Βασισμένη στο συναρπαστικό μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου, σε θεατρική απόδοση του Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, η “Λωξάντρα” είναι μια γοητευτική παράσταση-ταξίδι στο χρόνο, μέσα από τα μάτια και τις συνταγές μιας χαρισματικής γυναίκας.

Συντελεστές:
Θεατρική μεταφορά: Άκης Δήμου
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Έρση Δρίνη
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Χορογράφος: Δήμητρα Γρατσιούνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Κυριακού
Φωτογράφος: Μαριλένα Αναστασιάδου
Οργάνωση Παραγωγής: Ντόρα Βαλσαμάκη
Παραγωγή: Θεατρικές επιχειρήσεις Τάγαρη
Προβολή και Επικοινωνία εντός Αττικής: Βάσω Σωτηρίου-We Will
Προβολή και Επικοινωνία εκτός Αττικής: Μαργαρίτα Σίσιου

Πρωταγωνιστούν:
Ελένη Κοκκίδου, Γιώργος Αρμένης, Μιχάλης Μητρούσης, Ευαγγελία Μουμούρη, Χρύσα Παπά
Συμμετέχουν αλφαβητικά οι: Κατερίνα Αντωνιάδου, Χρήστος Ζαχαριάδης, Αλεξάνδρα Καρακατσάνη, Κωνσταντίνος Κυριακού, Γιάννης Κουκουράκης, Αλεξία Μουστάκα, Κοραλία Τσόγκα, Σόλων Τσούνης, Αλμπέρτο Φάις, Μαρία Χάνου, Χριστίνα Ψάλτη

“Τραγουδίστρια Ευθαλία” η Σοφία Παπάζογλου
Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης.

Στο πλαίσιο των 37ων Λασσανείων.

“Βερβερίτσα” του Νίκου Μουτσινά- 25 Ιουλίου

Βερβερίτσα: θηλυκό, μικρό θηλαστικό της οικογένειας των σκίουρων ή αλλιώς μια παράδοξη ιστορία καθημερινής τρέλας.
Μία βερβερίτσα γίνεται η αιτία για μία σειρά αστείων και τρομοκρατικών γεγονότων που συμβαίνουν στον Μενέλαο Φονιά (Νίκο Μουτσινά) και τη γυναίκα του Άννα-Μαρίζα Φονιά (Μαρία Σολωμού). Το ζευγάρι, μετά από πολλές συνεδρίες σε σύμβουλο γάμου, αποφασίζει να πάει στα γενέθλια της αδελφής του Μενέλαου και χάνεται σε ένα δάσος. Στην προσπάθεια να βρουν τον δρόμο της επιστροφής, χτυπάνε με το αυτοκίνητό τους τη Βερβερίτσα στη μέση του πουθενά και το μόνο που βρίσκεται κοντά τους είναι το σπίτι της Αινχόνχεν (Ματίνα Νικολάου), που ζει με τις αδελφές της: την Αινχόνχεν (Φανή Γεωργακοπούλου), η οποία είναι μουγκή, την Αινχόνχεν (Στέλλα Ρουσάκη), η οποία είναι τυφλή και την Αινχόνχεν (Νικόλ Παναγιώτου), η οποία μιλάει όλες τις γλώσσες του κόσμου. Θα καταφέρουν να βγουν από το σπίτι ζωντανοί;

Συντελεστές:
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Νίκος Μουτσινάς
Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Χρήστος Τσιόγκας
Χορογραφία: Χριστίνα Φωτεινάκη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αναστασία Μανιάτη
Φωτογραφίες: Νίκος Ζήκος
Artwork: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς

Πρωταγωνιστούν:
Νίκος Μουτσινάς, Μαρία Σολωμού, Ματίνα Νικολάου, Φανή Γεωργακοπούλου, Στέλλα Ρουσάκη.

