βιβλίο – Together

Μίλαν Κούντερα | Μόνο χίλιες λέξεις

togetherteam — Tue, 29 Apr 2025 07:00:23 +0000

“Αυτός που αγαπάει την Άνοιξη ή αυτός που από την Άνοιξη αγαπιέται”

Ο Κάρλος Φουέντες στα αυτοβιογραφικά σημειώματά του , με τίτλο ” Σε αυτά πιστεύω” αναφέρεται με ιδιαίτερη συγκινησιακότητα στην άνοιξη του 1968 , όπου μαζί με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και τον Χούλιο Κορτάσαρ αποφασίζουν να μεταβούν από το Παρίσι στην Πράγα που βιώνει την Επαναστατική Άνοιξη της , ενταγμένη σε μια περίοδο γενικότερου αναβρασμού που εξελίχθηκε στα πλαίσια του Μάη του ’68 στη Γαλλία των φοιτητικών κινητοποιήσεων και εισχώρησε στις γείτονες περιοχές . Πέρα από το άμεσο ενδιαφέρον συμμετοχής τους , στις σημαντικές πολιτικές εξελίξεις , η έγνοια τους είναι εστιασμένη στον νεότερο φίλο τους , τον τσέχο συγγραφέα , Μίλαν Κούντερα ,γεννημένο σαν σε αστείο την 1η Απριλίου του ’29 . ” Το Αστείο” μια ενδιαφέρουσα πολιτική σάτυρα , είναι το πρώτο του μυθιστορηματικό έργο δημοσιευμένο στην Πράγα το ’67 , που του προσδίδει φήμη και σηματοδοτεί την έναρξη της συγκρουσιακής του σχέσης με το τσεχοσλοβάκικη πολιτική εξουσία . Η ενεργή συμμετοχή του στην εξέγερση της “Άνοιξης της Πράγας “ θα στοιχίσει στον Κούντερα , τη δυσμένεια του καθεστώτος που μετά από παλινδρομήσεις τον οδηγεί στην οριστική του απόφαση να εγκαταλείψει την Πράγα και τη ματαιωμένη Άνοιξη της και να αυτοεξορισθεί στο Παρίσι όπου και ζει μέχρι σήμερα .

Πριν την οριστική εγκατάλειψη της Πράγας το ’75 , ο Μίλαν έγραψε και εξέδωσε το τελευταίο του βιβλίο στην Τσεχία , το ’73 με τίτλο ” Η ζωή είναι αλλού” που έπεται του “Βάλς του αποχαιρετισμού”, όπου ο κεντρικός ήρωας ονομάζεται Γιάρομιλ -στα τσέχικα σημαίνει “Αυτός που αγαπάει την Άνοιξη ή αυτός που από την Άνοιξη αγαπιέται”. Η αυτοεξορία του στο Παρίσι σηματοδοτείται συγγραφικά από το ” Βιβλίο του γέλιου και της λήθης” που εκδίδεται το ’78 και στο οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά στην έννοια της τσέχικης λέξεως litost : “Litost είναι μια τσέχικη λέξη που δε μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες . Δηλώνει ένα αίσθημα σαν τεντωμένη αρμόνικα , ένα αίσθημα που είναι σύνθεση πολλών άλλων αισθημάτων: της θλίψης , του οίκτου , των τύψεων και του παράπονου . Η πρώτη συλλαβή αυτής της λέξης προφερόμενη με έμφαση και για πολύ , ηχεί σαν το θρήνο ενός εγκαταλειμμένου σκυλιού . Κάτω όμως από ορισμένες περιστάσεις , η λέξη Litost έχει αντίθετα , σημασία πολύ στενή , ιδιαίτερη , ακριβή και λεπτή σαν κοφτερό μαχαίρι . Ψάχνω μάταια να βρω γι αυτήν τη λέξη κάποια αναλογία σε άλλες γλώσσες αν και δεν το χωράει ο νους μου πως χωρίς αυτήν μπορεί κανείς να καταλάβει την ανθρώπινη ψυχή … Litost είναι μια οδυνηρή κατάσταση που ξυπνάει μέσα μας ύστερα από ‘να βλέμμα που ρίχνουμε στην ξεσκεπασμένη ξαφνικά αθλιότητά μας “

Το αμέσως επόμενο βιβλίο του “Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι” εκδίδεται το 1984 και ακολουθεί η “Αθανασία” που αποτελεί και το τελευταίο έργο του γραμμένο στην τσέχικη γλώσσα. Με το βιβλίο αυτό ο Κούντερα αποχαιρετά οριστικά τη μητρική του γλώσσα και διασπά τους γλωσσικούς δεσμούς με την πατρίδα του . Όλα τα υπόλοιπα έργα του απο κει και ως σήμερα είναι αποκλειστικά γραμμένα στη γαλλική γλώσσα ενώ η ύφη του λόγου του μεταβάλλεται ουσιωδώς , γίνεται λιτή και περιεκτική στην απλότητα της . Σηματοδοτεί τις εκφάνσεις ενός προδομένου προδότη που μελετά , διαλογίζεται , αναλύει , συγγράφει σε μια γλώσσα διάφορη της μητρικής του .

