Φωτογραφίες: Γιώργος Σιαμπανόπουλος

Και έρχεται εκείνη η στιγμή που πρέπει να αντικρίσεις κατάματα τον Καρκίνο. Τι επιλογές έχεις τότε; Mάλλον δυο. Είτε να συνεχίσεις να τον κοιτάς, ακίνητη μπροστά του, είτε να σηκωθείς και να παλέψεις μαζί του.

Την Αναστασία Μάραντου την γνώριζα χρόνια, άνθρωπος εγκάρδιος, ανοιχτός και γενναιόδωρος σε συναισθήματα, πράξεις και λόγια. Ξάφνου μια μέρα σε ανύποπτο χρόνο και σε κοινή παρέα την είδα να πλησιάζει με πολύ κοντό κούρεμα.

– Ωραία μαλλιά της λέω, τώρα μοιάζεις κανονικά με μοντέλο

-Όχι ακριβώς, μου απαντά.Έκανα χημειοθεραπείες  και έχουν πέσει τα μαλλιά μου.

Πάγωσα. Όχι για τα μαλλιά της, αλλά για αυτό το μοίρασμα της, την ανοιχτωσιά της, την τόση μεγάλη δύναμη ψυχής που κουβαλούσε μέσα της.

-Δεν αναρωτήθηκα στιγμή τι θα κάνω μαζί του, μου είπε. Τον κυνήγησα και τον κυνηγάω. Μπορεί να κόπιασα, να φοβήθηκα, να λύγισα, να πόνεσα όμως μου έμαθε πράγματα που θεωρούσα  δεδομένα. Να γιορτάζω την ζωή, να ευγνωμονώ, να ονειρεύομαι.

Η Αναστασία βγήκε νικήτρια κόντρα σε μια διάγνωση που πρώτα βάζει στόχο την ψυχή και μας μιλά για τον καρκίνο, τον συμβολισμό του γυναικείου στήθους, την μαστεκτομή, τις αλλαγές στην ζωή της, τις στιγμές αδυναμίας και δύναμης.

Ημερομηνίες σταθμοί

18 Ιουλίου 2019: Ήμουν στο ιατρείο της χειρουργού μου και μου ανακοίνωσε πως είμαι θετική στο τρίτο στάδιο

23 Ιουλίου 2019: Ξεκίνησα τις χημειοθεραπείες

20 Φλεβάρη 2020: Χειρουργήθηκα (μαστεκτομή)

Το στήθος και το σώμα σαν σύμβολο

Το στήθος συμβολίζει την θηλυκότητα, την σεξουαλικότητα, την μητρότητα και την ομορφιά. Οι γυναίκες έχουν ανασφάλειες  λόγω των προτύπων και των στερεοτύπων της κοινωνίας ώστε να μοιάζουν πάντα τέλειες αφού η ίδια η κοινωνία με κάποιον τρόπο σου επιβάλλει το πρότυπο της αψεγάδιαστης γυναίκας.

Πόσες πτυχές της ζωής σου επηρεάστηκαν;

Πολλοί. Η προσωπική μου και επαγγελματική ζωή. Μειώθηκε δραματικά η αυτοπεποίθηση μου, άρχισα να αναθεωρώ τις σχέσεις μου, το πώς και γιατί με πλησίαζαν πια οι άνθρωποι. Σκεφτόμουν αν είναι από λύπη, από συμπόνια, από ενδιαφέρον, από κουτσομπολιό; Με κυρίευε μια ανασφάλεια για τις προθέσεις των ανθρώπων αλλά και μεγάλη μοναξιά. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που ένιωσα απόλυτα μόνη μου, έπρεπε να δώσω την δική μου μάχη.

Πως βίωσες το σώμα σου;

Πολλές αλλαγές. Έχασα κιλά, άρχισα να βλέπω το δέρμα μου να γερνάει, μαύριζαν τα νύχια μου, έπεσαν τα μαλλιά μου. Ήταν βάρβαρο να βλέπω την μορφή μου και το σώμα μου να αλλάζει με αυτόν τον τρόπο αλλά πάντα σκεφτόμουν ότι όλα συνέβαιναν για το καλό μου. Ένας ήταν ο στόχος. Να γίνω καλά.

Περούκα, ντροπή και αισθητική

Οι γονείς μου θέλησαν να αγοράσουμε περούκα αλλά εξαρχής εγώ ήμουν αντίθετη. Καταλήξαμε να την πάρουμε θεωρώντας πως δεν θα άντεχα την εικόνα μου μελλοντικά χωρίς μαλλιά. Όταν την φόρεσα  όμως για πρώτη φορά, ένιωθα σαν να έχω ένα εντελών ξένο σώμα στο κεφάλι μου, δεν ήμουν εγώ. Σκεφτόμουν πως δεν υπήρχε λόγος να την φορέσω, να «μασκαρευτώ» ώστε να είμαι κοινωνικά αποδεκτή.  Υπάρχει άντρας που νοσεί από καρκίνο, πρέπει να φορέσει περούκα; Όχι. Γιατί λοιπόν εγώ επειδή είμαι γυναίκα να πρέπει να την φορέσω; Το μόνο λογικό επιχείρημα ως προς την περούκα είναι πώς κάνει μια γυναίκα να αισθάνεται καλύτερα με τον εαυτό της, τότε ναι, να επιλέξει να την φορέσει. Ακόμη σημαντικότερο είναι για τις νέες μανούλες που δεν θέλουν να ανησυχήσουν τα παιδιά τους.

Δεν θα ξεχάσω

Την πρώτη μέρα που βγήκα φαλακρή στην Κοζάνη, πήγα στο κέντρο για δουλειές ενώ μιλούσα με την αδερφή μου στο τηλέφωνο ώστε να ξεχνιέμαι. Πριν βγω από το σπίτι μου η αλήθεια είναι πως στάθηκα αρκετή ώρα στην εξώπορτα. Αφού έκανα τα πρώτα βήματα όμως το ξέχασα εντελώς. Ήμουν εγώ και ένιωθα περήφανη για τον εαυτό μου.

Η αρρώστια και ο πόνος

Οι πρώτες στιγμές

Από την στιγμή της ανακοίνωσης, δεν θυμάμαι τίποτα. Έκλαιγα και έβλεπα τον μπαμπά μου να με κοιτάει σαστισμένος. Όταν στην οικογένεια σου είσαι η πρώτη που νοσεί και δεν έχεις βιώματα άλλου καρκινοπαθή, τρέμεις γιατί διανύεις ένα εντελώς άγνωστο μονοπάτι.  Στην συνέχεια με μετέφεραν στο ιατρείο της ογκολόγου μου, Ευθαλείας Λάλα, στο Θεαγένειο η οποία ήταν και αυτή που με καθησύχασε. Αφού επέστρεψα στο σπίτι μου στην Κοζάνη, οι γονείς μου αποφάσισαν να βγούμε για φαγητό μαζί με τους φίλους μου. Ήταν σαν να καλωσορίζαμε τον καρκίνο στην ζωή μας.

Τις πρώτες μέρες της ανακοίνωσης, εκτός του συμβιβασμού που έπρεπε να κάνω με τα νέα δεδομένα της ζωής μου, έπρεπε να αποφασίσω εάν θα καταψύξω τα ωάρια μου ώστε να μπορώ στο μέλλον να τεκνοποιήσω. Ο χρόνος έτρεχε, η γιατρός μου, μου έλεγε να βιαστώ να το κάνω ώστε να ξεκινήσω τις θεραπείες.  Αποφάσισα να μην το κάνω, γιατί είναι μια πολύ κοστοβόρα διαδικασία. Σκέφτηκα πως ακόμη και αν δεν καταφέρω να κάνω ποτέ παιδί, υπάρχουν πολλά παιδιά που έχουν ανάγκη από αγάπη και ένα σπίτι οπότε θα μπορούσα να υιοθετήσω.

Οι λέξεις που πονούν

Θάνατος

Καρκίνος

Μαστεκτομή

Μετάσταση

Ποια είναι τα συναισθήματα που βιώνει ένας άνθρωπος που πάσχει και τι χρειάζεται περισσότερο για να αντιμετωπίσει όσο γίνεται καλύτερα το πρόβλημά του;

Χρειάζεται θετική ενέργεια. Να καταλάβει ο ίδιος και οι γύρω του ότι δεν χρειάζεται να είναι όλοι μαυρισμένοι. Πρέπει να χαμογελούν, να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν αυτό το εμπόδιο.

Οι πιο δύσκολες στιγμές

Στο νοσοκομείο έκανα φίλους. Οι ασθενείς που συναναστρέφεσαι γίνονται άνθρωποι της καρδίας σου και οικογένεια σου. Δυστυχώς συνάντησα πολλούς νέους ανθρώπους στο Θεαγένειο που δίναμε από κοινού  και ο καθένας την δική του μάχη. Ο ένας έδινε κουράγιο στον άλλο και χωρίς πολλές κουβέντες. Εδώ έρχονται τα δύσκολα. Όταν ένας καινούργιος σου φίλος, δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία ή ακόμη χειρότερα φεύγει από την ζωή, είναι βάρβαρο. Στην αρχή θλίβεσαι γιατί φεύγουν οι άνθρωποι σου ταλαιπωρημένοι και στην συνέχεια σκέφτεσαι ότι μπορεί να είσαι εσύ ο επόμενος. Αυτό είναι σκληρό μάθημα, όπου καταλαβαίνεις πως πρέπει να τα δώσεις όλα και σίγουρα να συνεχίσεις να χαμογελάς και να απολαμβάνεις τις στιγμές με τους δικούς σου ανθρώπους.

Δεν θα ξεχάσω

Τα λόγια της ογκολόγου μου, για την οποία νιώθω πολύ τυχερή που μπήκε στην ζωή μου και βρίσκομαι στα χέρια της. Μου είπε πως περνάω κάτι δύσκολο και πως για εκείνη ήταν το ίδιο δύσκολο να ανακοινώνει σε μια κοπέλα 29 χρονών πως νοσεί από καρκίνο του μαστού. Εκεί καταλαβαίνεις ότι παρόλο που έχεις απέναντι σου έναν επιστήμονα, που βλέπει πολλά περιστατικά καθημερινά, είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Την ευχαριστώ για όλα.

