Δεν λέω! Αλησμόνητα τα Χριστούγεννα των παιδικών μας χρόνων εκεί γύρω στα sixties…

Και τα γιαπράκια φαίνονταν νοστιμότερα – εμ τα λάχανα δεν είχαν λίπασμα, εμ ο κιμάς ήταν στουμπισμένος με το τσεκούρι. Άσε που τα περίμενες πώς και πώς μετά τη νηστεία με τα σπανακόρυζα και τα πρασόρυζα.

Και τα «αρχουντάθκα» τα γλυκά φάνταζαν πιο λαχταριστά, καθώς τον υπόλοιπο χρόνο φυλάγονταν διπλοκλειδωμένα και ήταν προσπελάσιμα μόνο με ακροβατικά και σκαρφαλώματα στα ψηλά τα ντουλάπια.

Και η αίσθηση της αναμονής για τα Κόλιαντα έμοιαζε πιο δυνατή – ευκαιρία για να φάμε κάνα μανταρίνι αλλά και να μαζέψουμε κάνα φράγκο να πάμε να το επενδύσουμε σε «αγοραστά» παιχνίδια, ίσως και κάποια φθηνά τσιγκαλίδια.

Και η ευχαρίστηση να φοράς κάτι καινούργιο είχε άλλη δύναμη, σε εποχές που το βασικό style ήταν οι μεταποιήσεις, με μοδίστρα μεροκάματο. Χόρταινε το μάτι σου να βλέπεις το ίδιο ύφασμα να περνάει επί μια δεκαετία από τους γονείς στα παιδιά κατά σειρά ηλικίας, κι ύστερα ίσως σε κανένα ξαδελφάκι.

Και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο τύχαινε πιο θερμής υποδοχής, έστω κι αν έβγαινε κατατσαλακωμένο από την αποθήκη και στολίζονταν με τις ίδιες μπάλες στην ίδια διάταξη κάθε χρόνο, και τα βαμπάκια στα κλαδιά. Αργότερα βγήκε κι εκείνη η «αράχνη» που τη χειρίζονταν οι μάνες με αποφασιστικότητα και ηρωισμό, κι ας ήξεραν ότι θα είχαν δυο μέρες φαγούρα μετά.

Και περίσσευε η χαρά να βλέπεις τον πατέρα σου όλη μέρα σπίτι, χαλαρό και χαρούμενο, αφού είχε ψοφήσει στη δουλειά για να σώσει όλες τις υποχρεώσεις του στο μαγαζί, στο χωράφι, στο γιαπί ή στο παζάρι μέχρι αργά την παραμονή. Για να δικαιούται δυο μέρες ξεκούρασης με τη γυναίκα και τα παιδιά του.

Και χοροπηδούσε η καρδιά σου όταν κατέφθαναν οι ξενιτεμένοι ή οι αδειούχοι φαντάροι κι έκαναν να λάμπουν τα μάτια των μανάδων και να γελούν ως και τα αυτιά τους. Χωρίς πολλά φιλιά και αγκαλιάσματα. Δεν είναι βλέπετε το φόρτε των Κοζανιτών να «πιάνονται».

Άσε πια και τη γυαλάδα στα μάγουλα, στα μαλλιά, στο σβέρκο, στα χέρια και κυρίως στα ποδάρια  των μελών της οικογένειας, καθότι ξιγαργαλίζουνταν όλοι με το καλό το Χριστουγεννιάτικο το μπάνιο κι έφευγε η ζγκούρα που μάζευαν απ’ τα σοκάκια.

Όλα νόστιμα, λαμπερά, όμορφα κι επίσημα.

Δε λέω…

Αλλά κι αυτό το κρύο της αρκούδας, βρε παιδιά, αξέχαστο!

Ψ-Ο-Φ-Ο-Σ!

Όπου και να πήγαινες, όπου και να βρισκόσουνα, ό,τι και να έκανες… περνούσες από το στάδιο του απόλυτου ξεπαγιάσματος.

Στην προετοιμασία του σπιτιού θες; Ντάμπαρα ανοιχτά όλα, πόρτες και παράθυρα, και τα χέρια μέσα στα νερά, τις βούρτσες  και τα σφουγγαρόπανα. Ό,τι διέθετε από στρωσίδι το σπίτι ανέμιζε στα μπαλκόνια. Ό,τι σεμέν, τραπεζομάντιλο, πετσέτα, πετσετάκι, πιαστράκι θα κοσμούσε το Χριστουγεννιάτικο οικιακό σκηνικό ήταν πλυμένο, ξιγαργαλτσμένο κι απλωμένο στα σκοινιά. Κόκκαλο! Με τα λιλίτσια να κρέμονται από κάτω. «Βγες ψίχα να μαζώξς τα πλυμένα!» Με τι χέρια παιδιά; Δεν λυγούν τα ξιπατουμένα, είναι στα όρια της ολικής αναισθησίας!

Στα κόλιαντα θες; Αξημέρωτα έπρεπε να σηκωθείς να αναγγείλεις την γέννηση του Χριστού, γιατί άμα πήγαινες κάπως αργότερα σ’  έλεγαν «Σώθκαν τα κόλιαντα!» Μόνα τους φυσικά τα παιδιά, ηλικίες συνήθως 8-9 οι αρχηγοί της αποστολής, άντε βαριά μέχρι τα 10, διότι αν ήσουνα και λίγο τρανύτερη κινδύνευες να σε ευχηθεί καμιά χουλέρα οικοδέσποινα: «Άιντι κι τ χρον μι του γαμπρό!» Οι μεγαλύτεροι δε όλο και κάποιο μκρο θα σβάρνιζαν, που θα άρχιζε ήδη να τζιαουνίζει από το τρίτο σπίτι.

Άμα λέμε ψόφος όμως, εννοούμε ΨΟΦΟΣ! Θα μου πείτε δεν σας φορούσαν τίποτα ισοθερμικά; Απαραιτήτως! Ειδικά στα κορίτσια. Φούστα με σούρα στη μέση σαν αλεξίπτωτο (για να μπαίνει καλά από κάτω ο χιονιάς που τ’ αρνάκια παγώνει), κάλτσες τρουακάρ ως το γόνατο, παπούτσια κρεπ στραβοπατημένα από κάποια τρανύτερη πρώην ιδιοκτήτρια, παλτό ξετιναγμένο τιφτίκ΄ (ίσως της ίδιας ιδιοκτήτριας μεταποιημένο) κασκόλ δεμένο γύρω από το κεφάλι και κόμπο στο σαγόνι. Με μελανιασμένα χέρια και κρυοπαγήματα στα ποδάρια γυρνούσαμε στο σπίτι μετά από 4-5 ώρες περιφορά στης Κοζάνης τα σοκάκια. Ούτε στο Αλβανικό!