Ανάμεσα στο πρώτο λογοτεχνικό του κείμενο , ένα αξιόλογο θεατρικό έργο με τίτλο ” Κλειδοκράτορες” που εκδόθηκε το ’62 και στο ακροτελεύτιο έργο του , μια μυθοπλαστική νουβέλα που εκδόθηκε στο Παρίσι του 2014 με τίτλο ” Η γιορτή της ασημαντότητας “ ολοκληρώνεται μισός και πλέον αιώνας συγραφικού έργου που επέδρασε στον δυτικό κόσμο του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και κατέταξε τον Κούντερα στις συνειδήσεις των αναγνωστών, ως έναν από τους πλέον επικοινωνιακούς συγγραφείς. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2020 ο Κούντερα λαμβάνει το βραβείο ” Φράντς Κάφκα” , που αποτελεί την ύψιστη λογοτεχνική επιβράβευση στην Τσεχία , ως αναγνώριση του συλλογισμού και της γραφής του . Ο Μίλαν 91 ετών πλέον, καλείται να επιστρέψει στην Πράγα του , να μπει τροπαιοφόρος στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου , όπου φοίτησε και να συναντήσει τη μεγάλη του πνευματική επίδραση τον γερμανόφωνο τσέχο λογοτέχνη Φράντς Κάφκα . Εν τέλει ζώντας τη νοσταλγία και τη Μεγάλη Επιστροφή , όπως ακριβώς την περιγράφει στην Άγνοια , το τελευταίο έργο της τριλογίας του Βραδύτητα -Ταυτότητα – Άγνοια που έπεται της Αθανασίας , η οποία αποτελεί το ακροτελεύτιο κείμενο του γραμμένο στην τσέχικη γλώσσα. Της Αθανασίας προηγείται το αριστουργηματικό του έργο ” Η αβάσταχτη ελαφρότητα της ύπαρξης “ ή κατ’άλλη μετάφραση του “είναι” γραμμένο επίσης στην τσέχικη γλώσσα . Μυθιστορηματικό κείμενο που εμπεριέχει εντός του δοκιμιακό λόγο και αυτοβιογραφικότητα , αναγνώσθηκε και λατρεύτηκε από εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο ενώ μεταφέρθηκε επιτυχώς στη μεγάλη οθόνη το ’88 σε μια εκτενή σύλληψη που αγγίζει τις τρείς ώρες σε σκηνοθεσία του Φιλίπ Κάουφμαν .

Αβάσταχτα ελαφροβαρύς ο Μίλαν , ατενίζει τον αιώνα του που συμπληρώνεται σιγά σιγά , γνωρίζοντας πόσο βαθιά αγαπήθηκε εκείνη η εικόνα του που δέσποζε στις ελληνικές εκδόσεις της δεκαετίας του ’80 . Όμορφος , σοβαρός , ιδιότυπα μποέμ , μαγκάκι άξιο και πανάξιο με το τσιγάρο στο χέρι.

Υ.Γ. Ο Κούντερα έχει συγγράψει δύο αξιόλογα θεατρικά έργα , το πρώτο οι ” Κλειδοκράτορες” αποτελεί το λογοτέχνημα με το οποίο εμφανίσθηκε στον συγγραφικό κόσμο το 1962 στην ίΠράγα και το δεύτερο είναι ένα ώριμο έργο που εκδόθηκε στο Παρίσι στην έναρξη της τρίτης χιλιετίας , με τίτλο “Ο Ιάκωβος και ο αφέντης του” , γραμμένο στη γαλλική γλώσσα . Επιπρόσθετα είναι σημαντικός δοκιμιογράφος , του οποίου τα λογοτεχνικά δοκίμια φέρουν την ιδιότυπη μορφή συνταιριάσματος δοκιμίου -αφήγησης – βιογραφίας -αυτοβιογραφικότητας . Στα σημαντικότατα δοκίμια του συγκαταλλέγονται: Η τέχνη του μυθιστορήματος , Ο Πέπλος , Οι Προδομένες Διαθήκες και το ιδιότυπο “Η Συνάντηση” γραμμένο σαν συναρπαστικό μυθιστόρημα . Ο διηγηματικός λόγος του Κούντερα έχει εκδοθεί σε μια και μοναδική συλλογή με τίτλο ” Κωμικοί έρωτες¨ το 1969 στην Πράγα.

Τα γλυκά της Αποκριάς στην Κοζάνη

togetherteam — Wed, 26 Feb 2025 13:00:47 +0000

Αρτυμένα

Το απαραίτητο στις περισσότερες περιοχές τσίκνισμα της Τσικνοπέμπτης δεν φαίνεται να έχει βρει την θέση του στα παλιά κοζανίτικα έθιμα της Αποκριάς, ούτε φυσικά η καθιερωμένη και … μαρτυρική ομαδική έξοδος σε κέντρα και σε χορούς. “Τσινουπέμπτις κι τέτοια δεν ήξιράμι ικείνα τα χρόνια”, λέει μια παλιά Κοζανίτισσα και μαζί της συμφωνούν όλοι όσοι ρωτήθηκαν σχτικά.

“Όλ’ ικείν’ ‘ν ιβδουμάδα τηρούσαμι να φκιάσουμι τα χουντρά τα χουσμέτια, να σώσουμι ως τ’ Μκρή ‘ν’ Απουκρά κι να γένουμι καρναβάλια.!”

Αν μιλήσουμε για την Αποκριάτικη κουζίνα στην πόλη μας επομένως, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι δεν είχε καθιερωθεί παραδοσιακά κάποιο ιδιαίτερο φαγητό εκείνες τις ημέρες. Παρόλα αυτά υπήρχε αφθονία ασυνήθιστη για τη λιτότητα της ζωής της μέσης κοζανίτικης οικογένειας, και κυρίως τη μικρή Αποκριά, της Κρεατίνης, οπότε μαγείρευαν κρέας στα πιο εύπορα σπίτια και πίτες στα υπόλοιπα.

Τη μεγάλη Αποκριά, της Τυρινής, που απογορευόταν το κρέας, δεν έφκιαναν “‘ασπρα” φαγητά, μακαρόνια, γαλατόπιτα, ρυζόγαλα κλπ, όπως γινόταν σε άλλα μέρη της Ελλάδος. Έτρωγαν απλά λίγο καλύτερα από τον αλλο καιρό, συνήθως ψάρι πλακί, καταναλώνοντας ταυτόχρονα ότι αρτυμένο υπήρχε στο σπίτι, και κυρίως τυρί, καθώς την επόμενη άρχιζε η Τρανή η Σαρακοστή με την αυστηρότατη νηστεία της. “Ικείν’ τηλ’ μέρα τίναζαν και οι ιμπόρ΄τα διρμάτια ‘π’ του τυρί”, θυμούνται οι παλιές Κοζανίτισσες “κι μας ίλιγαν δεν καμ’ να λουστούμι γιατί τα γιουμώσν τα μαλλιά μας πιτυρίδα!”.

