψετε την καθημερινότητα σας; Βρίσκεται χρόνο για τους αγαπημένους σας ανθρώπους ή ακόμη και για εσάς τον ίδιο;

Θα σας  τα πω σύντομα! Είμαι πολύ πρωινός τύπος. Ξυπνώντας κάνω την γυμναστική μου, ετοιμάζομαι,  παίρνω το πρωινό μου και στις οκτώ βρίσκομαι ήδη στο  γραφείο μου. Τα μεσημέρια θέλω να ξεκουράζομαι έστω για μια ώρα  ώστε να μπορώ να ανταπεξέλθω στην ημέρα μου.  Κάποια απογεύματα πηγαίνω στη δεύτερη επιχείρηση , αυτή της  Οδικής  Βοήθειας και του ασφαλιστικού κλάδου, που όπως προείπα ανέλαβε ο γιος μου (στον οποίο έχω τρομερή εμπιστοσύνη),  για να συζητήσουμε ή να πάρουμε κάποιες αποφάσεις .

Οι υποχρεώσεις μου πια τελειώνουν μετά τις 9:00 το βράδυ. Έπειτα απολαμβάνω οικογενειακές στιγμές. Προσπαθώ να εκμεταλλεύομαι πάντα το Σαββατοκύριακο το οποίο είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στην οικογένεια μου. Περνάω πολύ χρόνο με τα παιδιά, τις νύφες μου και το εγγονάκι μου που ήρθε πρόσφατα στη ζωή!  Αν  με ρωτήσει κάποιος για ποιο πράγμα είμαι παραπάνω  περήφανος στη ζωή μου θα του απαντήσω πως πρώτα είμαι για την οικογένεια μου και μετά για όλα τα υπόλοιπα. Δεν συμφωνώ με ανθρώπους που δεν μπορούν να βρουν προσωπικό χρόνο. Όταν θέλει κάποιος βρίσκει χρόνο! Όπως ακριβώς  αφιέρωνα χρόνο στον εαυτό μου και τους δικούς μου ανθρώπους  κατά τα πρώτα βήματα της επιχειρηματικής  μου δραστηριότητας, με τον ίδιο τρόπο θα συνεχίσω να αφιερώνω χρόνο στους ανθρώπους που με στήριξαν και με βοήθησαν να γίνω αυτό που είμαι σήμερα!

Συνοψίζοντας, θα μπορούσατε να μας δώσετε 5  λέξεις, 5 βασικούς όρους  που καθόρισαν την ζωή σας;

Οι όροι που καθόρισαν τη ζωή μου είναι  η πρωτίστως η ειλικρίνεια, η καθαρότητα,  η πραγματική δουλειά,  η σχολαστικότητα στην λήψη των αποφάσεων και ο σωστός σχεδιασμός του επόμενου βήματός μου. Ποτέ δεν έριξα ευθύνες σε άλλους και ποτέ δεν αντιμετώπισα πράγματα και καταστάσεις εγωιστικά.  “Ο εγωισμός βγάζει μάτια” έλεγε θυμάμαι η γιαγιά μου…

«Κρατήστε τα καλά κομμάτια της κοινωνίας μας  για να περπατήσουμε όλοι μαζί . Τα πράγματα ποτέ δεν ήταν εύκολα. Προχωρήστε τίμια, με αξίες και προσοχή.»

Συνέντευξη: Kέλλυ Γρηγοριάδου

• EXPRESS KTEO
  5o χλμ.
  Κοζάνης – Πτολεμαϊδας
• Δευτέρα εώς Παρασκεύη
  8:00 π.μ. – 18:00 μ.μ.
• 24610 45880-1
• ikteo-k@otenet.gr
• ikteokozanis.gr – ikteo.gr
• EXPRESS ΚΤΕΟ Κοζάνης