Η επικοινωνία με άλλους

Εσύ και οι άλλοι

Οι πρώτες μου σκέψεις αφορούσαν την οικογένεια μου. Σκέφτηκα την ταλαιπωρία στην οποία θα μπαίναμε, τα έξοδα, την στεναχώρια που θα τους προκαλούσα. Ο μπαμπάς μου ήταν θλιμμένος αλλά προσπαθούσε να κρατήσει τις ισορροπίες όπως αντίστοιχα και η αδερφή μου.  Η μαμά μου, η οποία είναι και ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρω, ήταν εκείνη που μας κράτησε όλους όρθιους. Ώστοσο η πίεση, την οποία δεν εξωτερίκευσε την οδήγησε στο να εμφανίσει ένα αυτοάνοσο, την ψωρίαση. Οι φίλοι μου ήταν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή, με στήριξαν με όλη τους την δύναμη κάτι το οποίο με δικαίωσε για την επιλογή που είχα κάνει, να έχω αυτούς τους ανθρώπους στην ζωή μου.

Τοξικές σχέσεις και χωρισμός

Το ταξίδι αυτό δεν θα μπορούσε να μην έχει απώλειες. Είχα την τύχη να έχω ανθρώπους  δίπλα μου, που με στήριξαν με όλο τους το είναι. Ωστόσο στην προσωπική μου ζωή δεν είχα την ίδια τύχη. Ίσως ο καρκίνος ήταν και μια ευκαιρία να καταλάβω τις λανθασμένες συναισθηματικές μου επιλογές.  Αυτό όμως είναι και το δίπολο που συμβαίνει. Είτε ο άνθρωπος σου θα σε στηρίξει ή θα εξαφανιστεί από την ζωή σου. Συνομιλώντας με ασθενείς και νοσοκόμες αντιλήφθηκα πως είναι μεγαλύτερο το ποσοστό των γυναικών που μένουν και κρατούν μια σχέση παρά τις δυσκολίες. Βέβαια ο καθένας μας έχει τις δικές του αντοχές, την δική του ηθική και τα δικά του όρια.

Δεν θα ξεχάσω

Τις αγκαλιές που κάναμε με τους δικούς μου ανθρώπους πρό κορωνοϊού.

Η μαστεκτομή

Είναι θέμα ταμπού;

Φυσικά. Περπατάς στο δρόμο ή πέφτεις σε κάποιον γνωστό και κοιτάει το στήθος σου, να δει τι υπάρχει και αν υπάρχει.

Η σχέση σου με τον καθρέφτη

Ο καθρέφτης γίνεται αρχικά εχθρός σου γιατί πρέπει να αντικρύσεις την αλήθεια. Καθώς όμως περνάει ο καιρός αρχίζεις να δένεσαι με την κατάσταση που περνάς  και νιώθεις μια περηφάνια για τις πληγές σου, τα «παράσημα» που κερδίζεις στην μάχη που δίνεις.

Δεν θα ξεχάσω

Τα λόγια της χειρουργού μου πριν την επέμβαση «Εμείς θα σε κάνουμε καλά κορίτσι μου»

Η θεραπεία

Πως ήταν η εμπειρία σου στο θεαγένειο και η επαφή με άλλους ασθενείς;

Η πρώτη μέρα ήταν δύσκολή γιατί βλέπεις χωρίς φίλτρα την κατάσταση που θα βιώσεις. Στην αρχή φοβάσαι αλλά στην πορεία γίνεται κομμάτι της καθημερινότητάς σου και η διαδικασία της θεραπείας και οι άνθρωποι που συναναστρέφεσαι. Έχω μόνο όμορφα πράγματα να πω για το προσωπικό που πραγματικά δίνει όλη του την ψυχή για να είσαι καλά ψυχολογικά. Σου φέρονται σαν να είσαι οικογένεια τους. Οι ασθενείς  γίνονται κομμάτι της ψυχής σου και δένεσαι ουσιαστικά μαζί τους.

Η αλληλοϋποστήριξη κατά τη θεραπεία

Με τους ασθενείς δεν χρειάζεται να πεις πολλά. Με δυο απλές κουβέντες καταλαβαίνει ο ένας τον άλλο.

Ποια είναι τα κόστη; Χρειάζεται ένας ασθενής να πουλήσει το σπίτι του για να γίνει καλά;

Φυσικά και εξαρτάται από το νοσοκομείο που θα επιλέξεις. Προσωπικά δεν μου κόστισε τίποτα γιατί επέλεξα το Θεαγένειο, που παρόλο που είναι ένα δημόσιο νοσοκομείο έχει πάρα πολύ καλούς επιστήμονες στο δυναμικό του.

Δεν θα ξεχάσω

Την πρώτη μέρα της χημειοθεραπείας που ενώ ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα μου έδωσε κουράγιο η κοπέλα στο διπλανό κρεβάτι, σχεδόν συνομήλική μου, η οποία μου είπε « Δεν υπάρχει κάτι να φοβάσαι, απλά είναι βαρετά γιατί παίρνει πολύ ώρα.»

Η νέα Αναστασία- Η νέα εικόνα

Πως συμφιλιώθηκες με την νέα σου εικόνα;

Δεν είχα να συμφιλιωθώ με μια νέα Αναστασία. Ήμουν και είμαι αυτή που είμαι.

H κοινωνία σε αποδέχεται όπως είσαι;

Όχι. Αν σκεφτείς την διαδικασία στην οποία πρέπει να μπει μια γυναίκα η οποία νοσεί, καταλαβαίνεις ότι η κοινωνία από μόνη της σε δείχνει με το δάχτυλο. Πρέπει να βάλεις περούκα , να βάλεις ψεύτικο στήθος, να διατηρήσεις το βάρος σου, το δέρμα σου, τα νύχια σου. Αντί μια γυναίκα να έχει στο μυαλό της το να γίνει καλά, πρέπει να σκέφτεται πράγματα άσχετα.

Πως είναι η ζωή μετά τον καρκίνο;

Όσο οξύμωρο και αν ακουστεί, είναι όμορφη. Ανακάλυψα μια εσωτερική δύναμη που δεν ήξερα πως υπήρχε. Έμαθα να διεκδικώ και να μη κάνω εκπτώσεις για τον εαυτό μου. Επιβεβαιώθηκα στο ότι έχω πολύ καλούς φίλους και μια πολύ δυνατή οικογένεια. Αγαπάω τον εαυτό μου όπως είναι και τον φροντίζω ώστε να με φροντίσει και εκείνος

Δεν θα ξεχάσω

Τον καρκίνο που με βοήθησε να γνωρίσω την Αναστασία.

Μέσα σε όλο αυτό που έχεις να αντιμετωπίσεις, αντιμετωπίζεις παράλληλα  ανθρώπους και ερωτήματα που η μοναδική χρησιμότητα που έχουν είναι να αισθανθούν στιγμιαία καλά με τον «υγιή» τους μικρόκοσμο. Kάποιες από αυτές που θυμάμαι είναι οι εξής:

Τώρα θα πεθάνεις;

Εχεις καρκίνο και γελάς;

Kολλάει ο καρκίνος;

Θα σου αφήσει κουσούρι;

Όσο κοινότυπη και αν ακουστώ , η πρόληψη σώζει ζωές.

Θέλω να ευχηθώ καλή δύναμη σε όσες δίνουν τον αγώνα τους.  Σαν συμβουλή σας λέω να μην φοβάστε και να μην  ντρέπεστε να μιλήσετε για το πρόβλημά σας. Το να κρύβεσαι μόνο κακό θα σου κάνει, εξωτερικεύοντας το, το ξορκίζεις και δίνεις δύναμη και σε άλλους ανθρώπους.

Ένα παιδί της πόλης και ένα κοντραμπάσο. Ο Βασίλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοζάνη. Τα πρώτα του μουσικά ερεθίσματα προήλθαν από την δισκοθήκη του πατέρα του. Ο καλλιτέχνης που έμελλε να σχεδιάσει τη μουσική του παιδεία ήταν ο κιθαρίστας της τζαζ Wes Montgomery. Τον κερδίζει το κοντραμπάσο για την μεγάλη παλέτα ήχων που διαθέτει. Μια από τις μεγαλύτερές του φιλοδοξίες, η δημιουργία ενός γκρουπ μουσικών που θα παίζει αυστηρά συναυλίες με χαρακτήρα κοινωνικής προσφοράς.

Γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Κοζάνη, μια πόλη που έχει ιστορία στη jazz μουσική μίλησε μου για σένα

Δεν ξέρω αν η Κοζάνη έχει ιστορία στην jazz μουσική, σίγουρα όμως έχει ιστορία στη μουσική γενικότερα. Μια πλούσια παράδοση σε διάφορα στιλ μουσικής, όπου μέσα από το πάντρεμα αυτών των στιλ κάποιοι άνθρωποι της πόλης μας ταυτίστηκαν και με την αυτοσχεδιαστική μουσική ή jazz αν, θέλετε. Η πόλη της Κοζάνης διαθέτει ένα ευρύ φάσμα μουσικών από την παραδοσιακή μας μουσική έως τους λαϊκούς μας δημιουργούς και από την κλασσική μουσική μέχρι τα πιο σύγχρονα μουσικά ιδιώματα. Θυμάμαι, λοιπόν, να έχω γύρω μου όλους αυτούς τους ήχους την περίοδο της παιδικής μου ηλικίας.

Ερεθίσματα από την πόλη σου, πες μου πως ήρθε στη ζωή σου η  τζαζ;

Το βασικό ερέθισμα υπήρχε μέσα στο σπίτι μου. Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Με την αγάπη των γονιών μου ιδιαίτερα για τη μουσική, το ραδιόφωνο αλλά και για τις τέχνες γενικότερα. Η μεγάλη δισκοθήκη του πατέρα μου ήταν ο βασικός παράγοντας για το πάθος που ανέπτυξα για τη μουσική. Μια άλλη σημαντική επιρροή μέσα από την Κοζάνη  ήταν οι συναυλίες, στις οποίες έπαιρνε μέρος ο θείος μου, είτε με το τρίο Apopsis  είτε με άλλους μουσικούς από τη γύρω περιοχή, αλλά και  όχι μόνο: η πόρτα του σπιτιού του ήταν πάντα ανοιχτή για εμένα, για να παρακολουθώ τις πρόβες του αλλά και να ακούω όλες αυτές τις συζητήσεις μεταξύ μουσικών που θαύμαζα.  Επίσης να τονίσω την παρουσία των Λάκη Τζήμκα, Γιώτη Κιουρτσόγλου, Βάσω Δημητρίου,  Χρήστου Ραφαηλίδη, κ.ά., οι οποίοι δραστηριοποιούνται μεν σε άλλες πόλεις αλλά πάντα υπάρχει η Κοζάνη στην ατζέντα τους και δίνουν ακόμη και σήμερα το παρών σε συναυλίες, εκδηλώσεις και φεστιβάλ στην περιοχή μας.