“Οιδίπους Τύραννος” του Σοφοκλή – 26 Ιουλίου

Το τελειότερο έργο του Σοφοκλή και κατά γενική ομολογία η πλέον υποδειγματική αρχαία τραγωδία ξεκινά με ένα μυστήριο. Η πόλη της Θήβας πλήττεται από λοιμό και ο βασιλιάς Οιδίποδας ζητά να εξακριβώσει τον λόγο. Ο χρησμός του Απόλλωνα παραγγέλνει ότι για να καθαρίσει η πόλη πρέπει πρώτα να τιμωρηθεί ο φόνος του Λάιου. Ο βασιλιάς αποφασίζει να εξιχνιάσει το αίνιγμα και ξετυλίγει ένα κουβάρι φρικτών αποκαλύψεων.

Μετάφραση: Γιάννης Λιγνάδης
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Κίνηση: Κική Μπάκα
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Δερμιτζάκη, Έλενα Σκουλά
Φιλολογικός Σύμβουλος: Νίκος Μανουσάκης
Βοηθός Μουσικού: Δήμητρα Αγραφιώτη
Φωνητική Διδασκαλία: Κατερίνα Κοζαδίνου
Φωτογραφίες παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

Παίζουν: Δημήτρης Λιγνάδης (Οιδίποδας), Αμαλία Μουτούση (Ιοκάστη), Νίκος Χατζόπουλος (Κρέων), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Τειρεσίας), Γιώργος Ζιόβας (Άγγελος), Γιώργος Ψυχογιός (Θεράπων), Νικόλας Χανακούλας (Εξάγγελος)

Χορός: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Γεωργαλάς, Δημήτρης Καραβιώτης, Κώστας Κοράκης, Αλκιβιάδης Μαγγόνας, Δημήτρης Μαύρος, Βασίλης Παπαδημητρίου, Γιάννης Πολιτάκης, Γιωργής Τσουρής, Βαγγέλης Ψωμάς
Παραγωγή Αθηναϊκά Θέατρα
Στο πλαίσιο των 37ων Λασσανείων.

“Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας” του William Shakespeare – 27 Αυγούστου

Λίγο πριν το γάμο του δούκα της Αθήνας Θησέα με την βασίλισσα των Αμαζόνων Ιππολύτη, τέσσερις νέοι καταφεύγουν στο δάσος της Αθήνας για να διεκδικήσουν το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους. Είναι η νύχτα του μεσοκαλόκαιρου – μια νύχτα που όλα μπορούν να συμβούν – οι πιο μύχιες σκέψεις και φαντασιώσεις τους σύντομα θα πραγματοποιηθούν. Στο μυθικό δάσος της Αθήνας έρχονται σε επαφή
με τον κόσμο των ξωτικών: με τον βασιλιά Όμπερον που φιλονικεί με την Τιτάνια και τον Πουκ και ξεκινάει ένα παιχνίδι παρεξηγήσεων και μαγικών παρεμβάσεων. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν στο δάσος καταφθάνει μια ομάδα ερασιτεχνών θεατρίνων. Άνθρωποι και ξωτικά, πραγματικότητα και φαντασία γίνονται ένα κάτω από τον μανδύα του παραμυθιού και του ονείρου. Μέσα στο δάσος – ένα χώρο μαγεμένο, επικίνδυνο – οι φόβοι διογκώνονται, τα πάθη εκφράζονται ανεξέλεγκτα και άνθρωποι και θεοί γίνονται έρμαια του ερωτικού τους πάθους.

Συντελεστές:
Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σκηνοθεσία: Αιμίλιος Χειλάκης – Μανώλης Δούνιας
Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα
Σκηνικά- Κοστούμια: Τέλης Καρανάνος – Αλεξάνδρα Σιάφκου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Κίνηση: Αντωνία Οικονόμου
Βοηθός Σκηνοθετών: Δημήτρης Κακαβούλας
Φωτογραφίες: Γιώργος ΚαπλανίδηςΠαίζουν: Αιμίλιος Χειλάκης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Αθηνά Μαξίμου, Μιχάλης Σαράντης, Αλέξανδρος Βάρθης, Λένα Δροσάκη, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Κρις Ραντάνοφ, Παναγιώτης Κλίνης, Τίτος Λίτινας, Μιχάλης Πανάδης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής.
Στο πλαίσιο των 37ων Λασσανείων.