Αυτές που ήταν να τς κλαιν οι γκουγκανιές πάντως ήταν οι γυναίκες.

Το σκηνικό κάθε χρόνο το ίδιο.

Χιόνια στο Καμπαναριό (φρέσκα), και πάγος στους δρόμους. Βουνά και τα φτυαρισμένα λίγκαβα χιόνια εκατέρωθεν.

Οι Κοζανίτισσες δέσποινες είχαν ήδη ξεπλατιστεί κανένα δεκαήμερο σε ιερά χουσμέτια, και είχαν ήδη ψοφήσει να γεμίζουν τα τσουκάλια, τα ταψιά, τα φανάρια, τα κελάρια, τα μπουντρούμια …. με άσωτο χοιρινό κάθε μορφής και κατεργασίας: κουκουλουμένο σε γιαπράκι, ψητό, τηγανιά, λουκάνικα, τσιγαρίδες, πηχτή, λίγδα, καβουρμά και ότι άλλο πλούσιο σε χοληστερίνη μπορείτε να φανταστείτε.

Είχαν επίσης κάνα-δυο βράδια που ξεκούραζαν το κορμάκι τους στρωματσάδα με το σύζυγο σε κανένα παγωμένο χωλ, γιατί στο κρεβάτι τους κοιμούνταν οπωσδήποτε κάποιοι φιλοξενούμενοι διαφόρων βαθμών συγγενείας. Ο Ξένιος Ζευς μάλλον στην Κοζάνη θα γεννήθηκε!

Πλην όμως αξημέρωτα την Πρώτη μέρα ντύνονταν να παν στην εκκλησιά. Φορούσαν τα καλά τα μπόια και τις μπλούζες από μέσα, παλτό και μαντίλι στο λαιμό, δαχτυλίδια που δυσκολεύονταν να μπουν στα πρησμένα από τα νερά τίμια δάχτυλα, νάϋλον κάλτσες στα ποδάρια και τακούνια!

Άιντε να κάμεις τη διαδρομή μέχρι τον Αη-Νικόλα πάνω στο γυαλί! Τικ-τικ-τικ, δυο εκατοστά το βήμα. Και να μοιράζεις ταυτόχρονα καλημέρες και ευχές στις υπόλοιπες τακουνοφόρες πατινέρ.

Καλμέρα Κικίτσα!

Ισύ είσι Ρούσα; (πού να την αναγνωρίσει μέσα στο έρεβος!) Καλμέρα, χρόνια πουλλά. Ια είπα να πάου ν’ ανάψου ένα κερί κι να γυρίσου να βάλου τραπέζ΄. Θα σκουθούν κι θα χαλέψν κάνα γιαπράκ΄ για πρόφτασ΄…

Κι γω θέλ΄ να γυρίσου μι ν ώρα μ γιατί καρτιρώ του συμπιθιρό – γυρνάει απού μένα μετά ν ικκλησιά κι χράζει να τουν βγάλου μιζέν. Μούγκι να μη σκουθούν τα λυκούλια κι χιρίσν να τρων τα γιαπράκια μι τα χέρια μέσα απ’ του τσκάλι, κι μι τα λιακατίσν! (Πρόκειται για ΜΗ καταγεγραμμένο έθιμο της πόλης, η κατανάλωση δηλαδή στα όρθια της πρώτης σειράς με τα χέρια – σαν φουντάνια).

Έχς κόσμουν σπίτι;

Ναι! Ήρθαν κι οι Αθηναίις ιπρουχτέ…. Ουχ-ουχ-ουχ! Ααα!

Σιγάααα! Του νου σ μη γριντουθείς! Έλα να σι τσακώσου….

Το πρωτάθλημα είχε και δεύτερο και τρίτο γύρο. Γάμοι τη Δεύτερη μέρα και επισκέψεις σε εορτάζοντες όλες τις ημέρες γενικώς, με τα μπουκάλια το βερμούτ στα χέρια. Ο βαθμός δυσκολίας όμως ήταν μικρότερος διότι κατ’  αρχάς η ενδυμασία περιελάμβανε γούνινο παλτό ή αλεπού στο λαιμό, κατά δεύτερον δε και κυριότερο υπήρχε σύζυγος στο πλευρό για να πιαστούν αλαμπρατσέτα. Όταν καταργήθηκαν τα χιόνια, καταργήθηκε και το συγκεκριμένο πιάσιμο.

Θα μου πείτε αυτά τα Χριστούγεννα που γιορτάζουμε παρέα με τις μύγες τα τελευταία χρόνια είναι καλύτερα;

Ντιπ!

Αλλά κι εκείνο το μελάνιασμα από τον ψόφο, μέσα κι όξω απ’ το σπίτι, δεν παλεύονταν παιδιά.

Και να μην βρίσκουμε ανακούφιση ούτε στο κρεβάτι, γιατί πάγος ήταν κι εκεί μέσα. Τσιτσιούργιαζάμι κάνα μισάωρο κουκουλουμένοι πάτον κορφή σε στάση εμβρύου, μέχρι να ζεσταθεί από την ανάσα μας ο αέρας ανάμεσα στις κουβέρτες και τα παπλώματα.

Τυράννια!

Γι’ αυτό θα βροντοφωνάξω:

Ζήτω στα παντελόνια, τα ζιβάγκο, τα μπουφάν και οι μπότες!

Ζήτω η Τηλεθέρμανση!

Η γέννηση του οικισμού χάνεται στα βάθη των χρόνων. Τα ερείπια προϊστορικών οχυρών από σειρές τειχών («Κτίσματα») χρονολογούνται πριν το 700 π.Χ. αλλά και οι ανασκαφές το 1930,από τον καθηγητή Ιωάννη Κεραμόπουλο στη Μαγούλα, έφεραν στο φως σπουδαία ευρήματα που μαρτυρούν την ύπαρξη οικισμού της Ρωμαϊκής Εποχής. Ιστορικοί τοποθετούν την αρχαία Εράτυρα σαν μια από της μεγαλύτερες πόλεις της αρχαίας Ελίμειας στους Μακεδονικούς χρόνους.