Η μουσική είχε μπει ήδη για τα καλά στη ζωή μου από τα χρόνια του δημοτικού σχολείου. Οι δίσκοι που άκουγα ήταν αυτοί των Led Zeppelin, Jimi Hendrix, Pink Floyd, Camel, κ.ά. Πειραματιζόμουν με ακούσματα που είχαν να κάνουν με την αυτοσχεδιαστική μουσική, όμως η καθοριστική στιγμή ήρθε λίγο αργότερα, γύρω όταν ήμουν δεκατριών-δεκατεσσάρων ετών. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη στιγμή που η βελόνα του πικάπ ακούμπησε τον δίσκο του Wes Montgomery ”A dynamic new sound” και το πρώτο κομμάτι “Round Midnight”. Ήξερα ότι αυτού του τύπου η μουσική θα με επηρέαζε πολύ και βαθιά στο μέλλον.

Κοντραμπάσο, ένα απαιτητικό όργανο – μίλησε μου γι’ αυτό

Όποιος αποφασίζει να ασχοληθεί με τη μουσική ξέρει ότι το μουσικό όργανο που έχει επιλέξει θα τον ακολουθεί και  θα τον συντροφεύει για ένα μεγάλο μέρος  ζωής του. Το κοντραμπάσο δεν είναι μόνο ένα αντικειμενικά μεγάλο όργανο, αλλά και ένα όργανο που απαιτεί πολλά χρόνια μελέτης, προκειμένου να αναπτυχθούν οι απαραίτητοι μύες και οι κάλοι στα δάχτυλα φυσικά. Κάποιος είχε πει ότι όσο πιο μεγάλο είναι ένα μουσικό όργανο τόσο πιο χαλαρός πρέπει να είσαι, έτσι ώστε να μην βλάψεις το σώμα και τα χέρια σου. Η μεταφορά του δε, είναι μια συνεχής άσκηση στην υπομονή, όχι μόνο την δική σου αλλά και των συνεργατών σου και όσων ζουν μαζί σου! Προσωπικά, αυτό που με κέρδισε στο κοντραμπάσο είναι ο βαθύς του ήχος, ο ρόλος του στη μουσική αλλά και η μεγάλη  παλέτα ήχων που διαθέτει.

Πως θα περιέγραφες την τζαζ μουσική;

Ποικιλομορφία, πολυπολιτισμικότητα, ειλικρίνεια και συνεχής μεταμόρφωση είναι κάποια από τα βασικά στοιχεία της τζαζ, όπως και δικά μου.

Πόσο πιστεύεις ότι σε επηρέασαν οι σπουδές στη σχολή καλών και παραστατικών τεχνών του Graz;

Η αλήθεια είναι πως πρωταρχικός μου προορισμός για σπουδές ήταν το Βερολίνο. Το Graz ήρθε  σαν ιδέα από τον τότε καθηγητή μου, Λάκη Τζήμκα. Ομολογώ πως τώρα που κοιτάω πίσω, ίσως ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα. Η ακαδημία του Graz είναι μια από τις παλαιότερες στην Ευρώπη, με μεγάλη παράδοση στην εκπαίδευση. Ως τέτοια προσελκύσει ανθρώπους από όλα τα σημεία του ορίζοντα και έτσι αποτελεί σημείο συνάντησης πολλών εθνικοτήτων. Είχαμε την ευκαιρία να συνευρεθούμε νέοι άνθρωποι από όλον τον κόσμο, με κοινά ενδιαφέροντα, να συνυπάρξουμε και να ανταλλάξουμε ιδέες, όχι μόνο για τη μουσική αλλά και για την ιστορία, την πολιτική, κλπ. Δύο μεγάλα σχολεία σε ένα, δηλαδή!

Μίλησέ μου για το επίπεδο σπουδών στην Ελλάδα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω σπουδάσει – τουλάχιστον μέχρι σήμερα – σε κάποιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας. Έχω ολοκληρώσει κύκλους  σπουδών στο Δημοτικό Ωδείο Κοζάνης και στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Παρακολουθώ από μακριά τα πράγματα στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα μέσω αποφοίτων της γενιάς μου   αλλά και μέσω του σπουδαίου μουσικού και καλού πλέον φίλου μου, Γιώργου Κοντραφούρη, με τον οποίο είμαστε σε συχνή επικοινωνία και πάντα που αναφέρει τα  νέα της Σχολής. Αναμφισβήτητα, έχουν γίνει σημαντικά βήματα τα τελευταία  χρόνια προς την κατεύθυνση  των σπουδών της τζαζ στην Ελλάδα. Βέβαια, τα πράγματα είναι ακόμη στα σπάργανα, γι’ αυτό και παρατηρεί κανείς σημαντικές ελλείψεις, ακόμη και στο διδακτικό προσωπικό, λ.χ. δεν μπορώ να φανταστώ ότι σε ένα ολόκληρο τμήμα μουσική δεν υπάρχει τακτικός καθηγητής μπάσου ή και άλλων οργάνων ή και φωνής ακόμα. Ελπίζω ότι όλα αυτά θα ξεπεραστούν γρήγορα διότι το ταλέντο, η αφοσίωση και το ταπεραμέντο υπάρχουν από τους μουσικούς μας.

Σε έχουν χαρακτηρίσει ως η «νέα γενιά» της Ελληνικής τζαζ  σκηνής, νιώθεις ότι το επίπεδο στην χώρα μας είναι ικανοποιητικό;

Πρέπει να σου πω ότι ειλικρινά  δεν ξέρω, η φράση Ελληνική τζαζ σκηνή μου ακούγεται κάτι σαν «η Αφροκουβανέζικη σκηνή της Νορβηγίας». Εννοώ πως ναι μεν έχουν γίνει τόσο πολλά στον χώρο της αυτοσχεδιαστικής μουσικής, ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια,  αλλά δεν είναι αρκετά, εάν θέλουμε να μιλάμε για μια σκηνή, η οποία να διαθέτει κλαμπ που να παίζουν και να ασχολούνται αποκλειστικά με τη δημιουργική ή αυτοσχεδιαστική μουσική και μουσικούς που να ζούνε αποκλειστικά από αυτή, ώστε να μπορούν απερίσπαστοι να δημιουργούν και συνεπώς η ελληνική δημιουργία να συνομιλεί επί ίσοις όροις με τη διεθνή σκηνή, και όχι αποσπασματικά ή περιστασιακά, τυχαία και ιδίοις δαπάναις. Δυστυχώς, δεν προβλέπεται  οικονομική στήριξη από το κράτος για τέτοια μουσικά σχήματα ή τέτοιους χώρους, ώστε να καθίστανται βιώσιμα. Από την άλλη, καθαρά χάρη στο πείσμα μονάδων, υπάρχει μεγάλη κινητικότητα στο διαδίκτυο με διάφορους ιστότοπους,  όπως το jazzevents.gr  και το Jazz-Libray.gr, που έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπους που αγαπούν την τζαζ και παρέχουν πληροφορίες γύρω από αυτή τη μουσική στην Ελλάδα. Τέλος, το επίπεδο πάντα ήταν και είναι υψηλό, διότι το απαιτεί η ίδια η μουσική και το ίδιο το είδος.

Αγαπημένος καλλιτέχνης

Πάρα πολλοί. Ίσως ένας που μπορώ να ξεχωρίσω, είναι ένας από τους παιδικούς μου ήρωες και αυτός δεν είναι άλλος από τον Bob Marley. Μουσικός απόλυτα αφοσιωμένος στην τέχνη του αλλά και ακτιβιστής με πολλές ευαισθησίες.

H πιο απρόσμενη σου συνεργασία

Μια από τις συνεργασίες που είχα  πρόσφατα και δεν περίμενα ποτέ να μου συμβεί, ήταν με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Η καλή μου φίλη Βάσω Δημητρίου με πρότεινε στη θέση του μπασίστα και έτσι ηχογραφήσαμε δύο δίσκους: ο ένας είναι «Ο Απροστάτευτος», σε συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα, και ο δεύτερος -πιο πειραματικός- βρίσκεται τώρα στο στάδιο της παραγωγής. Μέσα από τις πολύωρες συζητήσεις μας, ανακάλυψα πόσο πολλά πολλά κοινά ακούσματα είχαμε, ενώ ο τρόπος που σκέφτεται τη μουσική δημιουργία  αλλά και τον εκατό του μέσα σε αυτή, ήταν μια έμπνευση για εμένα.

Φιλοδοξίες

Μια από τις μεγαλύτερες μου φιλοδοξίες ή επιθυμίες, είναι να φτιάξω ένα γκρουπ μουσικών, το οποίο θα παίζει αυστηρά συναυλίες με χαρακτήρα κοινωνικής προσφοράς. Τα έσοδα των εκδηλώσεων αυτών, δηλαδή, να δίνονται σε οργανισμούς και ιδρύματα που τα έχουν ανάγκη.

Κοζάνη με τρεις λέξεις

Εξωστρέφεια, χιούμορ, οικειότητα

Φωτογραφίες: LUCIJA NOVAK

Κι αν οι νέοι δεν αλλάξουν την μοίρα τους τότε ποιος θα το κάνει;

Μόνο στο άκουσμα της είδησης ότι ένας νέος αναλαμβάνει μια αντιδημαρχία είναι ελπιδοφόρο! Ο Αναστάσιος Ραφαηλίδης γέννημα θρέμμα της Κοζάνης είναι ίσως ο νεότερος αντιδήμαρχος στα χρονικά του Δήμου Κοζάνης! Ανήσυχος, ελπιδοφόρος και συγκροτημένος για τα νέα του καθήκοντα! Χωρίς πολλά περιτυλίγματα του «θα» συζητήσαμε για την πόλη μας και μου παρουσίασε τις ιδέες του για να καλυτερεύσουμε τον τόπο μας! Σπούδασε στην Κοζάνη, στο ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, Χρηματοοικονομικά και Λογιστική! Την αγαπάει την πόλη του και μέσα από την απόφασή του να ασχοληθεί με τα κοινά θέλει να αλλάξει τα κακώς κείμενα αυτής!

Θέλω να αλλάξει η εικόνα που έχουμε προς τα έξω. Η Κοζάνη δεν είναι μόνο η ΔΕΗ, και η ορεινή της τοποθεσία, είναι ο πολισμός της, η ιστορίας της αλλά το πιο σημαντικό, οι άνθρωποί της. Η απολιγνιτοποίηση μας δίνει δυνατότητες για ένα restart που δε πρέπει να χάσουμε  μου αναφέρει χαρακτηριστικά!