Το μόνο “άσπρο” που βλέπουμε να χαρακτηρίζει την ημέρα της Μεγάλης Αποκριάς είναι το αβγό που χρησιμοποιούνταν για την Χάσκα.

Το εθιμικό αυτό παιχνίδι παιζόταν μεταξύ των μελών της οικογένειας το βράδυ της Κυριακής, μόλις τελείωνε το τελευταίο πριν τη νηστεία αρτυμένο δείπνο. Τις περισσότερες φορές όμως γινόταν στο σπίτι του γεροντότερου μέλους του σογιού, της γιαγιάς συνήθως, όπου μαζεύονταν όλα τα παντρεμένα παιδιά της με τις οικογένειες τους, για να “συγχωρεθούν” μεταξύ τους και να μπουν καθαροί στη Σαρακοστή.

“Ο αρχηγός της ομήγυρης, ο παππούς ή ο μεγαλύτερος θείος έπαιρνε την “κλώστη” (πλάστη), έδενε στη μια άκρη ένα ράμμα και απ’ αυτό κρεμούσε ένα βρασμένο και ξεφλουδισμένο αβγό. Στη συνέχεια το κουνούσε μπρος-πίσω κατευθύνοντας το στο στόμα του κάθε παριστάμενου, ο οποίος καθόταν με το στόμα ανοιχτό και τα χέρια πισω, προσπαθώντας να το αρπάξει με τα δόντια μέσα σε γέλια και σε πειράγματα από τους υπόλοιπους”. Το έθιμο απαντούσε σε πολλά μέρη της Ελλάδας για να τηρηθεί η Σαρακοστιανή επιταγή που απαιτούσε “με αβγό να κλείνει το στόμα στο τέλος της Αποκριάς και με αβγό να ξανανοίγει το βράδυ μετά την Ανάσταση”

Δεν μπορούμε να πούμε όμως ότι κανένα έδεσμα δε σημάδευε την Αποκριά. Οι μέρες αυτές του γλεντιού και της καλοφαγίας στην Κοζάνη έπαιρναν το γαστριμαργικό τους χαρακτήρα κυρίως από τα παραδοσιακά γλυκά, που γίνονταν μέσα της εβδομάδας της Τυρινής, Τετάρτη με Πέμπτη.

Μπακλαβάς

Ο μπακλαβάς, γλυκό δύσκολο και ακριβό, ήταν δείγμα αρχοντιάς και ευπορίας σε όλες τις επίσημες περιστάσεις της ζωής των Κοζανιτών, αρραβώνες, γάμους και μεγάλες γιορτές, αλλά εκεί που είχε εθιμικά καθιερωθεί κυρίως σαν κέρασμα ήταν οι Αποκριές. Απαιτούσε διαλεχτά υλικά, υψηλή τεχνική και πείρα για να πετύχει, καθώς προοριζόταν κυρίως για κέρασμα και σε περίπτωση αποτυχίας διακυβεύβονταν το καλό όνομα της οικοδέσποινας ως νοικοκυράς.

Ένας αξιοπρεπής μπακλαβάς χρειαζόταν καμιά εικοσαριά φύλλα ανοιγμένα στο χέρι με αλεύρι περασμένο από την ψιλή σήτα, βούτυρο ή λάδι “καλό” που το έκαιγαν σε βαθύ σκεύος με μια μπουκιά ψωμί μέσα για να μη μυρίζει λαδίλα, μπόλικα καρύδια, κανελογαρύφαλλα, καθώς και τουλάχιστον δύο κιλά ζάχαρη για το σιρόπι. Τον έφκιαναν στο μεγάλο το σνι και πριν το στείλουν στο φούρνο το χάραζαν σε κομμάτια με το μαχαίρι με τέτοιο τρόπο που η επιφάνεια θύμιζε ανοιχτό κεντημένο λουλούδι.

Ένα τόσο ακριβό γλυκό, σε εποχές όπου ο … Αργύρς ήταν μονίμως άρρωστος, προοριζόταν φυσικά για να βγάλει κοινωνικά ασπροπρόσωπη τη νοικοκυρά κι όχι για να καταναλωθεί κατά κύριο λόγο από την οικογένεια. Επειδή όμως ο κίνδυνος να συμβεί το τελευταίο ήταν αυξημένος, οι γυναίκες του σπιτιού φρόντιζαν να τον κρύψουν σε σίγουρο μέρος,πράγμα καθόλου εύκολο αν αναλογισθεί κανείς το μέγεθος του. Κατά την Πέμπτη ή την Παρασκευή πριν την μεγάλη Αποκριά τον σιρόπιαζαν κι έκοβαν τις άκρες για τα παιδιά, προσέχοντας να μη χαλάσουν τα μεσαία κομμάτια, τη “μαργαρίτα”, που θα κερνούσαν την Κυριακή στους φίλους. Τον υπόλοιπο τον φύλαγαν στην “καρότσα”(ντουλάπι με ράφια και πόρτα με σήτα για αν αερίζεται μέσα στον χώρο υποδοχής, όπου συνήθως φύλαγαν τα γλύκά), στο κελάρι ή στο “μαγαζί”, ένα αποθηκευτικό χώρο κοντά στον “καλό το νουντά”.

Ο μπακλαβάς δεν καταναλωνόταν όμως ολόκληρος εκείνη την μέρα. Αρκετά κομμάτια μαζεύονταν σε μικρότερο σκεύος και παρέμειναν ανέγγιχτα ολόκληρη την επόμενη εβδομάδα μιας και ήταν περίοδος αυστηρής νηστείας -δεν τρώγονταν ούτε λάδι. Το Σάββατο του Αγίου Θεόδωρου, που ο περισσότερος κόσμος και κυρίως τα παιδιά μεταλέβαιναν και καταλύονταν το λάδι, ο μπακλαβάς αποτελούσε το όραμα όλων όσοι γύριζαν από την εκκλησία. Η νοικοκυρά, αφού “ξιντρουπιάζουνταν” σε τυχόν επισκέπτες, που λόγω της ημέρας δεν ήταν και λίγοι, διέθετε επιτέλους όσα κομμάτια περίσσευαν στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, μικρά και μεγάλα. Τι τα θες όμως! Η υψηλή ποιότητα είχε χαθεί και αν δεν είχε υπάρξει μέριμνα να μπει αρκετό λεμόνι του ζου στο σιρόπι, το ποθητό αυτό γλυκό θα κατέληγε να φαγωθεί ζαχαρωμένο. Για πολλούς ανθρώπους της γενιάς μου η υπόθεση αυτή αποτελεί ακόμη αγιάτρευτο παιδικό τραύμα!