Η αρχαιότερη γραπτή πηγή που αναφέρει το όνομα το οικισμού είναι ο Κώδικας της Μονής Ζάμπορδας όπου εκεί αναφέρεται το 1534 με την ονομασία Σέλτζα. Η μετονομασία της σε Εράτυρα θα γίνει το 1928. Κεφαλοχώρι (πληθυσμός σχεδόν 3,000 μόνιμων κατοίκων) με οργανωμένη κοινωνική ζωή, έντονη εμπορική δραστηριότητα και πολιτιστική ανάπτυξη η Εράτυρα θα βιώσει περίοδο μεγάλης ακμής από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βοΐου και αριθμεί περί τους 600 μόνιμους κατοίκους.

Ο επισκέπτης της μπορεί να χαρεί τα άγρια βουνά που την περιβάλουν, τα κρυστάλλινα νερά της και τις καταπράσινες ρεματιές της. Μπορεί ακόμη να θαυμάσει ανάμεσα στους 23 Βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς της παμπάλαιες λιθόκτιστες εκκλησιές και ιδιαίτερα την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (1844) στην πλατεία της Εράτυρας, με το μοναδικό κοίλο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ακόμη της εντυπωσιακές τοιχογραφίες στο Ναό της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου αλλά και να επισκεφθεί την Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου σε μια τοποθεσία φυσικού κάλλους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη έχει επίσης το λαογραφικό μουσείο αλλά και τα αρχοντικά της Εράτυρας απομεινάρια λαμπρού παρελθόντος Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής που μαρτυρούν την έντονη πολιτιστική ανάπτυξη της στα παρελθόντα χρόνια.

Πολλές οι περίοδοι κατά την διάρκεια του χρόνου που θα μπορούσε κάποιος να επισκεφθεί την Εράτυρα . Από τις παραμονές Χριστουγέννων με τα Κόλιαντα και την παραμονή πρωτοχρονιάς με τα Σούρβα, ως την δεύτερη μέρα του Γενάρη με την μεγαλύτερη τοπική εκδήλωση γλεντιού και κεφιού τα Μπουμπουσάρια . Η τελευταία εκδήλωση Διονυσιακού χαρακτήρα θα έρθει τις μέρες της Αποκριάς με τις Κλαδαρές .

Αλλά και στην συνέχεια με την είσοδο της άνοιξης και το άνοιγμα του καιρού η περιοχή αλλάζει παραστάσεις για να υποδεχθεί το καλοκαίρι. Μύρια χρώματα και αρώματα και η φιλοξενία των κατοίκων θα κλέψει την καρδιά σας. Το χωριό σφύζει ξανά από κόσμο , η πλατεία του χωριού γεμίζει από μικρά παιδιά και κάτω από τον γερό-πλάτανο της πλατείας θυμόσοφοι παππούδες σε συζητήσεις της ρακής δίνουν μια γραφική παραδοσιακή ομορφιά που τείνει να εξαφανιστεί στις μέρες μας. Και όλοι, στο πανηγύρι Της Παναγιάς τον Δεκαπενταύγουστο, ντόπια και ξενιτεμένα παιδιά του χωριού που το κάλεσμα της πατρογονικής γης τα φέρνει ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο, δίνουν την ευχή τους στο τέλος της γιορτής όλοι να ανταμωθούν γεροί ξανά του χρόνου .

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Πήγη popaganda.gr

ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Ο «Κρόκος» υπαρκτό πρόσωπο της μυθολογίας, φίλος του Ερμή, τραυματίσθηκε θανάσιμα παίζοντας δισκοβολία μαζί του. Από το αίμα του λένε φύτρωσε ένα μικροσκοπικό λουλούδι με πορτοκαλοκόκκινους στήμονες. Σε αυτές τις μικρές μυθικές σταγόνες αίματος ίσως να οφείλονται τα δεκάδες είδη άγριων αυτοφυών, συχνά και ενδημικών κρόκων, που συναντούμε στις Κυκλάδες, την Ήπειρο, την Κύπρο, την Μακεδονία και την Κρήτη.

Στην Μινωική Κρήτη ο κρόκος καλλιεργείτο σε ειδικά διαμορφωμένα «ζαφοροκήπια», όπως αδιάψευστα μας καταθέτει ως πειστήριο του παρελθόντος η τοιχογραφία του χαριτωμένου και μικροσκοπικού πίθηκου, ο οποίος προσφέρει τα λεπτά λιλά άνθη στην Θεά. Στην Αρχαία Ελλάδα όπως και στην Μεσοποτάμια και την Ινδία ο κρόκος συνδέθηκε ευρέως με την λατρεία της φύσης και της γονιμότητας και την δυνατότητα τεκνοποίησης . Στην Ινδία μάλιστα προστίθεται σχεδόν σε όλα τα φαγητά και γλυκά του γαμήλιου τραπεζιού.

Κι επειδή συχνά είναι δυσδιάκριτα τα εθνικά μυθολογικά όρια , οι συμβολισμοί αναλαμβάνουν να καταθέσουν τις μοναδικές αλήθειες. Πρέπει λοιπόν ξανά να αναφερθώ στο μύθο όπου η Γαία μητέρα του Δία έστρωσε το νυφικό κρεβάτι του γιου της με άνθη από κρόκους…

Προσφιλέστατο φυτό των Ρωμαίων, που φρόντιζαν να χρωματίζουν με τα λιλά άνθη , τα λουτρά , τα θέατρα και τους χώρους που σύχναζαν εταίρες με σκοπό να επιτείνουν ίσως το φιλήδονο «κλίμα» της εποχής.

ΤΟ ΟΡΟΣΗΜΟ

Για την καλλιέργεια του κρόκου στην Ελλάδα ο 17ος αιώνας είναι ίσως το σημαντικότερο ορόσημο μια και σήμερα την καθιστά την μεγαλύτερη παραγωγό χώρα στην Ευρώπη!

Πιο συγκεκριμένα, οι πρώτοι βολβοί του φυτού, που τελικά έμελλε να αλλάξει το χάρτη των καλλιεργειών στην Δυτική Μακεδονία έφτασαν από Κοζανίτες εμπόρους μέσω της Κεντρικής Ευρώπης. Εδώ και τριακόσια χρόνια, ο κρόκος σε μια και μοναδική περιοχή της Ελλάδας, που περιλαμβάνει 35 χωριά του Ν. Κοζάνης και την εμπορεία του στην Ελλάδα και το εξωτερικό ασκεί ο Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης. Η ετήσια παραγωγή κρόκου, αναλόγως τις κλιματολογικές συνθήκες κυμαίνεται στους 6-8 τόνους.