“Μαρία Πενταγιώτισσα” του Μποστ – 31 Αυγούστου

Τη “Μαρία Πενταγιώτισσα” ένα από πιο αστεία, σχεδόν σπαρταριστά έργα του ελληνικού ρεπερτορίου, γραμμένο στον προσφιλή του 15σύλαβο έγραψε στα 1982 ο Μποστ. Μια ξεκαρδιστική παρωδία ηθών βασισμένη σε ένα από τα γνωστά παραδοσιακά τραγούδια του τόπου μας εμπνευσμένο από αληθινά περιστατικά.
Η Μαρία η Πενταγιώτισσα, κατά κόσμον Μαρία Δασκαλοπούλου, ήταν γνωστή στο χωριό της – Πενταγιοί Φωκίδας – για τις ερωτικές της περιπέτειες. Εραστές και αγαπητικοί δημιουργούσαν συχνά επεισόδια, ενώ η δια θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πρώτες φεμινίστριες στην Ελλάδα.

Ο λαός τραγούδησε την ομορφιά της και τα ερωτικά της καμώματα:
Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρισσό κριάρια / και στης Μαρίας την ποδιά σφάζονται παληκάρια… Μαρίτσα Πενταγιώτισσα, μωρή δασκαλοπούλα, / εσύ τα ’καμες ούλα!.
Με όχημα την ιστορία της θρυλικής Μαρίας του τόπου μας ο Μποστ και πάντα “σε ζωντανή σύνδεση” σαρκάζει τους θεσμούς και αμφιβάλλει για τη νέα κοινωνική πραγματικότητα.
Μοναδική μορφή στην ελληνική τέχνη και τα γράμματα ο Χρύσανθος Μέντης Μποσταντζόγλου, κατά συντομογραφία Μποστ – σκιτσογράφος, εικονογράφος, γελοιογράφος, ζωγράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, σατυρικός αρθρογράφος – κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος και μια βαθιά προσωπική σχέση με τις λέξεις που αποκτούσαν αυτονομία ως σχόλια αυθύπαρκτα η κάθε μια, χρησιμοποιώντας την καθαρεύουσα σε ακραία σύνταξη για να υπογραμμίσει την ημιμάθεια της εποχής του.
Το έργο του Μποστ τα έχει όλα: χιούμορ, συγκίνηση, πολιτικό στοχασμό, αγάπη για τους ανθρώπους, μα κυρίως δυο στοιχεία συχνά αντικρουόμενα στη νεοελληνική συνείδηση: τη λαϊκότητα και τη λογιοσύνη. Μπορεί να πει με λίγα πολλά και να θίξει με τη φαινομενική αλαφράδα του βαθιά ζητήματα του καιρού μας.
Συντελεστές: 
Σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία: Μάνος Καρατζογιάννης
Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης
Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα
Μουσική: Θύμιος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος,
Χορογραφίες – Κινησιολογία: Βρισηίς Σολωμού
Παραγωγή: 5η Εποχή
Διανομή:
Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βίκυ Σταυροπούλου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Μελέτης Ηλίας, Αργύρης Αγγέλου, Χάρης Γρηγορόπουλος, Δανάη Μπάρκα, Γιώργος Δεπάστας, Aχιλλέας Σκεύης, Απόστολος Καμιτσάκης.
Στο πλαίσιο των 37ων Λασσανείων.

“Sad” από την θεατρική ομάδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης «Η πόλη στη σκηνή» | 2-3-7-8 Ιουλίου

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης με τη θεατρική του ομάδα «Η πόλη στη σκηνή», παρουσιάζει την παράσταση «Sad», σε σκηνοθεσία Μαίρης Ανδρέου.

Μια παράσταση, εμπνευσμένη από το θεατρικό έργο του Ρόμπερτ Σνάϊντερ «Η βρωμιά» και το ποίημα του Τούρκου ποιητή Αζίζ Νεσίν, «Σώπα μην μιλάς».