Άλλα γλυκά

Το κανταΐφι ήταν ένα άλλο συνηθισμένο γλυκό των ημερών της Αποκριάς, λιγότερο δύσκολο και ακριβό από το μπακλαβά βέβαια, γι’ αυτό και το προτιμούσαν οι πιο άπειρες νοικοκυρές. Το βασικό υλικό, που ονομάζεται επίσης κανταΐφι, το διέθεταν στην κοζανίτικη αγορά οι λεγόμενοι Αριφήδες και αργότερα ο Κάντζιος, ο Χαζηδαβιδ καθώς και ο Κορδόσης και ο Πήτας, που εξακολουθούν να διαθέτουν το προϊόν στην αγορά μέχρι και σήμερα.

Σε πολλά σπίτια πάλι παρασκεύαζαν και σαραγλί , το οποίο στην Κοζάνη αποκαλούσαν και “σουφρουτό” λόγω του τρόπου με τον οποίο του έδιναν την τελική μορφή, με τη βοήθεια του τόσο χρήσιμου στη μαγειρική(και όχι μόνο) “κλώστη”(πλάστη). Το γλυκό αυτό περιείχε βέβαια όλα τα υλικά του μπακλαβά αλλά γινόταν σε μικρό ταψί και κατά συνέπεια δεν απαιτούσε τόσα υλικά ούτε και τόσα φύλλα. Γι αυτό θεωρούνταν πιο πρόχειρο και ό,τι πρέπει για να καλύπτει τις οικογενειακές διεκδικήσεις σε σιροπιαστό.

Απόσπασμα από το Βιβλίο “Γεύσεις από παλιά Κοζάνη”

Ματίνα Τσικριτζή Μόμτσιου

Φανή Φτάκα Τσικριτζή

Αnti-library: Για ποιο λόγο έχουμε περισσότερα βιβλία από όσα έχουμε μπορούμε να αναγνώσουμε;

togetherteam — Thu, 19 Dec 2024 11:28:09 +0000

Στοίβες αδιάβαστων βιβλίων κατακλύζουν τα κομοδίνα μας και τις βιβλιοθήκες μας, κι όμως αγοράζουμε κι άλλα. Για ποιο λόγο κάνουμε αυτό; Το ερώτημα απασχολεί αρκετούς βιβλιόφιλους ανά τον κόσμο.

Η δια βίου μάθηση, μας κάνει σοφότερους, εξυπνότερους, ίσως και πλουσιότερους και υγιέστερους, υποστηρίζει η συγγραφέας Jessica Stillman, σε σχετικό της άρθρο. Όμως η ζωή βάζει εμπόδια ανάμεσα σε εμάς και τα βιβλία. Οι ώρες που μπορούμε να διαθέσουμε για ανάγνωση, όλο και συρρικνώνονται. Και κάπως έτσι καταλήγουμε με αδιάβαστα ή μισοδιαβασμένα βιβλία να στοιβάζονται στις βιβλιοθήκες μας.

«Ένας άνθρωπος που εγκαταλείπει την βιβλιοθήκη του ίσως θεωρεί πως ξέρει πια όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει…»

Είναι όμως μια ένδειξη αποτυχίας αυτή η συνήθεια; Δείχνει κακό υπολογισμό του χρόνου και οικονομική σπατάλη; Ή μήπως σχετίζεται με την ανάγκη μας να εξελιχθούμε, να μάθουμε ακόμα περισσότερα και να κατέχουμε πολύτιμη γνώση αλλά και κάτι που αξίζει να κληροδοτήσουμε;

Υπάρχει μια λέξη όσους έχουμε στοίβες αδιάβαστων βιβλίων: η λέξη antilibrary. Αφορά τα αδιάβαστα βιβλία που διαθέτουμε, τα οποία μάλιστα θεωρούνται πιο πολύτιμα απ’ τα διαβασμένα καθώς σύμφωνα με τον συγγραφέα και στατιστικολόγο Nassim Nicholas Taleb, αποτελούν ένα ερευνητικό εργαλείο που περιέχει όλα όσα δεν γνωρίζουμε ακόμα.

Είναι η υπενθύμιση για το δρόμο που έχουμε ακόμα προς την μεγαλύτερη εξέλιξή μας. Είναι η βιβλιοθήκη που στέκει εκεί και μας τονίζει τους περιορισμούς μας, αλλά και τα όσα θα αναθεωρήσουμε στο μέλλον, όταν τελικά αποφασίσουμε ασχοληθούμε μαζί της. «Η βιβλιοθήκη ενός ατόμου», υποστηρίζει σε σχετικό του άρθρο στους ΝΥ Times ο Kevin Mims, «είναι μια συμβολική αναπαράσταση του μυαλού μας. Ένας άνθρωπος που εγκαταλείπει την βιβλιοθήκη του ίσως θεωρεί πως ξέρει πια όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει και πως ό,τι δεν γνωρίζει, δεν μπορεί να τον βλάψει. Δεν έχει καμιά επιθυμία να συνεχίσει ν’ αναπτύσσεται διανοητικά. Ενώ ο άνθρωπος που συνεχώς διευρύνει την βιβλιοθήκη του, κατανοεί τη σημασία που έχει να παραμένει περίεργος, ανοιχτός σε νέες ιδέες και διαφορετικές απόψεις».

*doctv.gr

«123ο χιλιόμετρο» – Ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας της Ιταλίας επιστρέφει

togetherteam — Mon, 22 Jul 2024 08:41:16 +0000

Ο λόγος για το νέο μυθιστόρημα του Camilleri Andrea από τις εκδόσεις Πατάκη.