90.000 ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟ ΚΙΛΟ

Δεν είναι υπερβολή αυτό που διαβάζετε, διότι για την παραγωγή ενός και μόνο κιλού κρόκου-σαφράν, απαιτούνται τουλάχιστον 90.000 κινήσεις. Τόσες όσες χρειάζονται ώστε πολύ σχολαστικά και με την εξαιρετική υπομονή και επιτηδειότητα, που διακρίνει την γυναικεία φύση, ( οι κοζανίτισες ασχολούνται αποκλειστικά με την διαδικασία αυτή ) να αποκοπούν από τα μικροσκοπικά ανθάκια, τα τρία κοκκινωπά στίγματα.

Ακολούθως απλώνονται σε δίσκους και ξηραίνονται αργά επάνω σε φωτιά για να μεταμορφωθούν σε λεπτά σχεδόν αέρινα νήματα. Από τα 75.000 άνθη προκύπτουν μόλις 450 γραμμάρια πολύτιμου και εκλεκτού μπαχαρικού.

ΣΤΗΝ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

Το σαφράν χρησιμοποιείται κατά κόρον στην αρτοποιία της Μεσογείου, των Σκανδιναβικών και Βαλκανικών χωρών, χαρίζοντας ένα φαντασμαγορικό πορτοκαλοκίτρινο χρώμα σε κάθε ζυμάρι. Είναι απαραίτητο συστατικό της γαλλικής «Μπουγιαμπέσας», δίνει ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα στην ισπανική «παέγια» και μια ξεχωριστή γευστική δυναμική σε δεκάδες συνταγές με ρύζι κουζίνες της Ινδίας και της Μέσης Ανατολής.

Οι Άραβες συνηθίζουν να καβουρντίζουν τον κρόκο ελαφρά μαζί με το καρδάμωμο και να το προσθέτουν στον καφέ τους.

Οι γαστρονομικές αρετές αυτού του «φωτεινού» μπαχαρικού με το μεθυστικό άρωμα δεν θα έλεγα ότι αξιοποιούνται ιδιαίτερα από την Ελληνική κουζίνα. Σίγουρα χρησιμοποιείτο σε μεγάλο βαθμό στα Κρητικά γλυκίσματα μέχρι και τον 17ο αιώνα (μια κι έχουμε συχνά αναφορές για «ζαφουριασμένες» μακαρούνες) ενώ σήμερα συναντάται μόνο σε πασχαλινά εορταστικά αρτοσκευάσματα της Σύμης, στα παξιμάδια Σαντορίνης, και στα γλυκά και ζυμαρικά της Αστυπάλαιας . Ακόμα και στην καρδιά της παραγωγής, δηλαδή στην Κοζάνη, η πιο προσφιλής συνταγή είναι ένα δυνατό ποτό με βάση το τσίπουρο και τα άφθονα αρωματικά.

ΠΟΣΟΣ ΚΡΟΚΟΣ-ΣΑΦΡΑΝ;

Εδώ υπάρχει ένας χρυσός και απαράβατος κανόνας, ο ίδιος ακριβώς που διέπει ένα άλλο σημαντικό ελληνικό προϊόν την μαστίχα Χίου: αν βάλετε παραπάνω από όσο χρειάζεται, το φαγητό ή το γλυκό σας θα αποκτήσει μια δυσάρεστη υπόπικρή γεύση και μυρωδιά που θυμίζει περισσότερο φάρμακο και λιγότερο μπαχαρικό.

Άλλωστε είναι λίγο ακριβό για να το σπαταλήσετε!

Πρέπει καταρχήν να γνωρίζετε ότι κάθε γραμμάριο κρόκου αποτελείται από 320-360 βαθυκόκκινες ίνες. Συνήθως στις συνταγές που εμπεριέχεται το μπαχαρικό αναφέρονται τα γραμμάρια ή ο ακριβής αριθμός των ινών. Τώρα αν σας πέσουν και 3-4 παραπάνω δεν χάλασε ο κόσμος.

Είναι προτιμότερο να βάζετε τις ίνες σε λίγο κρύο νερό ή γάλα ή ελαιόλαδο για 40-50 λεπτά πριν το χρησιμοποιείστε. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε ολόκληρες τις ίνες του κρόκου σε μερικά φαγητά όπως είναι τα διάφορα πιλάφια , σούπες και ζυμαρικά. Αντίθετα χρησιμοποιήστε μόνο το κιτρινόπορτοκαλί υγρό, μέσα στο οποίο έχουν μουσκέψει οι ίνες στην ζαχαροπλαστική και στα αρτοσκευάσματα, ώστε να μην σας πικρίσουν.

Όσο για το λαχανικό που ανταγωνίζεται και τελικά καταφέρνει να επισκιάσει την λαμπρότητα του κρόκου σημειώστε ότι είναι η ντομάτα, γι’ αυτό είναι καλά να αποφεύγεται ο συνδυασμός των δύο υλικών.

Το έντονο λαμπερό κίτρινο χρώμα που συναντάμε πολλές φορές σε ρύζια ή ψωμιά, οφείλεται σε ένα εξίσου λαμπερό μπαχαρικό, τον κουρκουμά, ο οποίος είναι ουδέτερος σε γεύση και άρωμα, και ασφαλέστερος για να ενισχύσει χρωματικά τον κρόκο.

ΓΕΥΣΗ ΥΓΕΙΑΣ

Την τελευταία δεκαετία, μελετούνται συστηματικά τα συστατικά του κρόκου για την αντιοξειδωτική, αντικαρκινική και αντιθρομβωτική τους δράση. Γι’ αυτό έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά προϊόντα με βάση τον κρόκο, όπως ροφήματα και αφεψήματα.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του κρόκου είναι γνωστές από την αρχαιότητα, ο Στράβων, ο Διοσκουρίδης και ο Θεόφραστος αναφέρονται στις φαρμακευτικές και αφροδισιακές ιδιότητες του φυτού αρκετά συχνά .

Στην Γαλλία και την Ισπανία χρησιμοποιείται ως εμμηναγωγό και αντιπυρετικό, ενώ είναι άριστο τονωτικό για το στομάχι .

Μπορεί το Halloween να γιορτάζεται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή όμως ένα υπερατλαντικό ταξίδι μπορεί για κάποιους να μην είναι εφικτό, δείτε μερικούς από τους πιο συναρπαστικούς ευρωπαϊκούς προορισμούς που θα μπορούσατε να επισκεφτείτε κατά τη διάρκεια της 31ης Οκτωβρίου ή έστω να βάλετε στην ατζέντα σας μελλοντικά.