Παροτρύνει τους νέους να συμμετάσχουν στα κοινά για να αλλάξουν τη μοίρα τους. Απεχθάνεται το κακό πληκτρολόγιο που κρίνει και γράφει χωρίς να θέλει να συμμετάσχει στην συνδιαμόρφωση της πόλης!

Πώς πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με τα κοινά;

«Ήθελα να μάθω εκ των έσω ακριβώς αυτό που και εγώ κάποτε έκρινα χωρίς να ξέρω. Η αλλαγή έρχεται με την συλλογικότητα και όχι με τη μοναξιά της άποψής σου. Οι πολίτες και ειδικά οι νεότεροι πρέπει να είναι ενεργοί στα κοινά! Να συνδιαμορφώνουν και όχι απλά να βλέπουν αυτό που τους έρχεται χωρίς να έχουν πάρει μέρος.    Όσο περνάνε τα χρόνια βλέπεις τις ανάγκες της πόλης σου με διαφορετικό μάτι! Αν είχε φωνή η πόλης μας σίγουρα θα παρότρυνε τους νέους της να την καθοδηγήσουν στην ευημερία! Κουράστηκε και κάποιος πρέπει να τη βοηθήσει.

Κι αν όχι οι νέοι της τότε ποιος;

Κύριος στόχος του στα νέα καθήκοντά του είναι η βελτίωση των πολίτων μέσω των ψηφιακών και νέων τεχνολογιών!

«Πρέπει να κάνουμε τη ζωή των πολιτών μας μέσα από τις νέες τεχνολογίες ευκολότερη. Τα πάντα γύρω μας εξελίσσονται ραγδαία! Πόλεις όπως τα Τρίκαλα, το Ηράκλειο και η Θεσσαλονίκη έχουν πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα προόδου στον τομέα του ψηφιακού μετασχηματισμού και των νέων τεχνολογιών. Η Κοζάνη αν και καθυστερημένα ξεκινάει να δημιουργεί τις βάσεις για ένα δήμο ψηφιακό. Η  αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων που παρέχονται μέσω  της ψηφιακής τεχνολογίας μπορεί και πρέπει να συμπεριλάβει τον Δήμο Κοζάνης στον ψηφιακό και τεχνολογικό χάρτη της χώρας μας Υπάρχουν πολλές δράσεις που μπορούν και πρέπει να γίνουν με τα θεμέλια να θέτονται σήμερα».

Η Σεβαστή γεννήθηκε στον Σοχό Θεσσαλονίκης το 1970. Σπούδασε Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές  στη «Δημιουργική Γραφή» στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.Αυτό τον καιρό σπουδάζει Ελληνικό Πολιτισμό στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Από το 2001 εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στην Κοζάνη. Διηγήματα και ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε συλλογικές ανθολογίες αλλά και σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά.

Τα δύσκολα γίνονται λίγο πιο εύκολα όταν ο ένας στέκεται δίπλα στον άλλον;

Ναι, πράγματι, το πιστεύω. Όλα γίνονται πιο εύκολα όταν υπάρχει κάποιος δίπλα μας, έτοιμος να βοηθήσει. Μαγικές λύσεις δε θα βρούμε, οι γκρίνιες επιδεινώνουν τις δύσκολες καταστάσεις και δημιουργούν νοσηρότητα. Χρειάζεται ρεαλισμός για να δούμε πού βρισκόμαστε, καλή διάθεση και προθυμία για να βρούμε τι θα κάνουμε. Και συζήτηση, με αυτιά ανοικτά.

Υπάρχει μια στιγμή στον χρόνο που θεωρείτε ως αρχή της συγγραφής;

Η στιγμή που αισθάνεσαι ότι αν δε γράψεις και δε βγάλεις από μέσα σου αυτά που σε κατακλύζουν, θα τρελαθείς.

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;

Το βιβλίο αναφέρεται στην άνοια. Μέσα στην οικογένεια είχαμε προσωπικά βιώματα καθώς χρειάστηκε να ζήσουμε ένα χρονικό διάστημα με την πεθερά μου, η οποία έπασχε από τη συγκεκριμένη ασθένεια. Η συμβίωση αυτή αποτέλεσε το βασικό ερέθισμα για τη μικρή μου ιστορία.

Πώς θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;

Μια μικρή ιστορία για τα δύσκολα που γίνονται λίγο πιο εύκολα όταν ο ένας στέκεται δίπλα στον άλλον.

Τι τονίσατε και τι αποφύγατε;

Ήθελα να φανεί αυτό ακριβώς, ότι όλα γίνονται λίγο πιο εύκολα όταν ο ένας συμπαραστέκεται στον άλλον. Οριστικές λύσεις δεν υπάρχουν αλλά υπάρχουν μικρές στιγμές προσφοράς και ευτυχίας κι αυτές τελικά κάνουν τη διαφορά. Επίσης, η βοήθεια όλων μέσα σε μια οικογένεια, από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, είναι πολύτιμη. Κάποια ιδέα θ΄ακουστεί, κάποια πρωτοβουλία θα σκάσει μύτη, κάποια λύση θα βρεθεί. Είναι πολύ σημαντικό να δίνουμε τη δυνατότητα στα παιδιά να εκφράζουν τη γνώμη τους και να αναλαμβάνουν υπεύθυνο ρόλο μέσα σε μια οικογένεια. Οι φρέσκιες ιδέες τους δίνουν λύσεις και μας ξαφνιάζουν με τη δροσιά τους. Ταυτοχρόνως, αναλαμβάνοντας δράση γίνονται υπεύθυνοι και δημιουργικοί άνθρωποι, παύουν να περιμένουν τα πάντα από τους γονείς και ωριμάζουν.Επιπλέον, προσπάθησα να κάνω μια σύνδεση ανάμεσα στον ηλικιωμένο και στο μικρό παιδί, να δούμε τον ηλικιωμένο σαν έναν άνθρωπο που χρειάζεται αγάπη και βοήθεια όπως ακριβώς το μικρό παιδί. Ήθελα, επίσης, αυτό το δύσκολο και επώδυνο θέμα να το προσεγγίσω ανάλαφρα, με χιούμορ και χαρούμενη διάθεση. Από την άλλη, κατέβαλα προσπάθεια να αποφύγω «διδακτισμούς» και «πρέπει», έτοιμες και απλές λύσεις, τυποποιημένες.

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;

Το καινούργιο που φέρνει ο κάθε νέος συγγραφέας είναι η ματιά του πάνω στο θέμα. Το αν αξίζει αυτή η ματιά ή όχι θα το αποφασίσει ο αναγνώστης και μόνο αυτός.

Ο δρόμος προς την έκδοση δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;

Όντως έτσι είναι. Μετά την κρίση η κατάσταση στον εκδοτικό χώρο έχει αλλάξει πολύ. Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο αν δεν έχεις ήδη καταφέρει κάποια προηγούμενη έκδοση. Εγώ συμμετείχα σε αρκετές συλλογικές δουλειές με διηγήματα και ποιήματα αλλά οι «Μυστικοί πράκτορες σε δράση» είναι το πρώτο προσωπικό μου έργο. Ο εκδοτικός οίκος Μολύβι στη Θεσσαλονίκη αξιολόγησε το κείμενο και ήταν ο πρώτος που μου απάντησε θετικά. Θα έλεγα ότι γενικά δε δυσκολεύτηκα πολύ για την έκδοση αυτή.

Στην εποχή μας η εικόνα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη δύναμη. Ανησυχείτε πως μια μέρα ο γραπτός λόγος ίσως χάσει τον λόγο ύπαρξής του;

Η εικόνα αποτελεί μια άλλη γλώσσα επικοινωνίας, ένας άλλος τρόπος έκφρασης. Σίγουρα κερδίζει έδαφος αλλά θεωρώ ότι ο γραπτός λόγος δεν κινδυνεύει. Βέβαια ο ρυθμός της ζωής κι η επικράτηση μιαςέντονης ταχύτητας σε όλους τους τομείς επηρεάζει, κατά τη γνώμη μου, και τον λόγο. Μεγάλες περιγραφές, φλυαρίες και πλατειασμοί δε γίνονται πια εύκολα αποδεκτά. Καλείται ο συγγραφέας να διαλέξει προσεκτικά τις λέξεις του και ν΄ αξιοποιήσει εργαλεία ώστε η αφήγηση του να κερδίσει τον αναγνώστη από την αρχή και να τον κρατήσει ως το τέλος. Νομίζω ότι αν δεν έχεις κάτι να πεις και αν αυτό το κάτι δεν μπορείς, κυρίως, να το κοινωνήσεις, τότε υπάρχει θέμα.

Κάποιοι λένε, «ένα μεγάλο βιβλίο, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Το πιστεύετε;

Πιστεύω ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται το θέμα είναι το κομβικό στοιχείο. Είτε είναι μεγάλο είτε είναι μικρό το θέμα, η προσέγγισή του είναι το κλειδί της ανάδειξής του. Όλα έχουν ειπωθεί, όπως πολύ σωστά λέγεται στον χώρο της συγγραφής. Οπότε αυτό που έχει αξία είναι αν η ματιά του συγγραφέα καταφέρει τελικά να τραβήξει τον αναγνώστη μέσα στα σπλάχνα της ιστορίας του.

 Το «καλό» το αναζητούμε στην πρωτοτυπία, στην πλοκή, στη γλώσσα, στην τυποτεχνία των βιβλίων, στο βάθος και το εύρος τους.Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;

Μια καλή ιστορία βρίσκει τον δρόμο της και ταξιδεύει. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, όλα μετράνε άλλοτε λίγο κι άλλοτε πολύ. Η γλώσσα, ο τρόπος γραφής αλλά και η γενικότερη αισθητική του βιβλίου θεωρώ ότι αποτελούν σημαντικά στοιχεία που καθορίζουν την πορεία του βιβλίου.

Τι διαβάζετε αυτές τις μέρες;

Μόλις τελείωσα τα Έθιμα ταφής της Hannah Kent και ξεκίνησα το Σικελικό Ειδύλλιο της Σώτης Τριανταφύλλου.

Οι πόλεις αποτελούν κόμβους για την ανταλλαγή ιδεών, για το εμπόριο, τον πολιτισμό, την επιστήμη, την παραγωγικότητα, την κοινωνική ανάπτυξη. Το να διατηρήσουμε, ωστόσο, τις πόλεις με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται θέσεις εργασίας και να προάγεται η ευημερία χωρίς την ταυτόχρονη κατάχρηση γης και την κατασπατάληση πόρων είναι μία πρόκληση από μόνο του.