Η ιστορία

Όλα ξεκινούν μ’ ένα κλειστό κινητό. Τηλεφωνεί η Έστερ, δεν απαντά ο Τζούλιο που βρίσκεται στο νοσοκομείο εξαιτίας ενός σοβαρού, τροχαίου ατυχήματος στην οδό Αουρέλια. Τελικά στο κινητό απαντά η Τζουντίττα, η σύζυγος του Τζούλιο, που προφανώς δε γνώριζε τίποτα για την Έστερ. Θα μπορούσε να ήταν η αρχή μιας κωμωδίας, αλλά πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό: ένας αυτόπτης μάρτυρας, υποστηρίζει ότι αυτό που συνέβη στον Τζούλιο δεν ήταν ατύχημα αλλά απόπειρα δολοφονίας, και έτσι η υπόθεση από τα χέρια της ασφαλιστικής περνά στα χέρια της αστυνομίας.

Ο Αντρέα Καμιλλέρι, αδιαμφισβήτητος δάσκαλος του ιταλικού αστυνομικού, μας χαρίζει μια μπλεγμένη ιστορία γεμάτη χιούμορ και μυστήριο, που όλοι οι χαρακτήρες –μαζί κι εμείς που τη διαβάζουμε– βήμα το βήμα πείθονται τελικά ότι έχουν μαντέψει την αλήθεια.

clickatlife.gr

«Η Δύναμη της ζωής» – Ένας οδηγός για δύναμη σε όλους τους τομείς της ζωής

togetherteam — Fri, 19 Jul 2024 11:15:26 +0000

Tου Lemberger Dani από τις εκδόσεις Κέδρος.

Προσωπική δύναμη: Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένα άτομο όταν προχωράει με αυτοπεποίθηση και ηρεμία προς την επίτευξη των στόχων του.

Αγαπητοί αναγνώστες, που αναζητάτε τη γνώση, που προσπαθείτε να κατανοήσετε τη ζωή και να βελτιώσετε την ύπαρξή σας, μπορείτε τώρα να ελευθερωθείτε από τα δεσμά της άγνοιας. Σας καλωσορίζουμε σε μια γοητευτική περιπέτεια αυτογνωσίας που στόχο έχει να ανακαλύψετε τον εαυτό σας και να πάρετε απαντήσεις στα ερωτήματά σας: «Ποιος είμαι; Από πού ήρθα και πού πηγαίνω; Τι είναι γέννηση, τι είναι θάνατος; Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου και ποιοι είναι οι στόχοι μου; Πώς μπορώ κι εγώ να βοηθήσω τον διπλανό μου και να συμβάλω στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου;»

Το βιβλίο γράφτηκε από τον Ντάνι Λεμπέργκερ με σκοπό την απόδειξη των πιο σημαντικών αρχών της ζωής και βασίζεται σε πολλά χρόνια μελέτης και εφαρμογής. Εμείς, οι συμμετέχοντες στο LifePower, πιστεύουμε ότι ο ανώτερος στόχος της ζωής είναι να βοηθάμε άλλους και να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο. Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι αυτοεκπλήρωσης.

clickatlife.gr

Το μυθιστόρημα «Η φίλη μου Άννα Φρανκ» είναι μια βαθιά συγκινητική αφήγηση για τη φιλία

togetherteam — Fri, 05 Jul 2024 10:42:52 +0000

Το μυθιστόρημα “Η φίλη μου Άννα Φρανκ” είναι ένα συγκινητικό και σημαντικό έργο που αναφέρεται στη φιλία μεταξύ δύο κοριτσιών κατά τη διάρκεια της Δευτέρας Παγκόσμιας Πολέμου. Η Άννα Φρανκ, γνωστή για το ημερολόγιό της που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της κρυψώνας της από τους Ναζί, είχε μια πολύ στενή φιλία με την ομότιτλη Κρότι Μπούρα, η οποία αφηγείται την ιστορία στο μυθιστόρημα.

Η συγγραφέας Άλισον Λέσλι Γκολντ εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στις δύο φίλες και τον τρόπο με τον οποίο αυτή η φιλία ενισχύθηκε και επηρεάστηκε από τις συνθήκες της εποχής. Οι αντιξοότητες και οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι δύο νεαρές κοπέλες στην περίοδο της κρυψώνας τους στο Άμστερνταμ δεν απλώς ενέδωσαν τη φιλία τους, αλλά την έκαναν ακόμα πιο ισχυρή και συναισθηματικά βαθιά.

Μέσα από την αφήγηση αυτή, το μυθιστόρημα αναδεικνύει την αξία της φιλίας σε περιόδους δοκιμασίας και τη δύναμη που μπορεί να προσδώσει στις ζωές των ανθρώπων, ακόμα και υπό τις πιο ακραίες συνθήκες.

Σε αυτό το Ξενοδοχείο ξετυλίγεται το κουβάρι των συναισθημάτων

togetherteam — Sun, 16 Jun 2024 15:29:27 +0000

Τα παιδιά βιώνουν όλα τα συναισθήματα και ειδικά τα πιο μικρά παιδιά, τις εναλλαγές αυτών: τη μια στιγμή είναι χαρούμενα, την αμέσως επόμενη στεναχωρημένα ή θυμωμένα. Μια γκάμα συναισθημάτων στον υπέρτατο βαθμό.

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε;

Το πρώτο στάδιο είναι αυτό της αναγνώρισης. Να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, να μπορούν να τα ονοματίζουν. Στο δεύτερο στάδιο να μπορούν να τα εκφράζουν, να τους δίνουν τον απαραίτητο χρόνο και χώρο και στο τρίτο στάδιο να μάθουν να τα διαχειρίζονται.

Σκεφτείτε να έχετε ένα ξενοδοχείο και το κάθε συναίσθημα να έρχεται και να σας επισκέπτεται. Κάποια από αυτά θα είναι ευχάριστα και κάποια πιο απαιτητικά. Αλλά όλα είναι καλοδεχούμενα και για όλα υπάρχει χώρος.