Η Holidu,  αποφάσισε να αποκαλύψει τις πόλεις στην Ευρώπη με τις πιο δημοφιλείς τρομακτικές περιηγήσεις, αλλά και τις πιο υψηλά βαθμολογημένες περιηγήσεις όπως αυτές παρουσιάζονται στην βαθμολογία των ταξιδιωτών του TripAdvisor. Καθίστε αναπαυτικά, το ταξίδι σε στοιχειωμένες περιηγήσεις και σκοτεινά σοκάκια ξεκινά…

Εδιμβούργο – 31 περιηγήσεις, 7343 κριτικές, μέσος όρος 4,9 αστέρια

Είναι επίσημο! Το Εδιμβούργο είναι το πιο στοιχειωμένο μέρος στη Σκωτία, με 31 διαθέσιμες τρομακτικές ξεναγήσεις και 7343 κριτικές με μέσο όρο 4,9 αστέρια στο TripAdvisor, οπότε είναι ο ιδανικός προορισμός για να περάσετε αυτή την τρομακτική εποχή. Υπάρχει πάντα μια ιστορία φαντασμάτων που συνδέεται με την τοποθεσία, ανεξάρτητα από το πού βρίσκεστε στο Εδιμβούργο. Από ιστορίες φαντασμάτων, μάγισσες και χαμένους οργανοπαίχτες, μπορείτε να τις εξερευνήσετε όλες κατά τη διάρκεια του Halloween.

Παρίσι – 19 περιηγήσεις, 523 κριτικές, μέσος όρος 4,8 αστέρια

Στη δεύτερη θέση της κατάταξής μας συναντάμε το Παρίσι, με 19 διαθέσιμες τρομακτικές περιηγήσεις και 523 κριτικές με μέσο όρο 4,8 αστέρια στο TripAdvisor. Η πρωτεύουσα της Γαλλίας έχει εδραιωθεί στο μυαλό όλου του κόσμου ως η Πόλη του Φωτός. Ωστόσο, η ιστορία του Παρισιού έχει και άλλες σκοτεινές ιστορίες από τη μακρά και ταραχώδη ιστορία του. Μπορείτε να επιλέξετε μία από τις 19 ξεναγήσεις, με τις Κατακόμβες του Παρισιού να είναι η πιο δημοφιλής – ένα δίκτυο πρώην λατομείων κάτω από την πόλη, τα οποία μετατράπηκαν σε οστεοφυλάκια από τα τέλη του 18ου αιώνα.

Βαρκελώνη – 15 περιηγήσεις, 403 κριτικές, μέσος όρος 4,8 αστέρια

Αμέσως επόμενη στην κατάταξή μας η Βαρκελώνη, με 15 διαθέσιμες περιηγήσεις και 403 κριτικές με μέσο όρο 4,8 αστέρια στο TripAdvisor. To Halloween μπορεί να μην είναι παραδοσιακή γιορτή στην Ισπανία, αλλά είναι μια γιορτή που κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο δημοφιλής. Επιπλέον, μπορείτε να απολαύσετε τη δική της εκδοχή, αυτή της «Ημέρας των Νεκρών» στην Καταλονία την 1η Νοεμβρίου. Μην χάσετε την περιήγηση Φαντάσματα & Θρύλοι της Βαρκελώνης, όπου μπορείτε να ακούσετε ιστορίες για εξορκιστές, φαντάσματα και αιματηρούς φόνους, καθώς περπατάτε στα πλακόστρωτα σοκάκια της γοτθικής συνοικίας της Βαρκελώνης με τον αφηγητή που θα σας συνοδεύσει.

Λονδίνο – 54 περιηγήσεις, 1981 κριτικές, μέσος όρος 4,7 αστέρια

Δεν θα μπορούσε να λείπει από την κατάταξή μας φυσικά το Λονδίνο, με 54 διαθέσιμες περιηγήσεις και 1981 κριτικές με μέσο όρο 4,7 αστέρια στο TripAdvisor. Το Λονδίνο θεωρείται συχνά ως μία από τις πιο στοιχειωμένες πόλεις στον κόσμο και πώς θα μπορούσε να μην είναι; Με το αιματοβαμμένο παρελθόν του, τα σκοτεινά μπουντρούμια και τους ανατριχιαστικούς δρόμους του, ξυπνά μνήμες του πιο διαβόητου κατά συρροή δολοφόνου στον κόσμο – του Τζακ Αντεροβγάλτη. Κατά την περίοδο του Halloween θα συναντήσετε στην πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας πολλά μυστήρια και φανταστικά αξιοθέατα, από τρομακτικές περιηγήσεις μέχρι εντυπωσιακές παρελάσεις.

Ρώμη – 31 περιηγήσεις, 756 κριτικές, μέσος όρος 4,7 αστέρια

Την πεντάδα μας συμπληρώνει η Ρώμη, με 31 διαθέσιμες περιηγήσεις και 756 κριτικές με μέσο όρο 4,7 αστέρια στο TripAdvisor. Μπορεί να μην είναι ο πιο συνηθισμένος προορισμός για το Halloween, αλλά παραμένει μια από τις πιο σαγηνευτικές και όμορφες πόλεις της Ευρώπης. Αν παρατηρήσετε πιο προσεκτικά πίσω από τις διάσημες και πολυσύχναστες πλατείες της, θα εντοπίσετε σκοτεινά σοκάκια και ένα μυστήριο παρελθόν. Λέγεται ότι αυτοκράτορες του παρελθόντος, αιρετικοί και μάγισσες περιφέρονται ακόμη στην πόλη.

Ποιες πόλεις στην Ευρώπη με τις πιο δημοφιλείς τρομακτικές περιηγήσεις συμπληρώνουν την πρώτη 10άδα της κατάταξης;

-Πράγα – 27 περιηγήσεις, 1021 κριτικές, μέσος όρος 4,6 αστέρια
-Δουβλίνο – 11 περιηγήσεις, 973 κριτικές, μέσος όρος 4,5 αστέρια
-Φλωρεντία – 6 περιηγήσεις, 291 κριτικές, μέσος όρος 3,8 αστέρια
-Βενετία – 22 περιηγήσεις, 74 κριτικές, μέσος όρος 2,8 αστέρια
-Μαδρίτη – 6 περιηγήσεις, 111 κριτικές, μέσος όρος 2,6 αστέρια

Για να δείτε την πλήρη λίστα του top 10, επισκεφθείτε τη μελέτη εδώ.