O Sad, είναι ένας Άραβας μετανάστης, που έρχεται αντιμέτωπος με τις προκαταλήψεις, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τα στερεότυπα και τον φόβο της κοινωνίας, αλλά και τον δικό του, απέναντι στο άγνωστο και το διαφορετικό. Τον φόβο, που δημιουργεί και βία και σιωπή. Τον φόβο, που σε κάνει να σωπαίνεις, να μην μιλάς, να μην επικοινωνείς, να μην κατανοείς. Τον φόβο που σε κάνει να γίνεσαι όλο και μικρότερος. Τον φόβο που σε λερώνει, σε απομονώνει, σε παραλύει. Και μένεις μόνος.  «Βρώμικος».

Ο Σαντ είναι ο Άραβας μετανάστης, o Σαντ είναι αυτός που είναι στο περιθώριο,o Σαντ είναι ο διαφορετικός,o Σαντ είναι η μητέρα σου,o Σαντ είναι ο αδερφός σου,o Σαντ είναι ο παλιός σου συμμαθητής,o Σαντ είναι το αφεντικό σου,o Σαντ είναι το άλλο σου μισό,o Σαντ είσαι εσύ,o Σαντ είμαι εγώ!

 Με λένε Σαντ! Σαντ στα Αγγλικά σημαίνει λυπημένος, δεν είμαι λυπημένος .

Σσσσσ… Σώπα… μην μιλάς..  είναι ντροπή. Κοψ` τη φωνή σου… Σώπασε επιτέλους!!

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-επιμέλεια κειμένου: Μαίρη Ανδρέου, 
Κίνηση/Χορογραφίες: Τάσος Παπαδόπουλος, 
Κατασκευή Σκηνικών Σπύρος Σαραφιανός, 

Παίζουν: η θεατρική ομάδα του ΔηΠεΘε Κοζάνης “Η πόλη στη σκηνή”.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ “Λασσάνεια 2018”

Χώρος: Αποθήκη ΟΣΕ

“Βάτραχοι” του Αριστοφάνη | 5 Ιουλίου 

Στους Βατράχους, κωμωδία που διδάχτηκε στα Λήναια το 405 π.Χ., ο Διόνυσος, απογοητευμένος από την πενία των δραμάτων που ανεβαίνουν στην Αθήνα, καθώς οι μεγάλοι τραγικοί έχουν πεθάνει, κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο προκειμένου να φέρει πίσω ένα μεγάλο Ποιητή, ικανό να σώσει την Πόλη από την παρακμή. Για τον σκοπό αυτό, διοργανώνει έναν ποιητικό αγώνα ανάμεσα στον Αισχύλο και στον Ευριπίδη, ορίζοντας διαιτητή τον ίδιο τον Πλούτωνα, ώστε ο καλύτερος εκ των δύο να επιστρέψει. Και καλύτερος για τον Αριστοφάνη, που σατιρίζει ανελέητα τα νεωτερικά ήθη, άρα και τον τότε εκπρόσωπό τους Ευριπίδη, αναδεικνύεται ο Αισχύλος. Ο Αισχύλος θα είναι ο νικητής.

Συντελεστές:

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας 
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου 
Βοηθός σκηνοθέτρια: Γιώτα Σερεμέτη 
Βοηθός σκηνοθέτη: Σήλια Κόη 
Σκηνικά – Κοστούμια: Τέλης Καρανάνος, Αλεξάνδρα Σιάφκου 
Κίνηση: Σοφία Πάσχου 
Μουσική: Νίκος Γαλενιανός 
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος 
Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος

Παίζουν με σειρά εμφάνισης:

Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Δημήτρης Πιατάς, Αντώνης Καφετζόπουλος, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννης Στεφόπουλος, Γιώργος Συμεωνίδης, Εριφύλη Στεφανίδου, Ειρήνη Μπούνταλη, Φοίβος Συμεωνίδης, Χρήστος Κοντογεώργης, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος
Μουσικοί – περφόρμερ: Σταμάτης Πασόπουλος, Christoph Blum.
Στον χορό συμμετέχει όλος ο θίασος.