Για παράδειγμα, σκεφτείτε ότι έρχεται η Λύπη. Η Λύπη είναι ακατάστατη. Συνέχεια ξεχείλιζει τη μπανιέρα και μερικές φορές πλημμυρίζει όλο το δωμάτιο. Όταν η Λύπη έρχεται στο Ξενοδοχείο θα πρέπει να κάνετε ησυχία, γιατί πάντα μιλάει ψιθυριστά. Κι αν δεν ακούσετε προσεκτικά όσα λέει, θα μείνει στο ξενοδοχείο για πολύ καιρό, μέχρι να την ακούσετε.

Και τώρα σκεφτείτε τον Θυμό. Ο Θυμός φωνάζει δυνατά! Φωνάζει τόσο δυνατά και αγριεύει που οι τοίχοι τραντάζονται και ραγίζουν. Χρειάζεται πάρα πολύ χώρο, γι΄αυτο και μένει στο μεγαλύτερο δωμάτιο του Ξενοδοχείου. Αν προσπαθήσετε να τον αποφύγετε, θα μεταμορφωθεί σε άλλα συναισθήματα, όπως είναι η Ενοχή, η Θλίψη ακόμα και η Ντροπή. Είναι καλύτερο να δίνετε χώρο στον Θυμό για να ξεσπά γρηγορότερα.

Μόλις φεύγει ο Θυμός έρχεται η Γαλήνη. Το Ξενοδοχείο ησυχάζει. Η Γαλήνη δείχνει κατανόηση και δεν προκαλεί ποτέ προβλήματα.

Τα συναισθήματα έχουν διαφορετικά σχήματα και μεγέθη. Κάποια είναι μεγάλα, κάποια μικρά. Κάποια άλλα είναι αόρατα. Ούτε που γνωρίζουμε ότι βρίσκονται εκεί, μέχρι κάτι να φωτίσει για να τα δούμε. Προσπαθούμε να βρούμε χρόνο για κάθε συναίσθημα, για να καταλάβουμε πραγματικά τι χρειάζεται.

Αυτό είναι το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων. Ένα μοναδικό βιβλίο για να εξερευνήσουν τα παιδιά τον κόσμο των συναισθημάτων. Από τη Λύπη μέχρι την Ελπίδα και την Ικανοποίηση.

Καλωσορίσατε!

Το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων

Ηλικίες: 5+

Μια βόλτα στα πιο ιδιαίτερα βιβλιοπωλεία του κόσμου

togetherteam — Sun, 04 Feb 2024 14:37:42 +0000

Cover Photo: Dujiangyan Zhongshuge Bookstore ©X+LIVING

Από μόνα τους τα βιβλιοπωλεία είναι χώροι που προκαλούν μια αγαλλίαση στην ψυχή, αλλά και δέος, αφού όλες αυτές οι εκδόσεις που αντικρίζεις μπροστά σου πολλές φορές σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό (και άδειο πορτοφόλι, κανονικό, ψηφιακό, οτιδήποτε).

Υπάρχουν όμως και βιβλιοπωλεία που είναι εντυπωσιακά είτε για την αρχιτεκτονική τους, είτε για την ιστορία τους και τη θαλπωρή που εκπέμπουν ή ακόμα και για τις υπηρεσίες που προσφέρουν και το σημείο που βρίσκονται.

Άλλο μοιάζει με θερμοκήπιο στην εξοχή, σε άλλο σε υποδέχονται οι γάτες, σε κάποιο μπορείς να ξαπλώσεις σε ένα κρεβάτι, ένα είναι παλιός σταθμός τρένου και έχει τζάκι. Και είναι κι εκείνα που μοιάζουν με φωτογραφία ΑΙ και όχι πραγματικά.

El Ateneo Grand Splendid

Μπουένος Άιρες, Αργεντινή

Δεν είναι περίεργο που το El Ateneo Grand Splendid στη γειτονιά Recoleta του Μπουένος Άιρες έχει επανειλημμένα ονομαστεί ένα από τα πιο όμορφα βιβλιοπωλεία του κόσμου. Ο παράδεισος των βιβλιοφάγων βρίσκεται μέσα σε ένα παλιό θέατρο που κάποτε φιλοξενούσε θρύλους του τανγκό, παραστάσεις όπερας και προβολές ταινιών. Το αρχικό κτίριο σχεδιάστηκε το 1919 από τον Peró και τον Torres Armengol.

Το περίτεχνο, πρώην θέατρο, μισθώθηκε τον Φεβρουάριο του 2000 από την Grupo Ilhsa, που κατέχει πολλά βιβλιοπωλεία αλλά και τον εκδοτικό οίκο El Ateneo. Το κτίριο ανακαινίστηκε για να μετατραπεί σε κατάστημα βιβλίων και μουσικής, υπό τη διεύθυνση του αρχιτέκτονα Fernando Manzone. Τα καθίσματα του κινηματογράφου αφαιρέθηκαν και στη θέση του τοποθετήθηκαν ράφια βιβλίων.

Καθίσματα έχουν εγκατασταθεί σε όλο το κτίριο, συμπεριλαμβανομένων των θεωρείων και έχει δημιουργηθεί ένα καφέ πίσω από εκεί που ήταν κάποτε η σκηνή. Το ταβάνι, τα περίτεχνα σκαλίσματα, οι κατακόκκινες κουρτίνες της σκηνής, ο φωτισμός της αίθουσας και πολλές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, παραμένουν. Παρά τις αλλαγές, το κτίριο εξακολουθεί να διατηρεί την αίσθηση του μεγάλου θεάτρου που ήταν κάποτε.

Το El Ateneo Grand Splendid έγινε τελικά το εμβληματικό κατάστημα του ομίλου. Πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι περνούν τις πόρτες του ετησίως.

Yanjiyou Capsule Bookstore

Επαρχία Zhejiang, Κίνα

Απομονωμένο ανάμεσα σε βουνά και στο δάσος Tonglu, κάποτε ήταν ένα σπίτι από λάσπη και ξύλο το οποίο μετατράπηκε σε ξενοδοχείο, βιβλιοθήκη και βιβλιοπωλείο. Ο γυάλινος ανατολικός τοίχος και ένας πέτρινος λάκκος ανάγνωσης κάτω από τη γη, που μοιάζει με μικρό αμφιθέατρο, είναι μεταξύ των πολλών ξεχωριστών σχεδιαστικών χαρακτηριστικών του κτιρίου.