Τρομακτικές περιηγήσεις με την καλύτερη βαθμολογία στην Ευρώπη

Η παγκοσμίου φήμης υπόγεια περιήγηση φαντασμάτων, Εδιμβούργο

Δεν είναι τυχαίο που στην πρώτη θέση της κατάταξης συναντούμε μια περιήγηση που λαμβάνει χώρα στο Εδιμβούργο. Η «Παγκοσμίου φήμης υπόγεια περιήγηση φαντασμάτων» με 2294 κριτικές, μέσο όρο 5 αστέρια στο TripAdvisor και μέσο κόστος €16.31 αξίζει κάθε ευρώ! Πρόκειται για μία 75λεπτη βραδινή περιήγηση με τα πόδια στην Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου και στα θησαυροφυλάκια της Νότιας Γέφυρας. Σε αυτήν την περιήγηση θα ακούσετε τρομακτικές ιστορίες για στοιχειά, δολοφονίες, εκτελέσεις και κανιβαλισμό και θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τον ξεναγό σας να υποδύεται έναν διαβόητο χαρακτήρα από την ιστορία της Σκωτίας.

Ξενάγηση με τα πόδια στο σκοτεινό Εδιμβούργο

Την δεύτερη θέση καταλαμβάνει ακόμη μία περιήγηση στο Εδιμβούργο! Η «Ξενάγηση με τα πόδια στο σκοτεινό Εδιμβούργο» με 2054 κριτικές, μέσο όρο 5 αστέρια στο TripAdvisor και μέσο κόστος €24.00, σας ταξιδεύει στα πλακόστρωτα δρομάκια του Calton Hill, της North Bridge και του νεκροταφείου Canongate τα οποία δεν είναι προσβάσιμα με το αυτοκίνητο. Σε αυτή τη νυχτερινή ξενάγηση, θα ακούσετε ιστορίες που επικεντρώνονται στα βασανιστήρια, την προδοσία και τον θάνατο και θα βυθιστείτε στη σκοτεινή ιστορία της πόλης.

Περιήγηση με τα στοιχειωμένα θησαυροφυλάκια στο Εδιμβούργο

Επόμενη στάση, και πάλι Εδιμβούργο! Ο νικητήριος προορισμός για τρομακτικές περιηγήσεις καταλαμβάνει ακόμη μία θέση στην κατάταξη, αυτήν την φορά την τρίτη θέση με την «Περιήγηση με τα στοιχειωμένα θησαυροφυλάκια». Με 763 κριτικές, μέσο όρο 5 αστέρια στο TripAdvisor και μέσο κόστος €16.31, η ωριαία αυτή περιήγηση θα σας παρασύρει στα σκοτεινά υπόγεια θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου τα οποία χρονολογούνται από το 1700 και αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη της πόλης που μπορείτε να εξερευνήσετε.Ο ξεναγός θα σας παρουσιάσει μία έκθεση βασανιστηρίων και θα εξηγήσει τους λόγους και τους τρόπους με τους οποίους ορισμένα αντικείμενα χρησιμοποιήθηκαν στη σκοτεινή ιστορία του Εδιμβούργου.

Η ξενάγηση με μανδύα και στιλέτο, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Στην τέταρτη θέση συναντούμε την «Ξενάγηση με μανδύα και στιλέτο» με 548 κριτικές, μέσο όρο 5 αστέρια στο TripAdvisor και μέσο κόστος €20.97. Σε αυτήν την πολύωρη περιήγηση θα ακούσετε ιστορίες που δεν έχετε διαβάσει σε κανέναν οδηγό. Στη συνέχεια, θα γίνετε μάρτυρες της αναπαράστασης μιας αληθινής ιστορίας δολοφονίας και εκδίκησης στο George Inn του Southwark.

Περιήγηση με τα φαντάσματα του Λίβερπουλ, Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο

Η πεντάδα συμπληρώνεται με ακόμη μία βρετανική πόλη, το Λίβερπουλ και την «Περιήγηση με τα φαντάσματα του Λίβερπουλ». Με 434 κριτικές, μέσο όρο 5 αστέρια στο TripAdvisor και μέσο κόστος €20.40, στην τρομακτική αυτή περιήγηση θα ανατριχιάσετε ακούγοντας την αφήγηση του ξεναγού σας, καθώς θα περπατάτε στο κέντρο της πόλης. Θα δείτε μια διαφορετική, πιο σκοτεινή πλευρά του κέντρου της πόλης και θα κάνετε στάσεις στην οδό Ρόντνεϊ, στο νεκροταφείο του καθεδρικού ναού του Λίβερπουλ και το νεκροταφείο του Αγίου Ανδρέα, όπου μια πυραμίδα φέρεται να φιλοξενούσε έναν άνθρωπο που πούλησε την ψυχή του στον διάβολο.

Ποιες τρομακτικές περιηγήσεις με την καλύτερη βαθμολογία στην Ευρώπη συμπληρώνουν την 10άδα της κατάταξης;

Νυχτερινή περιήγηση με τα πόδια – Ιστορίες φαντασμάτων και θρύλοι της παλιάς πόλης της Πράγας, Πράγα, Τσεχία

-Ξενάγηση «Νύχτα τρόμου», Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο

-Σκοτεινή περιπατητική ξενάγηση στο Δουβλίνο, Δουβλίνο, Ιρλανδία

-Η σκοτεινή πλευρά της Φλωρεντίας – Μυστήρια και θρύλοι, Φλωρεντία, Ιταλία

-2ωρη απαγορευμένη περιπατητική ξενάγηση στη Βαρκελώνη, Βαρκελώνη, Ισπανία

Μεθοδολογία

Η μελέτη αυτή δημιουργήθηκε εντοπίζοντας αρχικά τις πιο δημοφιλείς ευρωπαϊκές πόλεις μέσω του ελέγχου του όγκου αναζήτησης (search volume) για τη λέξη-κλειδί “halloween” συν το όνομα κάθε πόλης. Στη συνέχεια, οι 50 πόλεις με τις περισσότερες αναζητήσεις χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των δεδομένων του TripAdvisor για τις περιηγήσεις “Ghost & Vampire Tours” σε κάθε πόλη. Η κατάταξη των πόλεων με τις περιηγήσεις με την υψηλότερη βαθμολογία διαμορφώθηκε με τη συγκέντρωση του συνολικού αριθμού των κριτικών και του συνολικού μέσου όρου της βαθμολογίας των αστεριών, με κατάταξη από την καλύτερη βαθμολογία προς τη χειρότερη. Η κατάταξη των περιηγήσεων με την υψηλότερη βαθμολογία διαμορφώθηκε με τον ίδιο τρόπο, συγκρίνοντας τον αριθμό των κριτικών και τη μέση βαθμολογία αστεριών από την υψηλότερη προς τη χαμηλότερη. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2022.