Χώρος: Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρος Κοζάνης 

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ  “Λασσάνεια  2018”

“Ηλέκτρα” του Ευριπίδη | 6 Ιουλίου 

“Αντιγόνη” του Σοφοκλή | 17 Ιουλίου

“Αχαρνής” του Αριστοφάνη | 21 Ιουλίου 

Στους Αχαρνής, ένα από τα πιο αντιπολεμικά έργα του Αριστοφάνη, πρωταγωνιστεί ο Δικαιόπολις, ένας ηλικιωμένος αγρότης που αγανακτισμένος από την αδράνεια της πόλης παρά τον πόλεμο που συνεχίζεται, αποφασίζει να αυτενεργήσει: στέλνει προσωπικό αγγελιοφόρο στους Σπαρτιάτες, προτείνοντάς τους να συνάψουν ειρήνη. Έτσι, αρχίζουν να τον καταδιώκουν και οι πολεμοχαρείς Αχαρνής, που θέλουν να εκδικηθούν τους Σπαρτιάτες, αλλά και ο αξιωματικός Λάμαχος, λίγο πριν αυτός φύγει για μία ακόμα μάχη. Θα καταφέρει να τους πείσει ο Δικαιόπολις για τα πλεονεκτήματα της ειρήνης;

Συντελεστές:

Απόδοση – Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος 
Χορογραφίες: Έλενα Γεροδήμου, Κώστας Τσιάνος 
Σκηνογραφία – Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ 
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου 
Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Τσεβάς 
Βοηθός σκηνοθέτη: Λουκία Στεργίου 
Artwork/Σχεδιασμός προγράμματος: Κάρολος Πορφύρης 
Φωτογραφίες παράστασης: Ιωάννα Χατζηανδρέου 
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Ταγαρη 

Παίζουν: 

Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Ιωάννης Παπαζήσης, Τάκης Παπαματθαίου. 

Χορός (αλφαβητικά):

Βατικιώτης Νίκος, Ζουγανέλης Αλέξανδρος, Καμμένος Παναγιώτης, Κατσώλης Παναγιώτης, Κοράκης Κωνσταντίνος, Κυπαρίσσης Βαγγέλης, Κωστάκης Ηρακλής, Μαγγόνας Αλκιβιάδης, Παυλίδης Παύλος, Πετκίδης Μάριος, Σταμούλης Γρηγόρης, Τσουρουνάκης Γιώργος, Φλέουρας Χάρης, Χιώτης Χάρης.

Χώρος: Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Κοζάνης
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ “Λασσάνεια 2018”

“Από το γάμο στο διαζύγιο;” του Ζωρζ Φευντώ | 27 Αυγούστου 

Το “Θεσσαλικό Θέατρο” παρουσιάζει την κωμωδία του Ζωρζ Φεϋντώ “Από το γάμο στο διαζύγιο;” που περιλαμβάνει τα δύο μονόπρακτα: “Η εφτάψυχη πεθερά” και “Η δυσκοιλιότητα του μπέμπη”. Το κεντρικό θέμα είναι η αποθέωση των παρεξηγήσεων στη σχέση του ζευγαριού, που από μία λέξη ξεκινάει μια απρόβλεπτη χιονοστιβάδα κωμικών συγκρούσεων. Ο Φεϋντώ οδηγεί την κωμική φάρσα σε μια αριστουργηματική μορφή.

“Μόλις Χώρισα” των Βασίλη Μυριανθόπουλου & Βαγγέλη Χατζηνικολάου | 31 Αυγούστου

“Αλέξης Ζορμπάς” του Νίκου Καζαντζάκη | 3 Σεπτεμβρίου

Η εμβληματική μορφή του Αλέξη Ζορμπά από το μνημειώδες και διεθνώς αναγνωρισμένο έργο του Νίκου Καζαντζάκη “Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” ξαναζωντανεύει από τις Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη, με την αυθεντική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, σε μια μοναδική διασκευή των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα και σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. Τον Αλέξη Ζορμπά ενσαρκώνει ο Γρηγόρης Βαλτινός. Στη σκηνή θα δούμε να ζωντανεύει ο “μοναδικός διάλογος ενός καλαμαρά και ενός μεγάλου ανθρώπου του λαού, διάλογος μεταξύ του δικηγόρου Νου και της μεγάλης ψυχής του λαού”, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης για τη διαχρονική φιλία του με τον Ζορμπά.