Αν είσαι βιβλιοφάγος, αξίζει σίγουρα να επισκεφτείς το Yanyouji Capsule, αφού είναι από τα λίγα βιβλιοπωλεία book & bed στην Κίνα, με capsule κρεβάτια και βιβλιοθήκες στον ίδιο χώρο. Τι πιο ωραίο από το να βυθίζεσαι μέσα στις ιστορίες, κοιτώντας τ’ αστέρια.

Word on the Water

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Οι δύο άνδρες που διαχειρίζονται το μοναδικό πλωτό βιβλιοπωλείο του Λονδίνου, ο Jonathan Privett και ο Paddy Screech, πήραν την ιδέα από το βιβλίο Children of Ol’ Man River, στο οποίο ο Βρετανός Billy Bryant αφηγείται πώς η οικογένειά του μετανάστευσε και έφτασε στον ποταμό Μισισιπή, άστεγη, ζώντας σε μια πλωτή σανίδα στα τέλη του 1800.

Το βιβλιοπωλείο, δηλαδή ένα καράβι γεμάτο με βιβλία, έχει πλέον μια μόνιμη θέση στο κανάλι του Regent, δίπλα στη Βρετανική Βιβλιοθήκη. Μέχρι να το καταφέρουν αυτό, οι ιδιοκτήτες του βρίσκονταν διαρκώς ένα βήμα πριν από την έξωση από τα κανάλια και αναγκάζονταν να πηγαίνουν σε άλλο σημείο κάθε δεκαπενθήμερο. Ευτυχώς η αξία του αναγνωρίστηκε και πλέον έχει το σταθερό του σημείο. Θα βρείτε εκεί μεταχειρισμένα βιβλία αλλά και νέες κυκλοφορίες.

Book and Bed

Τόκιο, Ιαπωνία

Έχεις ονειρευτεί ποτέ να περάσεις τη νύχτα μέσα σε μία βιβλιοθήκη; Αν ναι, τότε να ξέρεις ότι το όνειρό σου μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Πρόκειται για έναν ξενώνα-βιβλιοπωλείο που αποτελεί φαντασίωση όσων έχουν εμμονή με τα βιβλία αφού διαθέτει δεκάδες ράφια με περισσότερα από 5.000 βιβλία.

Αν θες μπορείς να κοιμηθείς ακόμα και μέσα σε ένα ράφι. Γενικά έχει πολλά σημεία στα οποία μπορεί κάποιος να διαβάσει. Σε καναπέδες, επάνω σε έναν πύργο από βιβλία, στο πάτωμα. Και η διακόσμηση είναι εξίσου πρωτότυπη, με βιβλία και σελίδες κολλημένα στο ταβάνι ή να κρέμονται από αυτό.

Dujiangyan Zhongshuge Bookstore

Chengdu, Κίνα

Όταν άνοιξε το 2020, όλοι μιλούσαν γι’ αυτό το σουρεαλιστικό αριστούργημα με τους πύργους από βιβλία και τα γλυπτά ράφια. Το Dujiangyan Zhongshuge, που βρίσκεται στο Chengdu (διαθέτει και ένα αδερφάκι κατάστημα), σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο X+Living που βρίσκεται στη Σαγκάη και φημίζεται για τις extravagant δημιουργίες του.

Ο διώροφος χώρος μοιάζει με καθεδρικό ναό. Βιβλιοθήκες σε σχήμα C, πανύψηλες καμάρες, κολόνες που εκμεταλλεύονται όλο το ύψος του κτηρίου και απέραντες στριφογυριστές σκάλες. Χάρη στις οροφές με καθρέφτες και τα αστραφτερά μαύρα πλακάκια στο δάπεδο που αντικατοπτρίζουν τις βιβλιοθήκες, δημιουργείται ένα οπτικό αποτέλεσμα σαν μουσείο με οφθαλμαπάτες.

Διαθέτει 80.000 βιβλία, αλλά οι καθρέφτες ξεγελούν και νομίζεις ότι είναι πραγματικά άπειρα. Σκοπός είναι οι αναγνώστες να νιώσουν το ίδιο δέος όπως όταν αντικρίζουν την απεραντοσύνη της φύσης. Δηλαδή, όταν στέκονται στον χώρο, το σώμα τους να αισθάνεται τη μεγάλη διαφορά κλίμακας μεταξύ των ίδιων και του περιβάλλοντος.

The Last Bookstore

Λος Άντζελες, Καλιφόρνια

Βρίσκεται μέσα σε ένα πρώην κτίριο τράπεζας. Με περισσότερα από 250.000 βιβλία, είναι πλέον το μεγαλύτερο βιβλιοπωλείο της Καλιφόρνια για καινούργια και μεταχειρισμένα βιβλία.

Το The Last Bookstore καλύπτει περισσότερα από 1.850 τ.μ. και στον ημιώροφο, μπορείς να δεις το διάσημο τούνελ όπου θα νιώσεις σαν να μπαίνεις σε έναν παραμυθένιο κόσμο φτιαγμένο εξ’ ολοκλήρου από βιβλία.

Μεγάλες μαρμάρινες στήλες πλαισιώνουν την αίθουσα, ενώ ο τεράστιος λαβύρινθος των βιβλίων προσφέρεται για πολύωρη εξερεύνηση. Θα βρεις τα πάντα, από τίτλους φαντασίας μέχρι λογοτεχνία και ένα ολόκληρο τμήμα με βιβλία εγκλημάτων και μυστηρίου το οποίο έχει τοποθετηθεί, έξυπνα, επάνω από το κατώφλι ενός πρώην θησαυροφυλακίου.