Πηγή: Holidu.gr

Βαθυλάκκος Κοζάνης

Ο Βαθύλακκος Κοζάνης με την σημερινή του μορφή είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος οικισμός του δήμου Σερβίων. Υπήρξε πάντοτε Κεφαλοχώρι χτισμένο ανάμεσα σε δυο πόλεις (Κοζάνης και Σέρβια) και τον διασχίζει κεντρικός δρόμος ( εθνική οδός Λαρίσης ).

Ο πληθυσμός του ανέρχεται σήμερα  στα 615 άτομα ( απογραφή 2011 ) και ανήκει στα προσφυγικά χωριά της περιοχής με πληθυσμό από την Μικρά Ασία ( Καππαδοκία, Δυτικό Πόντο, Προύσα ). Στο χωριό υπάρχουν εξαιρετικές ταβέρνες και καφέ για να απολαύσετε την παραμονή σας!

Βράχος Καστοριάς

Ο Βράχος είναι ορεινή κοινότητα του Άργους Ορεστικού, στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς σε υψόμετρο 1.080 μέτρων. Είναι κτισμένος σε ύψωμα του βόρειου τμήματος του όρους Βόιο. Ο Βράχος απέχει 36 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς και 25 χιλιόμετρα από την κωμόπολη του Άργους Ορεστικού.

Στην περιοχή δημιουργήθηκε φράγμα εξαιτίας προβλημάτων υδροδότησης με αποτέλεσμα να σχηματιστεί μία μοναδική τεχνητή λίμνη που είναι από τις νεότερες στον ελλαδικό χώρο. Η λίμνη προσφέρεται για κολύμβηση και διάφορες ακόμη δραστηριότητες κατά την διάρκεια της θερινής περιόδου. Από τον Βράχο επίσης, ξεκινούν αρκετές διαδρομές για πεζοπορία στις πλαγιές του όρους Βοΐου.

Αλατόπετρα Γρεβενών

Η Αλατόπετρα βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Όρλιακας, στα βορειοανατολικά όρια του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου. Είναι κτισμένο μέσα σε δάσος βελανιδιάς και σπάνιων ειδών χλωρίδας, γι΄αυτό και η γύρω του περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως Άλλος Βιότοπος.

Το χωριό απέχει 28,5 χλμ. δυτικά από τα Γρεβενά και βρίσκεται σε απόσταση 22 χλμ. ανατολικά από το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας με αποτέλεσμα να έχει εξελιχθεί σε οργανωμένο χειμερινό θέρετρο με ταβέρνα και ξενοδοχειακά καταλύματα. Δίπλα του περνάνε ο χείμαρρος Σμιξιώτικος και ο Βελονιάς που καταλήγουν στον Βενέτικο. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι η ύπαρξη αρκετών νερών και πηγών.

Ακρίτας Φλώρινας

Μόλις 16 χλμ από τη Φλώρινα συναντάμε το γραφικό Ακρίτα, χτισμένο σε 1050μ. Το χωριό κατοικείται από 140 άτομα το χειμώνα που αυξάνονται σε 180 το καλοκαίρι, τα οποία ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Από την ανεύρεση διαφόρων αντικειμένων, φαίνεται ότι αρχικά το χωριό ήταν χτισμένο κάτω από το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου και η μετακίνηση των κατοίκων από εκεί έγινε το 15ο αι.

Στα μεταγενέστερα χρόνια ο Ακρίτας υπήρξε κεφαλοχώρι με 1.700 κατοίκους, από τους οποίους πολλοί το 1920 μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Το οικιστικό σύνολο του Ακρίτα συνιστά μία ξεχωριστή περίπτωση σε σχέση με τους υπόλοιπους οικισμούς της περιοχής, αφού εκεί συνυπάρχει μεγάλος αριθμός κτισμάτων που ανήκουν σε μία ευρεία γκάμα αρχιτεκτονικών στυλ. Πανηγύρι γίνεται στη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, που συνδυάζει τις ομορφιές της φύσης με γλέντι. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της ΠΕ Φλώρινας.

Η παράδοση των πανηγυριών συνδέεται κυρίως με τον αγροτικό χώρο, με επίκεντρα τόσο τις εκκλησίες των οικισμών, όσο και τα υπαίθρια εξωκλήσια. Παλαιότερα την οργάνωση των πανηγυριών αναλάμβαναν οι κοινότητες, οι επαγγελματικές συντεχνίες, καθώς και οι γεωργικοί και κτηνοτροφικοί σύλλογοι.

«Το µεγάλο πανηγύρι του χωριού µας είναι µέρα ξεχωριστή για όλους µας»

Τα περισσότερα και τα πιο γνωστά πανηγύρια λαμβάνουν χώρα το καλοκαίρι και προ παντός το Δεκαπενταύγουστο! Το «Πάσχα του Καλοκαιριού»! Τα τελευταία είναι αφιερωμένα στην Παναγία, περίοδο κατά την οποία τα αστικά κέντρα αδειάζουν, και όλοι συρρέουν στα χωριά για να γιορτάσουν, να χορέψουν, να γλεντήσουν, μα πάνω από όλα να ανταμωθούν!

Τα πανηγύρια, το σπουδαίο αυτό κομμάτι της ελληνικής παράδοσης, συμπυκνώνουν ως κοινωνικό γεγονός, τόσο πολιτισμό, όσο καμία άλλη εκδήλωση.

Το ελληνικό καλοκαίρι έχει γεύση από καρπούζι, μεσημέρια κάτω από πλατάνια και παραδοσιακά πανηγύρια, που στήνονται σε κάθε μικρή πλατεία τα καλοκαιρινά βράδια.

Στον Καταρράκτη της Αγίας Άννας στην Καστοριά

Μια από τις πιο χαλαρωτικές αλλά συναρπαστικές και όμορφες δημιουργίες της μητέρας φύσης στον κόσμο είναι ο καταρράκτης. Υπάρχει απλώς κάτι συναρπαστικό στο να βλέπεις το νερό να πέφτει από μια επιφάνεια βράχου σε μια φυσική πισίνα ή να μαίνεται ένα ποτάμι από κάτω. Ο θόρυβος που κάνει ο τεράστιος όγκος του νερού είναι κάτι το μαγικό.

Λίγο νοτιότερα του χωριού Αγιά Άννα Καστοριάς κάτω από την παλιά μονή Ταξιαρχών Τσούκας στο φαράγγι του Στενοποτάμου συναντάμε τον καταρράκτη της Αγίας Άννας ή Τσούκας σε έναν τόπο των θαυμάτων! Από ύψος 15 μέτρων περίπου ξεκινάει η πτώση των καθαρών νερών. Απολαυστικός και συνάμα παραμυθένιος σε ταξιδεύει σε στιγμές ηρεμίας. Ξεκινάει να κυλάει από το όρος Αλεβίτσα και καταλήγει στα νερά του Αλιάκμονα! Μια πινακίδα σε ενημερώνει ότι ο καταρράκτης απέχει 2300 μέτρα από το σημείο εκκίνησης. Ακολουθείς το μονοπάτι συντροφιά με την δροσιά των δέντρων. Το σκηνικό θα σου φανεί εντυπωσιακό! Αν νιώσεις πως θέλεις να ξαποστάσεις για να γεμίσουν τα πνευμόνια σου απόθεμα καθαρού αέρα εκεί σε περιμένουν τα ξύλινα παγκάκια που οι άνθρωποι αυτού του τόπου προνόησαν για σένα, να νιώσεις οικία και να ξανά έρθεις.

Η δύναμη της φυσικής ομορφιάς είναι απεριόριστη. Κοιτώντας τις ομορφιές ετούτου του τόπου, βαθιά μέσα του νιώθεις πως η ζωή είναι γεμάτη!

Εκεί στη βάση του καταρράκτη σαν φτάσεις, η υπέροχη θέα, οι φυσικοί ήχοι, τα χρώματα της φύσης και οι ξεχωριστές μυρωδιές της θα σε ταξιδέψουν και θα σε ηρεμήσουν. Άξιζε κάθε βήμα και κάθε ανάσα παραπανήσια!

Ευλογημένος ο Τσούκας να κρυφακούει τις ψαλμωδίες των Ταξιαρχών. Σαν άγρυπνος φρουρός να φυλάει τα έργα τα παραμυθένια της φύσης! Η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών – Τσούκας του 1254 κτισμένη πάνω σε αρχαία ερείπια όπου από το καθολικό της περνάει νερό πηγής που χύνεται σε παραπόταμο του Αλιάκμονα. Από το 1961 το μοναστήρι έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η μονή λειτουργούσε αδιάκοπα για περίπου 700 χρόνια από το 1254 μέχρι το 1943, όταν πυρπολήθηκε από τα αυστριακά στρατεύματα της Μεραρχίας «Εντελβάις» κατά την περίοδο της Κατοχής.

Θα μείνεις αρκετή ώρα και θα γαληνέψεις. Από τα σημαντικότερα και θαυμαστά μέρη της Καστοριάς! Τους καλοκαιρινούς μήνες θα σε φιλοξενήσουν τα νερά και θα σου δώσουν την δροσιά που τόσο πολύ θα λαχταράς σαν φτάσεις εκεί. Είναι η φύση που έχτισε τις λίμνες για να φιλοξενεί!

Και αν τυχόν «χαθείς» μέσα στην πανδαισία του μονοπατιού, ακολούθα τις φωνές. Οι επισκέπτες είναι πάντα αρκετοί..

Βενέτικος στα Γρεβενά

Βουνά, παραποτάμια δάση, φαράγγια,  ήρεμες κοιλάδες, βιότοποι και γαλαζοπράσινα νερά σμίγουν και εναλλάσσονται  χαρίζοντας στον ταξιδιώτη μοναδικές εικόνες. Κρύα νερά ιδανικά για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, ευκαιρίες για καγιάκ και ράφτινγκ δίπλα από  πέτρινα τοξωτά γεφύρια, όπως το γεφύρι της Πορτίτσας.

Ο Βενέτικος είναι το  φυσικό σύνορο ανάμεσα σε τρεις περιφέρειες,  το πέρασμα του, που ονομάζεται «Πύλες του Βενέτικου», ενώνει τη Δυτική Μακεδονία με τα πεδινά της Θεσσαλίας και τα ορεινά της Ηπείρου. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα και ρέει ανατολικά. Τα παρόχθια δάση του Βενέτικου αποτελούνται από σκλήθρα, ιτιές, νερόφραξους και πλατάνια, ενώ σε όλο το μήκος του κινείται σε δασωμένες πλαγιές με τα έλατα να δίνουν τη θέση τους στις βελανιδιές και αυτές στα πουρνάρια.

Καθόλη την διαδρομή του, ο ποταμός σχηματίζει πολλούς και διαφορετικούς βιότοπους σε μία από τις πιο άγριες και παρθένες περιοχές της χώρας μας. Μεγάλα φαράγγια, ήρεμες κοιλάδες και πυκνά παραποτάμια δάση εναλλάσσονται σε μια μοναδική διαδρομή, που κάποιος μπορεί να τη ζήσει και μέσω της δραστηριότητας του ράφτινγκ. Ο Βενέτικος και τα ρέματα του είναι διάσημα για τους δεκάδες παλαιούς μύλους και τα θαυμαστα πέτρινα τοξωτά γεφύρια, όπως το γεφύρι της Πορτίτσας, του Αζίζ Αγά, του Σπανού, του Σταυροπόταμου, του Καλογήρου και του Καγκέλια.

Στα όμορφα Αναβρυκά Μικροβάλτου

Φιλόσοφοι, φυσιολάτρες, ζωγράφοι, ποιητές, χιλιάδες χρόνια τώρα αναρωτιούνται για τον κόσμο και τη μικρή μας γη. Αυτή τη γη που ομορφαίνει τις εξορμήσεις μας και συλλέγει την ηρεμία για να μας την δώσει απλόχερα! Κάθε τόπος έχει τα μυστικά του. Είναι ο χωματόδρομος που δεν θέλεις να στρίψεις κι όμως εκεί κρύβονται τα Αναβρυκά!  Δεκάδες αναβλύζουσες  πηγές γάργαρου νερού μέσα σε ένα πυκνό πλατανόδασος .

Το πλατανόδασος των Αναβρυκών είναι νότια του πλατανόδασους Ρυμνίου και αποτελεί παραλίμνιο τμήμα του υγροβιότοπου που ξεκινά από τη γέφυρα Ρυμνίου και επεκτείνεται μέχρι το Φράγμα Ιλαρίωνα.

Η επαφή με τη φύση προσφέρει στον άνθρωπο μια αίσθηση ελευθερίας και άμεσης ευεξίας. Και είναι τόσο κοντά σου αυτός ο τόπος ο μαγικός με τα ψηλά και αγέρωχα πλατάνια και τις ιτιές, τα δέντρα του φεγγαριού! Αν και λένε ότι κάθε εποχή είναι όμορφη στα Αναβρυκά, το καλοκαίρι έχουν ένα χρώμα αλλιώτικο.