Μιλήσαμε με τον Δρ. Κωνσταντίνο Κουρκούτα, συντονιστή των CORE για τα αστικά μοντέλα του μέλλοντος και πως η πράσινη τεχνολογία θα συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της περιφερειακής οικονομίας.

1. Τι είναι οι CORE (COmunitats de Recerca Estratègiques) για Έξυπνες και Βιώσιμες Πόλεις και σε ποιες χώρες μπορεί να εφαρμοστεί;

Oι  CORE είναι Στρατηγικές Ερευνητικές Κοινότητες που δημιουργήθηκαν στο πανεπιστήμιο Universitat Autonoma de Barcelona στην Καταλώνια της Ισπανίας γύρω από διάφορες θεματικές, με σκοπό να ευθυγραμμίσουν την έρευνα που παράγεται στο πανεπιστήμιο με τις κοινωνικές ανάγκες και προκλήσεις, αλλά και τις στρατηγικές περιφερειακής ανάπτυξης ( πχ. RIS3). Ειναι ανοιχτές,  συνεργατικές πολυτομεακές κοινότητες που σκοπός τους είναι όχι μόνο η έρευνα αλλά και η γρήγορη μεταφορά τεχνογνωσίας στην κοινωνία. Ο πιο εύκολος τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι με την ενσωμάτωση των κοινωνικών φορέων από την αρχή στις διαδικασίες της έρευνας και της καινοτομίας και με τη συμμετοχή τους στην συν-δημιουργία των ερευνητικών στόχων και την εκτέλεσή τους. Με αυτό το σκεπτικό θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλες περιοχές, όπου υπάρχουν τα αναγκαία συστατικά, όπως η παρουσία ενός πανεπιστημίου και ερευνητικών κέντρων, πολιτικοί φορείς με καινοτόμα οράματα μεταξύ άλλων,  αλλά πρώτιστα  η συλλογική βούληση να αντιμετωπιστούν οι κοινές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σε τοπικό επίπεδο με έναν ανοιχτό, διαφανή και συνεργατικό τρόπο.

2. Με ποιον τρόπο η κυκλική οικονομία μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία βιώσιμων πόλεων;

Η κυκλική οικονομία μπορεί να προσφέρει μια συστημική προσέγγιση στην διαχείριση των πόλεων, καθώς αντιλαμβάνεται τις πόλεις σαν πολύπλοκα συστήματα με τον δικό τους μεταβολισμό, αλλά και στην συνειδητοποίηση του οικολογικού αντίκτυπου της καθημερινής λειτουργίας τους που είναι τεράστιος. Οι πόλεις σήμερα λειτουργούν με ένα γραμμικό μοντέλο, όπου από τη  μια έχουμε εισροή πόρων (υλικά, ενέργεια, νερό κλπ) και από την άλλη την έξοδό τους σαν απορρίματα, με ελάχιστη αξία επαναχρησιμοποίησης. Η κεντρική ιδέα της κυκλικής οικονομίας προτείνει την κυκλοποίηση αυτών των ροών μέσα στα λειτουργικά πλαίσια της πόλης για να επιφέρει την μέγιστη επαναξιοποίησή τους και την ελαχιστοποίηση των τελικών απορριμμάτων στον μέγιστο βαθμό.

3. Τι σημαίνει στην πράξη απολιγνιτοποίηση και πόσο έτοιμοι είμαστε γι’ αυτήν την μετάβαση;

Η απολιγνιτοποίηση στην πράξη σημαίνει την σταδιακή απεξάρτησή μας από τον άνθρακα σε όλες του τις μορφές και το πέρασμά μας σε ένα νέο μοντέλο που ιδανικά θα βασίζεται στις ανανεώσιμες πηγές και μια βιώσιμη προσέγγιση. Ο τρόπος βέβαια με τον οποίο θα γίνει αυτή η μετάβαση είναι πολύ σημαντικός, καθώς θα επηρεάσει το τελικό αποτέλεσμα και τη μορφή όλης της περιοχής. Δεν υπάρχει ένα μοντέλο και μία μόνο προσέγγιση και οποιαδήποτε λύση θα πρέπει να πηγάζει από το διάλογο και το συλλογικό σχεδιασμό και με σεβασμό στις ανάγκες αλλά και τα οράματα της τοπικής κοινωνίας.

4. Η Δυτική Μακεδονία είναι μία περιοχή άμεσα εξαρτημένη από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ. Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί η μετάβαση σε νέα μοντέλα παραγωγής ενέργειας χωρίς απώλεια θέσεων και περιβαλλοντικές επιπτώσεις;

Η περίπτωση της Δυτικής Μακεδονίας έχει την ιδιαιτερότητα ότι πέρα από τη μετάβαση σε κοινωνικό επίπεδο, πρέπει να το κάνει και σε παραγωγικό επίπεδο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν συνεργαστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και καθορίσουν ένα σχέδιο δράσης και δεν δεχθούν οποιαδήποτε έτοιμη λύση σαν την μοναδική δυνατή. Τα νέα μοντέλα παραγωγής ενέργειας πρέπει να είναι συλλογικά και αποκεντρωμένα και προσαρμοσμένα στην κλίμακα της περιοχής και του τοπίου της. Ένα παράδειγμα τέτοιου μοντέλου είναι οι ενεργειακές κοινότητες που έχουν θεσμοθετηθεί από την Ε.Ε και επιτρέπουν στις τοπικές κοινωνίες να αποκτήσουν ενεργειακή αυτάρκεια και να επιλέξουν πως θα χρησιμοποιήσουν την παραγώμενη ενέργεια.

5. Οι έξυπνες πόλεις μπορούν να αποτελέσουν τα αστικά μοντέλα του μέλλοντος;

Να ξεκαθαρίσω οτι δεν υπάρχουν έξυπνες πόλεις χωρίς έξυπνους κατοίκους. Οι έξυπνες πόλεις του μέλλοντος θα πρέπει να μπορούν να εκφράσουν την συλλογική ευφυΐα των κατοίκων τους σε συνδυασμό με τα πλεονεκτήματα που θα προσφέρει η συνεχόμενη ψηφιακή καινοτομία τα επόμενα χρόνια. Αυτό βέβαια θα πρέπει να συνοδευτεί και από έναν αντίστοιχο αποτελεσματικό αστικό και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό των πόλεων μας για να μπορέσουμε να πετύχουμε τον στόχο μας να γίνουν οι πόλεις μας βιώσιμες στο μέλλον.

6. Υπάρχουν παραδείγματα άλλων χωρών που να έχουν εφαρμόσει νέα μοντέλα παραγωγής ενέργειας και βιώσιμης ανάπτυξης;

Υπάρχει πλέον πληθώρα παραδειγμάτων  καλών πρακτικών σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου και  σε διάφορες κλίμακες, από κτίρια, γειτονιές, πόλεις έως και περιφέρειες. Προς το παρόν λείπει η πολιτική βούληση για την εφαρμογή τους σε εκτενή κλίμακα, καθώς υπάρχει ακόμα σθεναρή αντίσταση από συμφέροντα πολιτικά/οικονομικά που ακόμα αποκομούν κέρδος από το υπάρχον μοντέλο.

7. Οι λιγνιτικές Περιφέρειες απειλούνται από την οικονομική απορρύθμιση; Πόσο δίκαιη και ανώδυνη μπορεί να γίνει η μετάβαση στην εποχή χωρίς λιγνίτη;

Οι λιγνιτικές περιφέρειες απειλούνται στον βαθμό που δεν θα ορίσουν οι ίδιες τους όρους μετάβασης αλλά  θα αρκεστούν σε εξωγενείς παράγοντες να τους τις επιβάλλουν. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί διαθέσιμοι οικονομικοί πόροι σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την μετάβαση των λιγνιτικών περιοχών, τις καθιστά έναν επιθυμητό πεδίο δράσης μεγάλων επενδυτικών εταιριών υποδομών και επενδύσεων. Όλα πρέπει να γίνουν στη σωστή κλίμακα και με γνώμονα το κοινό τοπικό καλό.

8. Πως μπορεί η πράσινη τεχνολογία και η καινοτομία να προσελκύσει νέες επενδύσεις και να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση της περιφερειακής οικονομίας;

Η πράσινη τεχνολογία και καινοτομία μπορεί να το πετύχει αυτό μόνο αν οι ίδιοι αρχίσουμε να παράγουμε τεχνολογία, τεχνογνωσία και καινοτομία. Διαφορετικά πάντοτε θα είμαστε πελάτες και καταναλωτές αυτών των τεχνολογιών και δε θα καταφέρει να έχει πραγματικό αντίκυπο στην ανασυγκρότηση της περιφερειακής οικονομίας. Γι’ αυτό το λόγο σε αυτή τη μετάβαση και με αφορμή τις προκλήσεις που προαναγγέλονται πρέπει να ξανασκεφτούμε το ρόλο της τεχνολογίας και της καινοτομίας κάτω από ένα κοινωνικό-περιβαντολλογικό πρίσμα που θα μπορέσει να επιφέρει όχι μόνο μία δίκαιη και ανώδυνη μετάβαση, αλλά και ένα καλύτερο μέλλον για το σύνολο της κοινωνίας. Όλο αυτό θέλει πολύ δουλειά όμως και όλοι πρέπει να βάλουν το λιθαράκι τους.

Συνέντευξη: Τάνια Ώττα

*Ο Δρ. Κωνσταντίνος Κουρκούτας εργάζεται στην μονάδα του Στρατηγικού Σχεδιασμού της Έρευνας στο Universitat Autonoma de Barcelona (UAB) στην Ισπανία σαν συντονιστής (coordinator) και Ιnnovation manager ενός ερευνητικού πολυεπιστημονικού clúster γύρω από τις βιώσιμες και έξυπνες πόλεις που περιλαμβάνει πάνω από 30 ερευνητικά γκρουπ και κέντρα. Διετέλεσε το διδακτορικό του στο τμήμα πολεοδομίας στο Πολυτεχνείο της Καταλωνίας (UPC) από το οποίο νωρίτερα έλαβε και ένα Master στον Ενεργειακό Σχεδιασμό στην Αρχιτεκτονική. Πήρε το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού από το Washington University in St.Louis. Έχει εργαστεί σε διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία και κατασκευαστικές εταιρίες καθώς και σε πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων.

Η αρχή

Θεωρώ πως η συγγραφή ήταν πάντα κομμάτι του εαυτού μου. Το πως και το πότε ξεκίνησε όλο αυτό για μένα είναι δύο ερωτήματα που με πάνε αρκετά χρόνια πίσω. Ήμουν στο δημοτικό όταν η δασκάλα μας,  μας ζήτησε να διαβάσουμε ένα βιβλίο και να γράψουμε λίγα λόγια γι’ αυτό. Τότε διάβασα το πρώτο μου βιβλίο την Πολυάννα κι αυτό υπήρξε η αφετηρία για μένα. Κατάλαβα ότι τα βιβλία έχουν τη μαγεία να σε ταξιδεύουν. Από μικρή κρατούσα ημερολόγιο με σκοπό να μην ξεχάσω ποτέ τα σημαντικότερα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μου. Έγραφα σκετσάκια και τους έδινα ζωή με τις παιδικές μου φίλες στην αυλή στο χωριό. Ένα γεγονός που συνέβαινε στεκόταν η αφορμή για να φτιάξω χίλιες δυο εκδοχές για αυτό το γεγονός. Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη και έπλασα σιγά σιγά τον κόσμο της Αλίκης.

Η συγγραφή

Η συγγραφή ήταν πάντα κομμάτι του εαυτού μου. Σκόρπιες σκέψεις αποτυπωμένες σε χαρτί υπάρχουν από διάφορες ηλικίες της ζωής μου. Αυτό που θα μπορούσα ίσως να πω για να απαντήσω πιο συγκεκριμένα στην ερώτησή σας είναι ότι στα 15 μου έβαλα όλες αυτές τις σκόρπιες σκέψεις σε μια τάξη κι ολοκλήρωσα το πρώτο μου μυθιστόρημα.

Το μυθιστόρημα «Πριν χαθεί το όνειρο»

 Ήθελα μέσα σε αυτό το βιβλίο να αποτυπώσω όλες τις ανησυχίες που αντιμετωπίζει ένα παιδί στην εφηβεία. Φιλίες, οικογένεια, έρωτας. Είναι μυθοπλασία. Ίσως έχω «κλέψει»  κάποιες σκηνές από πραγματικά γεγονότα του περιβάλλοντος μου αλλά δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.

Προσπάθησα να πλάσω έναν κόσμο, να καλύψω όλο το φάσμα της εφηβικής ζωής, γιατί θεωρώ ότι αυτό λείπει από την ελληνική λογοτεχνία σήμερα. Υπάρχουν μυθιστορήματα που αγγίζουν την ιστορία, μυθιστορήματα που μιλούν για έρωτα, μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας, αλλά θεωρώ πως δεν υπάρχουν πολλά μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές εφήβους εξιστορώντας τη ζωή τους. Ήθελα να δείξω στους έφηβους λάτρες των βιβλίων ότι τη ζωή τους την έχει ζήσει και κάποιος άλλος, η Αλίκη. Ήθελα να τους δείξω τον τρόπο να κυνηγήσουν τα όνειρά τους γιατί η εφηβεία είναι η πιο σημαντική περίοδος κάποιου για τη μετέπειτα ζωή του.

Οι χαρακτήρες και ο τίτλος του βιβλίου

Οι χαρακτήρες του βιβλίου προέκυψαν σιγά σιγά. Τους έπλαθα καθώς έπλαθα και την ιστορία. Δεν ήταν έτοιμοι από την αρχή. Μόνο η Αλίκη υπήρχε. Ήθελα να είναι μία κοπέλα έφηβη, καλοσυνάτη, δυνατή και αδύναμη ταυτόχρονα και αυτό βρήκα στην Αλίκη. Στην πορεία έπρεπε να βρω τον κύκλο της Αλίκης. Έτσι εμφανίστηκαν οι συγγενείς της και μετέπειτα ήρθαν και οι φίλοι της. Όλοι οι ήρωες είναι φανταστικοί κανένας δεν αντιπροσωπεύει κάποιο υπαρκτό πρόσωπο, έχουν όμως κάποια χαρακτηριστικά από υπαρκτά πρόσωπα του περιβάλλοντός μου, διότι αυτό με βοήθησε στο να κυλήσει πιο εύκολα η ιστορία. Η αλήθεια είναι πως στο κομμάτι της επιλογής τίτλου βοήθησε αρκετά και η μαμά μου. Ο τίτλος τώρα θεωρώ πως είναι κάτι που επιλέγεται στο τέλος. Σίγουρα έχεις κάτι πρόχειρο στο μυαλό σου αλλά τον τελικό τίτλο τον δίνεις αφού έχεις ολοκληρώσει τις σκέψεις σου. Είναι πιο εύκολο έτσι καθώς γνωρίζεις πλέον όλη την ιστορία. Υπήρχαν κάποιοι τίτλοι που απορρίφθηκαν αλλά μέσα από τα γεγονότα, τα βιώματα και τις καταστάσεις που πέρασε η Αλίκη θεώρησα πως αυτός είναι ο τίτλος που ταιριάζει απόλυτα.

Το Εξώφυλλο

Όταν πια όλα ήταν έτοιμα φτάσαμε στο εξώφυλλο. Για μένα θεωρώ πως η επιλογή εξωφύλλου είναι ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια γιατί είναι αυτό που έρχεται σε άμεση επαφή ο αναγνώστης πριν καν διαβάσει την περίληψη. Θεωρώ πως ένα μεγάλο κομμάτι του αναγνωστικού κοινού επιλέγει τα βιβλία που διαβάζει και βάση εξωφύλλου. Τι εννοώ με αυτό; Όταν πας σε ένα βιβλιοπωλείο να αγοράσεις βιβλίο πηγαίνεις σίγουρα στους αγαπημένους σου και στους γνωστούς συγγραφείς. Αν δεν  γνωρίζεις ένα συγγραφέα ίσως και να σου περάσει απαρατήρητο το βιβλίο του, εάν όμως σε τραβήξει το εξώφυλλό του μπορεί τελικά να διαβάσεις την περίληψη και να σου αρέσει κάτι που δεν ήξερες. Έτσι λοιπόν ήθελα κάτι που να αντιπροσωπεύει την Αλίκη και τα όσα είχε να πει. Νομίζω πως ο πέτρινος τοίχος, τα ξύλα-κάγκελα και η κοπέλα που αχνοφαίνεται από πίσω περνάει το μήνυμα που ήθελα να καταφέρω να περάσω.

Οι δυσκολίες κατά τη διάρκεια της έκδοσης

Ο δρόμος μέχρι την έκδοση είναι μακρύς και δύσκολος. Θέλει υπομονή, επιμονή και σκληρή δουλειά. Πρέπει να οπλιστείς με δύναμη, ελπίδα και κουράγιο μέχρι να φτάσεις στην έκδοση. Κι ο δικός μου δρόμος ήταν αρκετά μακρύς. Όμως όταν ήρθε εκείνη η ώρα όλα βρήκαν το δρόμο τους σιγά σιγά. Οι άνθρωποι του εκδοτικού ήταν εκεί δίπλα μου και με βοήθησαν πάρα πολύ σε όλα και τους ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό.

Ο φόβος και η αγωνία

Δεν θα το ονόμαζα φόβο! Ήταν περισσότερο αγωνία για το τι μου επιφύλασσε αυτό μου το βήμα. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μου όνειρα το να δω το πάθος μου να παίρνει ζωή μα όταν έρχεται εκείνη η στιγμή η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Μα δεν είναι από φόβο νομίζω. Απλά αγωνιάς να δεις πως θα πάει; το πάθος μου είναι κάτι που τραβάει τον κόσμο; Θα αρέσει; Θα αγαπήσουν τη δουλειά μου; Την Αλίκη μου; Θα θέλουν να τη γνωρίσουν; Όλα αυτά έρχονται στο μυαλό σου τη στιγμή που γίνεται όλο αυτό πραγματικότητα. Είναι πολλά τα συναισθήματα μα δεν ξέρω αν ο φόβος είναι μέσα σε αυτά.

Μετά την εκτύπωση

Δεν μπορείς να περιγράψεις ένα τέτοιο συναίσθημα. Πρώτα ήρθε σε ηλεκτρονική μορφή στο emailμου και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Λίγες μέρες μετά με πήραν τηλέφωνο από τον εκδοτικό και μου είπαν πως μου έχουν στείλει τα αντίτυπα. Περιττό να σας πω πως εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα από την αγωνία μου και τον ενθουσιασμό μου. Όταν το έπιασα στα χέρια μου, όταν έπιασα το όνειρο μου στα χέρια μου η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Ήταν μια στιγμή που πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια ικανά να περιγράψουν εκείνη τη σκηνή. Είχα στη βιβλιοθήκη μου τόσα βιβλία από τόσους συγγραφείς, τα έπιανα στα χέρια μου και ξαφνικά υπήρχε το δικό μου βιβλίο σε αυτή τη βιβλιοθήκη, έπιανα τη δική μου ιστορία στα χέρια μου. Νομίζω η στιγμή που πιάνεις στα χέρια σου το όνειρό σου, η στιγμή που γίνεται αληθινό, όποιο κι αν είναι αυτό είναι το πιο όμορφο συναίσθημα από όλα.

Το ταξίδι της συγγραφής

Φυσικά. Το ταξίδι της συγγραφής για μένα είναι ακόμη στην αρχή. Όσο έχω έμπνευση και ιδέες δεν θα σταματήσω ποτέ να γράφω. Έχω ήδη σχεδόν έτοιμη την επόμενή μου δουλειά, η οποία χρειάστηκε πολύ προσοχή, πολύ δουλειά και έρευνα καθώς βασίζεται κατά κύριο λόγο σε πραγματικά γεγονότα. Μέσα στο 2021 σίγουρα θα γνωρίσουμε έναν ακόμη κόσμο, διαφορετικό όμως από αυτόν της Αλίκης. Θα δούμε την άλλη πλευρά του νομίσματος. Στο ‘’Πριν χαθεί το όνειρο’’ είδαμε πως οι φίλοι και η οικογένεια στέκονται δίπλα σου όταν τους χρειάζεσαι, στον κόσμο που έρχεται θα δούμε τι συμβαίνει όταν δεν έχεις κανέναν δίπλα σου να σε στηρίξει σε αυτά που αντιμετωπίζεις.

Οι στόχοι

Αρχικά προτεραιότητα για μένα αποτελεί το πτυχίο μου, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα το έχω σύντομα στα χέρια μου. Παράλληλα όμως η συγγραφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι μου πλέον οπότε συνεχίζω να γράφω και να ετοιμάζω καινούρια πράγματα. Θεού θέλοντος, θα βγούμε νικητές από τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε και θα έχουμε την ευκαιρία με την Αλίκη να συνεχίσουμε τα ταξίδια μας σε όλη την Ελλάδα για να την γνωρίσει ο κόσμος.

Μια ευχή

Να οπλιστούμε με υπομονή και ελπίδα και θα δείτε ότι στο τέλος θα βγούμε νικητές από όλο αυτό. Όπως λέει και η Αλίκη μου, αν πιστέψεις στον εαυτό σου κι ελπίζεις όλα μπορούν να αλλάξουν πριν χαθεί κάθε σου όνειρο.

Τα μουσικά πρότυπα

Ποτέ δεν περιοριζόμουν, άκουγα Chopin, Stevie Wonder, Cristina Aguilera, Debussy, Michael Jackson, Queen, Aerosmith, Evanescence, Beyoncé, αλλά  και πολλούς  Έλληνες  καλλιτέχνες, οι οποίοι χωρίς αμφιβολία διεύρυναν τους ορίζοντες μου μουσικά και όχι μόνο.

Προσωπικές κατακτήσεις

Δεν τραγουδάω επαγγελματικά. Έχω κάνει μερικές live εμφανίσεις και παράλληλα συνεργάζομαι διαδικτυακά με συνθέτες για original κομμάτια που χρειάζονται φωνή, μελωδία ή στίχους. Ελπίζω ότι τα προσωπικά μου project θα αρχίσουν να κυκλοφορούν σύντομα.

Τα πρώτα βήματα για το ξεκίνημα του τραγουδιού σε live και άλλες περιστάσεις

Για δύο χρόνια ήμουν στο συγκρότημα Night Trains, όπου και είχα τις πρώτες μου επαφές με μεγαλύτερο κοινό και την ηχογράφηση στον χώρο του studio. Πλέον, λόγω απόστασης,  δουλεύω μόνη κυρίως πάνω σε covers και originals.

Πιστεύεις πως η Κοζάνη είναι η κατάλληλη πόλη για στηρίξει νεαρά άτομα όπως εσύ και με παρόμοια ενδιαφέροντα για τον καλλιτεχνικό χώρο;

Πιστεύω ότι η Κοζάνη έχει προοπτικές και μπορεί να «στηρίξει» τους νέους ανθρώπους στο ξεκίνημα της καριέρας τους. Εξάλλου, μέσω του διαδικτύου όλοι έχουμε πρόσβαση σε εκατοντάδες δουλειές και συνεργασίες. Πλέον τίποτα δεν αποτελεί περιοριστικό παράγοντα για ένα νέο.

Η περίπτωση που το χόμπι υπάρχει πιθανότητα να γίνει επάγγελμα βιοπορισμού

Σε γενικές γραμμές προσπαθώ να είμαι ανοιχτή σε όλα και να κοιτάω στο παρόν. Ποτέ δεν ξέρεις που θα σε πάει η ζωή! Η ιατρική και η μουσική είναι δυο εξαιρετικά απαιτητικοί τομείς και έχω εξίσου μεγάλη αγάπη και στους δύο. Επιθυμία μου είναι να προοδεύσω και στους δύο, οπότε προς το παρόν προσπαθώ να εξελίσσομαι. Το μόνο που ξέρω σίγουρα, είναι ότι δεν θα ήθελα η μουσική να λείπει από τη ζωή μου.

  Οι βλέψεις για επιστροφή

Δεν το αποκλείω, αν και θεωρώ ότι είναι αρκετά νωρίς για να το σκεφτώ. Σίγουρα θα ήθελα να μείνω στον τόπο μου, όμως επίσης θέλω και να ταξιδέψω και να γνωρίσω καινούρια μέρη.

Τι σημαίνει η μουσική για εσένα;

Τι σημαίνει η μουσική για εμένα… η αλήθεια είναι ότι όταν κάτι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας σου ξεχνάς να το σκεφτείς! Η μουσική για εμένα είναι γνώση, δημιουργία, έκφραση  και συναίσθημα. Βάζεις τα θεμέλια και πάνω τους χτίζεις ό,τι θες. Κλαις, γελάς, χαίρεσαι, ανατριχιάζεις, φωνάζεις, θυμώνεις, φτάνεις σε αδιέξοδο, το ξεπερνάς, γνωρίζεις συνεχώς νέα πράγματα… Η μουσική είναι κάτι πολύ ζωντανό και απεριόριστο, και όταν βρεις το κομμάτι της που σε ενδιαφέρει σε καθηλώνει.

Τα σχέδια για μετέπειτα

Ο στόχος μου είναι να είμαι όσο το δυνατόν πιο δημιουργική, να συνεργαστώ με νέους καλλιτέχνες και να πάρω το πτυχίο μου. Θα ήθελα επίσης να ξεκινήσω μια καινούρια γλώσσα και μαθήματα φωνητικής.

Για το τέλος…

Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω σαν επίλογο αλλά και σαν μήνυμα προς τους νέους που σχεδιάζουν το μέλλον τους είναι το εξής: Πάντα να αφήνετε έστω και λίγο χρόνο για να κάνετε ό,τι αγαπάτε. Πολλά πράγματα μπορούν να έχουν παράλληλη πορεία και φυσικά ποτέ δεν είναι αργά για να δοκιμάσετε κάτι καινούριο.

Συνέντευξη: Τάνια Ώττα

Ποια είναι η σημερινή εικόνα του Δήμου όσον αφορά τα οικονομικά  στοιχεία;

Μετά από περίπου δύο χρόνια διοίκησης του Δήμου, για πρώτη φορά αποτυπώνεται σε αριθμούς η πολύ σημαντική πρόοδος που έχει γίνει στα οικονομικά  και συγκεκριμένα, σας αναφέρω ότι στις δανειακές υποχρεώσεις έχουμε μείωση σε σχέση με το 2019 κατά 150.000€ και στις υποχρεώσεις προς τρίτους κατά 400.000€.

Μηδενίσαμε τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς τρίτους άνω των 50 ημερών , ενώ ο μέσος όρος πληρωμής υποχρεώσεων του Δήμου προς προμηθευτές δεν υπερβαίνει τις 29 ημέρες. Σε ένα χρόνο αυξήσαμε τα ταμειακά διαθέσιμα κατά 1,25εκ€, με ποσοστό απορρόφησης των τακτικών εσόδων του επί του προϋπολογισμού112%.

Από διάφορα χρηματοδοτικά προγράμματα για εκτέλεση έργων έχουν απορροφηθεί μέσα στο 2020  3,42 εκ €. Όπως αντιλαμβάνεστε, ο Δήμος Βοΐου πλέον στέκει γερά στα πόδια του, ατενίζοντας το μέλλον με αισιοδοξία.

Από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε τη διοίκηση βασική μας προτεραιότητα ήταν η ανασυγκρότηση των υπηρεσιών του Δήμου. Γι’ αυτό το λόγο προχωρήσαμε στην αναμόρφωση της Τεχνικής Υπηρεσίας, διότι θεωρούμε την Υπηρεσία αυτή κομβικής σημασίας για την ανάπτυξη του Δήμου και  υποστηρίξαμε το έργο της με μηχανικούς από τον ιδιωτικό τομέα. Επίσης έγινε αναδιοργάνωση της Οικονομικής Υπηρεσίας, με ορατά πια τα αποτελέσματά της. Επιπλέον, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στις υπηρεσίες καθαριότητας και αποκομιδής απορριμμάτων, με στόχο την καλυτέρευση της καθημερινότητας των δημοτών μας. Αξιοποιήσαμε όλα τα προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας, με σκοπό να στελεχωθούν με επιστημονικό και εργατοτεχνικό προσωπικό οι υπηρεσίες του Δήμου.

Είναι γνωστό ότι όλοι οι Δήμοι αντιμετωπίζουν προβλήματα υποστελέχωσης. Γι’ αυτό  προχωρήσαμε  παράλληλα στην αναμόρφωση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας  (ΟΕΥ), ώστε ο Δήμος να αποκτήσει ένα σύγχρονο σχέδιο διοικητικής λειτουργίας και αξιοποίησης του υφιστάμενου προσωπικού και παράλληλα να προκύψουν οι απαραίτητες θέσεις για την πρόσληψη προσωπικού.

Ποια είναι τα σημαντικότερα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη και ποια θα δρομολογηθούν άμεσα;

Στον Δήμο μας βρίσκονται σε βάση υλοποίησης έργα συνολικού προϋπολογισμού 21.000.000€ και εκτελούνται έργα που αφορούν ασφαλτοστρώσεις,  αγροτική οδοποιία,  ενεργειακές αναβαθμίσεις κτιρίων και σχολικών μονάδων, υπογειοποίηση δικτύου, παιδικές χαρές, πλήρη αναβάθμιση όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων του Δήμου, αγορά μηχανολογικού εξοπλισμού, δίκτυα ύδρευσης και βιολογικό καθαρισμό, τεχνικές μελέτες, ψηφιακά εργαλεία διοίκησης κ.ά.

Σε χρηματοδοτικά προγράμματα ‘’Αντώνης Τρίτσης’’, ΠΕΠ και ΣΔΑΜ έχουν κατατεθεί φάκελοι συνολικού προϋπολογισμού  25.000.000€ και συνεχίζουμε, διότι βασικός μας στόχος είναι η απορρόφηση χρηματοδοτήσεων.

Πως αντιμετωπίζει ο Δήμος τα προβλήματα της καθημερινότητας σε όλους τους οικισμούς;

Η καθημερινότητα είναι ποιότητα ζωής. Εξασφαλίζουμε σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό και οικισμό του Δήμου δρόμους χωρίς λακκούβες, καθαριότητα, καθαρό νερό, φως, αποχετεύσεις, καλοσυντηρημένα σχολεία, ασφαλείς αυλές και παιδικές χαρές, συγκοινωνίες, όμορφους και νοικοκυρεμένους δημόσιους χώρους . Παράλληλα, γίνεται σωστή συντήρηση και αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων για να μπορούν να χρησιμοποιούνται από τους δημότες μας και τους αθλητικούς συλλόγους.

Στο Δήμο μας λειτουργεί Κέντρο εξυπηρέτησης του Δημότη, το 15801,  με ανοικτή γραμμή επικοινωνίας Δήμου – δημοτών ολόκληρη την ημέρα, με άμεση διασύνδεση με τις δημοτικές υπηρεσίες, με συνεχή ενημέρωση των δημοτών για την πορεία των αιτημάτων – αναφορών τους.

Αξίζει να αναφέρω ότι διαθέσαμε  οικονομικούς πόρους στους Προέδρους τον Κοινοτήτων έτσι ώστε άμεσα και αποτελεσματικά να επιλύονται τα προβλήματα των οικισμών επιτόπου και χωρίς κωλυσιεργίες .

Ο Δήμος Βοΐου είναι ένας Δήμος με μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά. Πόσα αρχοντικά βρίσκονται σήμερα στην ιδιοκτησία του Δήμου και τι σχεδιασμός υπάρχει για την αξιοποίηση τους;

Όλοι γνωρίζουν τα μοναδικά αρχοντικά της Σιάτιστας και την ισχυρή πολιτιστική της ταυτότητα. Στην ιδιοκτησία του Δήμου αυτή τη στιγμή βρίσκονται το Αρχοντικό Μανούση – Δούκα Τζάτζα  (το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός ευεργέτης και πανεπιστημιακός Θεόδωρος Μανούσης), για το οποίο έχει υποβληθεί πρόταση προϋπολογισμού 1.932.942,98€ και προβλέπει την αποκατάσταση του μνημείου, την συντήρηση του διακόσμου του, ώστε να επαναλειτουργήσει ως επισκέψιμο μνημείο. Το Αρχοντικό Δίντσιου, που στο παρελθόν έχει λειτουργήσει ως ξενώνας και πρόκειται να δημοπρατηθεί άμεσα. Η διατηρητέα οικία Θεόδωρου Τζώνου,  η οποία εδώ και έξι  χρόνια βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δήμου. Ο Δήμος άμεσα θα υποβάλλει πρόταση στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα ‘’Αντώνης Τρίτσης’’ για την χρηματοδότηση της μελέτης και θα προβλέπει την αποκατάσταση και την χρήση του μνημείου ως χώρο γραφείων και τέλεσης πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Καταφέρατε και αξιοποιήσατε το κτίριο της πρώην Σχολής Δημοτικής Αστυνομίας στο Τσοτύλι, φιλοξενώντας εκεί παράρτημα της Πυροσβεστικής Σχολής. Τι προοπτική υπάρχει σε αυτό το θέμα;

Ο Δήμος μας διαθέτει σημαντικό αριθμό εμβληματικών κτιρίων, η αξιοποίηση των οποίων είναι ζωτικής σημασίας. Με το σκεπτικό αυτό αναζητούμε και συζητάμε τόσο με Δημόσιους Φορείς όσο και με ιδιώτες την δυνατότητα της καλύτερης οικονομικής εκμετάλλευσής τους. Στο πλαίσιο αυτό φροντίζουμε και συντηρούμε για να είναι άμεσα διαθέσιμα και αξιοποιήσιμα. Όταν δημιουργήθηκε η ανάγκη και το Αρχηγείο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ζήτησε  τις κτιριακές εγκαταστάσεις της Σχολής Δημοτικής Αστυνομίας, που λειτούργησε κατά το παρελθόν στο Τσοτύλι, ο Δήμος ήταν σε θέση να προχωρήσει σε άμεση παραχώρηση. Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχω η Πυροσβεστική Ακαδημία, είναι προσανατολισμένη στην αύξηση αφενός του αριθμού των σπουδαστών και αφετέρου στην επιμήκυνση του χρόνου σπουδών, παράγοντες που οδηγούν στην διαχρονική χρήση των εγκαταστάσεων.

Η περιοχή του Βοΐου προσφέρει πολλές εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Πόση βαρύτητα δίνει η Δημοτική Αρχή στον τουρισμό και ποιος ο προγραμματισμός σας σε έργα και δράσεις που θα ενισχύσουν την τουριστική κίνηση;

Ο Δήμος μας είναι ένας ορεινός Δήμος που βρίσκεται στο κέντρο της ευρύτερης περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας , σε κομβικό σημείο, επί της Εγνατίας οδού, στο οποίο συμβάλλουν ο κάθετος άξονας που οδηγεί στην Αλβανία και ο κάθετος άξονας Ε65. Αυτό αποτελεί αναμφισβήτητα ένα πλεονέκτημα που αφορά τις εμπορικές και μεταφορικές δραστηριότητες. Το Βόιο διαθέτει καταπληκτική φύση , μοναδικά χωριά , είναι κατάσπαρτο από βυζαντινές εκκλησιές και μοναστήρια και διαθέτει εξαιρετική τοπική κουζίνα , φημισμένα κρασιά και μοναδικές γιορτές καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου με ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα. Συνεπώς, κύριο μέλημά μας είναι να καταστεί το Βόιο προορισμός εναλλακτικού τουρισμού. Ο τουρισμός είναι η πρώτη σε ανάπτυξη οικονομική δραστηριότητα παγκοσμίως. Είναι το απόλυτο και το αναμφισβήτητο παγκόσμιο trend.

Σχεδιάσαμε για πρώτη φορά μία ολοκληρωμένη τουριστική πολιτική και την βάλαμε σε εφαρμογή με νέο logo. Φτιάξαμε μία ολοκληρωμένη εικόνα του προσώπου της περιοχής μας, σχεδιάσαμε στρατηγική επωνυμία, ιεραρχήσαμε τις προτεραιότητές μας και τονώσαμε τα δυνατά μας σημεία . Σύντομα θα προβληθεί η στοχευμένη καμπάνια που σχεδιάσαμε, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων και ταινίες μικρού μήκους. Σε αυτή την φάση όμως εστιάζουμε στο να αναδείξουμε ότι είναι παράλειψη όταν βρίσκεται κάποιος για τουρισμό είτε στην Ήπειρο, είτε στην Δυτική Μακεδονία, είτε στην Θεσσαλία το να μην επισκεφτεί το Βόιο. Είμαστε  ένα μαγευτικό μέρος στο κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας και απέχουμε λιγότερο από 140 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, την Λάρισα. Επίσης διαμορφώσαμε κατά το 2020 τρία δημοτικά ακίνητα ως ξενώνες, για να αυξηθεί η δυναμική της φιλοξενίας των επισκεπτών. Επενδύουμε σε σύγχρονες τεχνολογίες διαμόρφωσης της ταξιδιωτικής εμπειρίας.

Πως θα αξιοποιηθεί η περιοχή του Σισανίου από το Δήμο;

Βλέποντας την προοπτική και την δυναμική μιας από τις πιο όμορφες γωνιές του Δήμου μας, προχωρήσαμε , σχεδιάσαμε και συντάξαμε πρόταση στα πλαίσια του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» για τη δημιουργία ενός μοναδικού και πρωτότυπου προορισμού εναλλακτικού τουρισμού στη λίμνη Σισανίου.

Βασικός στόχος της σημαντικής αυτής πρότασης, είναι η ανάδειξη και αξιοποίηση της παραλίμνιας και ευρύτερης περιοχής, μέσω της κατασκευής σύγχρονων υποδομών αναψυχής, άθλησης και περιβαλλοντολογικής αναβάθμισης όπως : κατασκευή ποδηλατοδρόμου, διάνοιξη περιπατητικής διαδρομής, χάραξη πεζοπορικών μονοπατιών, κατασκευή υποδομών αθλητισμού και ανάπαυσης, κατασκευή πλωτής γέφυρας και προβλητών, καθώς επίσης και προμήθεια πλωτών μέσων και λιμναίου αθλητικού εξοπλισμού, δημιουργία πίστας αναρρίχησης, ανέγερση δύο κτιρίων με χρήση αναψυκτηρίων και διαμόρφωση των υπαίθριων χώρων των κτιρίων, διαμόρφωση πάρκου περιπέτειας υποδομών προσγείωσης- απογείωσης αερόστατων , εμπλουτισμός της βιοποικιλότητας και κατασκευή παρατηρητηρίων, αποκατάσταση και αντιστήριξη των πρανών πλησίον της λίμνης , διαμόρφωση της κοίτης του ρέματος που εκβάλλει στη λίμνη και των ακτών της λίμνης κλπ.

Μετά την ένταξη της πρότασης θα δεσμευτούν από το Πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» τα απαραίτητα κονδύλια για την χρηματοδότηση της κατασκευής, ούτως ώστε το μοναδικό για τα δεδομένα της Βόρειας Ελλάδας έργο, να καθιερώσει την περιοχή μας ως σημαντικό και μοναδικό πόλο έλξης επισκεπτών.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι με όραμα, σχεδιασμό στοχευμένων δράσεων

και εξασφαλίζοντας την ευρύτερη συνεργασία,

οδηγούμαστε σε μία νέα εποχή για την περιοχή του Βοΐου.

Πώς κρίνετε τις ιδιωτικές επενδύσεις σε έναν τόπο; Μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη, την απασχόληση και την τοπική οικονομία;

Η ανάπτυξη για να πραγματοποιηθεί χρειάζεται αναπτυξιακό πλαίσιο, πρωτοβουλίες και κυρίως, επενδύσεις. Από τη διεθνή εμπειρία είναι γνωστό ότι για να προσελκυστούν ιδιωτικές επενδύσεις θα πρέπει πρώτα να πραγματοποιηθούν δημόσιες. Ο ρόλος των τοπικών δημοσίων επενδύσεων στην τοπική ανάπτυξη έχει εντοπιστεί και επαληθευτεί διαχρονικά. Ενισχύουν την ελκυστικότητα της περιοχής σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά και συμβάλουν σε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς και χωρικές ασυνέχειες. Συνεπώς οι δημόσιες επενδύσεις έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μία περιοχή σαν την δική μας, που χωλαίνει και σε επίπεδο των ιδιωτικών επενδύσεων. Χρειάζονται παράλληλα με τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις και σε αυτό τον τομέα έχουμε αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες με σημαντικό άξονα την γρήγορη αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας. Βρισκόμαστε σε συνεχείς επαφές με ιδιώτες επενδυτές και πιστεύω ότι σύντομα θα έχουμε εξελίξεις. Θα πρέπει όμως να έχουμε πάντα στο μυαλό μας και να παλέψουμε για την αποκέντρωση που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη.

Επίσης βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία υγειονομική κρίση που παράλληλα έχει μετεξελιχθεί σε μία οικονομική και κοινωνική διαταραχή. Για την περιοχή μας όλη αυτή η κατάσταση συνοδεύεται με την απολιγνιτοποίηση και την κρίση στον τομέα της γούνας . Συνεπώς είμαστε αντιμέτωποι σήμερα με μία πρωτόγνωρη κατάσταση και χρειάζεται να επιδείξουμε ψυχραιμία, ρεαλισμό και να αναλύσουμε διεξοδικά τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Εντός αυτής της πολυπλοκότητας βασική μας επιδίωξη αποτελεί η αύξηση της απορροφητικότητας των χρηματοδοτικών προγραμμάτων, προκειμένου να αντιδράσουμε στοχευμένα, με ταχύτητα και σύγχρονο τρόπο στην ανατροπή αυτής της κατάστασης και να αποτρέψουμε την ενδεχόμενη φυγή των νέων από την περιοχή.