Libreria Acqua Alta

Βενετία, Ιταλία

Σαν να λέμε, “Η βιβλιοχώρα των θαυμάτων” στη Βενετία! Είναι το μοναδικό βιβλιοπωλείο στον κόσμο που χρησιμοποιεί μπανιέρες και γόνδολες ως ράφια. Η Libreria Acqua Alta φημίζεται για τους παλιούς πέτρινους τοίχους και τα πολλά δωμάτια γεμάτα βιβλία, μαζί με την υπέροχη θέα στα ενετικά κανάλια.

Αυτό όμως που θα σου μείνει αξέχαστο είναι τα ιταλιάνικα γατόνια που θα ξεπροβάλλουν μέσα από τα ράφια καθώς θα ψάχνεις τα βιβλία, αφού εκεί είναι το σπίτι τους. Σκέψου να κάθεσαι με ένα μυθιστόρημα χαζεύοντας τις γόνδολες να περνούν και να έχεις έναν αξιολάτρευτο γάτο κουλουριασμένο στα πόδια σου.

Barter Books

Alnwick, Ηνωμένο Βασίλειο

Αυτό το όμορφο βιβλιοπωλείο παλιά ήταν ένας σιδηροδρομικός σταθμός. Ανακαινίστηκε το 1991 για να γίνει ο λογοτεχνικός θησαυρός που είναι σήμερα. Θα βυθιστείς στην ιστορία του χαζεύοντας τις μινιατούρες τρένων στα ράφια, αλλά και τα σκυλιά που κυκλοφορούν ανέμελα στους διαδρόμους του. Διαθέτει όλα τα είδη βιβλίων, από μυθοπλασία, ποίηση, ιστορία και φιλοσοφία έως έγκλημα, επιχειρηματικά, βιογραφίες ή ακόμη και βιβλία για χόμπι όπως η κηπουρική και το κέντημα.

Ο σχεδιασμός του είναι υπέροχος, με διάφορα τζάκια δίπλα στα οποία μπορείς να χαλαρώσεις με ένα βιβλίο τον χειμώνα, αλλά και ένα παιδικό δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια. Εκτός από αγορά, μπορείς και να ανταλλάξεις βιβλία. Διαθέτει και καφέ με specialty καφέδες και τσάι, αλλά και σπιτικά τοπικά πιάτα.

Τα διαχρονικά κλασικά

Είναι χρόνια αγαπημένα και πολυφωτογραφημένα από εκατομμύρια βιβλιοφάγους ανά τον κόσμο. Πολλοί επισκέπτονται αυτές τις δύο πόλεις μάλιστα, μόνο για αυτά τα βιβλιοπωλεία.

Livraria Lello – Πόρτο, Πορτογαλία

Αυτοαποκαλείται “το πιο όμορφο βιβλιοπωλείο στον κόσμο” αλλά όχι άδικα. Τα ξύλινα ράφια και η κεντρική σκάλα που κυριολεκτικά φωνάζει μεγαλοπρέπεια, σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Άνοιξε το 1906 και είναι το πιο παλιό βιβλιοπωλείο του Πόρτο, ενώ η περίφημη ξύλινη σκάλα έχει κερδίσει το παρατσούκλι “Stairway to Heaven” για βιβλιοφάγους.

Livraria Lello

Το νεογοτθικό βιβλιοπωλείο διαθέτει επίσης έναν εντυπωσιακό φεγγίτη από βιτρό και χάλκινα ανάγλυφα λογοτεχνικών μορφών, σκαλισμένα στα ξύλινα ράφια που είναι γεμάτα με δερματόδετα βιβλία. Για πολλά χρόνια υπήρχε η φήμη ότι είχε εμπνεύσει την J.K. Rowling για να περιγράψει το Hogwarts στη σειρά βιβλίων Harry Potter, μέχρι που η ίδια είπε ότι δεν το είχε επισκεφτεί ποτέ (τουλάχιστον όχι όσο έγραφε τα βιβλία). Οι ουρές των επισκεπτών ήταν τόσο τεράστιες και δημιουργούσαν τέτοιο πανδαιμόνιο στους χώρους τους που οι ιδιοκτήτες αναγκάστηκαν να βάλουν είσοδο ώστε να μπορούν να ελέγχουν τον αριθμό ατόμων που βρίσκονται μέσα σε αυτό (και προφανώς να κερδίσουν και κάτι από όλο αυτό το buzz). Είναι πραγματικά ένα μαγικό βιβλιοπωλείο και διαθέτει και δικό του καφέ για πιείς κάτι όσο θα βρίσκεσαι εκεί.

Shakespeare and Company – Παρίσι, Γαλλία

Σίγουρα κάπου το έχει πάρει το μάτι σου αφού είναι από τα πιο instagramable bookshops (βασικά γενικώς μέρη) στον κόσμο. Είναι όμως και ένα από τα πιο ιστορικά βιβλιοπωλεία και μία όαση για τους λάτρεις της λογοτεχνίας.

Βρίσκεται στην καρδιά του Παρισιού και άνοιξε το 1919 από την Αμερικανίδα Sylvia Beach. Δάνεισε βιβλία στον διάσημο συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ, όταν εκείνος δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τα αγοράσει και το κατάστημα έγινε δημοφιλές στέκι συγγραφέων τη δεκαετία του 1920, συμπεριλαμβανομένων των James Joyce, Gertrude Stein και Ezra Pound, αλλά αναγκάστηκε να κλείσει το 1941 κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του Παρισιού.

Δεν άνοιξε ποτέ ξανά στην αρχική τοποθεσία, αλλά το 1951, ο George Whitman άνοιξε το Shakespeare and Company σε μια δεύτερη τοποθεσία, με θέα στον Σηκουάνα. Αξίζει να το επισκεφτείς όχι μόνο για την υπέροχη, γραφική πρόσοψή του αλλά και για τα λογοτεχνικά διαμάντια που μπορεί να βρεις εκεί. Και βέβαια για τις εκδηλώσεις του, αφού διοργανώνει τακτικά αναγνώσματα, εργαστήρια και ένα ετήσιο φεστιβάλ με μερικούς από τους καλύτερους σύγχρονους συγγραφείς του κόσμου.

*Propaganda.gr

Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά