Στους ορεινούς οικισμούς του Δήμου Βοΐου, απλώνεται ένα ακόμη πανέμορφο καστανοχώρι, με ασύγκριτο φυσικό κάλλος και ιδανικό κλίμα, ο Αυγερινός, σε απόσταση 21 χλμ από το Τσοτύλι .

Το Κωνστάντσικον, όπως λεγόταν παλαιότερα ο οικισμός, βρίσκεται σε υψόμετρο 1.050 μέτρων,  στις νότιες πλαγιές του όρους Βόιο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του Δήμου Βοΐου.

Χτισμένος αμφιθεατρικά στην υψηλότερη ζώνη των ορεινών οικισμών και μέσα σε μια ιδανική τοποθεσία,  καθώς περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση, προσφέρει καταπληκτική θέα προς όλη σχεδόν την επαρχία Βοΐου, από την κοιλάδα του Αλιάκμονα μέχρι τα βουνά της Σιάτιστας και της Κοζάνης.

Ολόκληρο το χωριό με την τοποθεσία του αποτελεί από μόνο του ένα αξιοθέατο.  Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την ηρεμία του στην γραφική ευρύχωρη πλατεία του χωριού που περιβάλλεται από λεύκες και με τον πλάτανο να δεσπόζει στο κέντρο, αλλά και να δροσιστεί από τα πηγάδια της με πλούσιο καθαρό τρεχούμενο νερό.

Μπορεί επίσης να περπατήσει ανάμεσα στα δαιδαλώδη σοκάκια στο εσωτερικό του προσέχοντας τα περίφημα πέτρινα διώροφα σπίτια του απολαμβάνοντας ταυτόχρονα την φιλοξενία των κατοίκων.  Στο εντυπωσιακό πετρόχτιστο Σχολείο του με τον μεγάλο προαύλιο χώρο και το ρολόι του λειτουργεί λαογραφικό μουσείο με εκθέματα που θα τον ταξιδέψει σε χρόνια περασμένα.

Στην εκκλησία του χωριού «Κοίμηση της Θεοτόκου», η οποία κτίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση του χωριού και επανακτίστηκε το 1846, μπορεί να θαυμάσει το ωραιότατο ξυλόγλυπτο τέμπλο της. Σ’ αυτή λειτουργούσε το Σχολείο και συνέρχονταν η δημογεροντία επί Τουρκοκρατίας, ενώ η κρύπτη της έσωσε πολλές γυναίκες από τους Τουρκαλβανούς επιδρομείς αλλά και αργότερα φιλοξένησε και καταδιοκώμενα σώματα Μακεδονομάχων.

Αξιοπρόσεκτα είναι και τα γύρω παρεκκλήσια του χωριού. Η πανοραμική θέα από το  εκκλησάκι της «Αγίας Παρασκευής» σαγηνεύει,  το εκκλησάκι της «Παναγιάς» κάτω στο ποτάμι περιβάλλεται από μαγευτική φυσική ομορφιά ενώ η  επίσκεψη στην Ιερά Μονή «Αγίας Τριάδος», μοναστήρι σημαντικής ιστορικής αξίας, χτισμένο μέσα σε μια επιβλητική δασώδη περιοχή, καθώς και η όλη ασφαλτόστρωτη διαδρομή από το χωριό ως το μοναστήρι αποτελεί την καλύτερη πρόταση για  τον επισκέπτη που θέλει να εξερευνήσει τη γύρω περιοχή.

Η περιοχή προσφέρει όμορφες διαδρομές για φυσιολάτρες και μη, όπως μία επίσκεψη στους άγνωστους μέχρι πρότινος και άκρως εντυπωσιακούς καταρράκτες του «Σκοτωμένου Νερού» της περιοχής του Βυθού, λίγο μετά το μοναστήρι, ύψους 25 με 30 μέτρων. Η επίσκεψή τους ενδείκνυται μεταξύ Νοεμβρίου και Μαΐου.

Ο επισκέπτης μπορεί να διασχίσει τμήμα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε6 μέσα από ένα τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, να δει από κοντά το φράγμα του ποταμού Πραμόριτσα και τα πέτρινα γεφύρια της περιοχής.

Ανακαλύψτε τις πανέμορφες διαδρομές του ορεινού Βοΐου, με αυτοκίνητο, ποδήλατο ή μοτοσικλέτα και νιώστε την ηρεμία και το άρωμα της φύσης.

Οι επαρχιακοί δρόμοι του Βοΐου συνδέουν τους οικισμούς του με έναν ιδιαίτερο τρόπο και  προσφέρουν στον επισκέπτη διαδρομές γεμάτες χρώματα και όμορφες εικόνες.

Ο πανέμορφος παραδοσιακός οικισμός της Βουχωρίνας  βρίσκεται σε υψόμετρο 750μ., μόλις 11 χλμ από το Τσοτύλι, περιτριγυρισμένος από βελανιδιές, καρυδιές και καστανιές, σμιλεμένος από πέτρα, για να αντέχει στο πέρασμα του χρόνου και τους σκληρούς χειμώνες κι αποτελεί την ιδανική επιλογή για απόδραση και αναζωογόνηση κοντά στη φύση, με μονοπάτια για πεζοπορία όπου  συναντάς τον ποταμό Πραμόριτσα και πέτρινα γεφύρια που μαρτυρούν την τέχνη που άκμασε στην περιοχή.

Πριν την Βουχωρίνα,  στην εθνική οδό Κοζάνης-Ιωαννίνων βρίσκεται κτισμένος ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Βουχωρίνας που περιβάλλεται από συνεχόμενα δάση βελανόδεντρων και περιτριγυρίζεται από τον ποταμό Πραμόριτσα.

Τόπος ιερός αλλά και ιστορικός. Ιερός γιατί καθαγιάζεται και προστατεύεται από τον Άγιο Γεώργιο, τον μεγαλομάρτυρα και τροπαιοφόρο, που χρόνια τώρα τιμάται και λατρεύεται στο ομώνυμο εξωκλήσι από τους κατοίκους της Βουχωρίνας αλλά και της ευρύτερης περιοχής του Βοΐου, και ιστορικός γιατί σε χαλεπούς για την πατρίδα καιρούς, καθʼ όλη τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-41 και προπάντων κατά τους πρώτους κρίσιμους μήνες, λειτούργησε στον Άγιο Γεώργιο σταθμός ανεφοδιασμού του μετώπου, των μαχόμενων στις πρώτες γραμμές μονάδων του Στρατού, με έναν λόχο υπό τον υπολοχαγό Παπαδογιώργο, πολύτιμος βοηθός του οποίου υπήρξε ο εκ Κορυφής Βοΐου δεκανέας Μιχάλης Τσόγκας. .

Ο χώρος προσφέρεται για ευχάριστες αποδράσεις στη φύση , εκδρομές και ξεκούραση για τους ταξιδιώτες.

www.dimosvoiou.gr

Δημαρχείο Βοΐου, Πλατεία Τσιστοπούλου 5 Σιάτιστα, 50 300, Ελλάδα
Τηλ. +30 24653 50100

της Ευαγγελίας Δαρδούμπα

Εκεί οι άνθρωποι περπατούν ξέγνοιαστοι στους δρόμους, τρέχουν το πρωί στα βουνά οικογενειακώς κάνοντας την πρωινή τους γυμναστική!

Απολαμβάνουν την ηρεμία της φύσης χωρίς να δίνουν σημασία στο τι κάνει ο γείτονας τους!

Ζουν με τα σκυλιά τους και τους προσφέρουν σιάτσου και φυσικοθεραπεία!

Όλα τα μαγαζιά κλείνουν στις έξι το απόγευμα και μετά δεν βλέπεις έξω ψυχή!

Όταν περπατάς στην κεντρική πλατεία βλέπεις μαγαζιά, τα οποία πουλάνε μόνο πανάκριβα ρολόγια, ενδύματα και υποδήματα!

Όλα είναι στην εντέλεια και όλα λειτουργούν ρολόι!

Οι άνθρωποι σε χαιρετούν στον δρόμο χαμογελώντας χωρίς να σε γνωρίζουν!

Οι καφετέριες και  τα εστιατόρια είναι μετρημένα στο ένα σου χέρι!

Στις δώδεκα προ μεσημβρίας τρως για μεσημεριανό σούσι και πίνεις κόκα κόλα !

Ο πληθυσμός ανέρχεται σχεδόν σε 38.000 κατοίκους!

Η περιοχή είναι η κατάλληλότερη για χειμερινό αθλητισμό!

Είναι η μικρότερη χώρα της Ευρωπαϊκής ηπείρου αλλά δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Δεν υπάρχει αεροδρόμιο!

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν δανεικό νόμισμα αλλά και γλώσσα!

Ο αναλφαβητισμός είναι  στο 0% και η ανεργία  στο 1,5%!

Η χώρα συνορεύει ανατολικά με την Αυστρία, Δυτικά με την Ελβετία και θεωρείται η μικρότερη χώρα στον κόσμο ως προς την έκταση της!

Ο πρίγκιπας έχει σημαντικό πολιτικό ρόλο!

Αυτή η χώρα λοιπόν υπάρχει και λέγεται Λίχτενσταϊν και  περιτριγυρίζεται από βουνά!

Η θέα  των Άλπεων είναι μαγευτική και ο καθαρός αέρας αναζωογονητικός! Η ηρεμία είναι ίσως τρομακτική ! Η πρωτεύουσα είναι η Βαντούζ  και μετράει περίπου 5.500 κατοίκους, πρόκειται δηλαδή περισσότερο για κωμόπολη παρά για  πρωτεύουσα κράτους. Η καθημερινότητα στο Λιχτενστάιν μου φάνηκε να κυλά  χωρίς άγχος και σκοτούρες και οι δυο μέρες  που έμεινα εκεί ήταν υπεραρκετές  για να περιηγηθώ στα στενά των μικρών πόλεων  της και να αναπνεύσω τον καθαρό αέρα των Άλπεων!

Αποχαιρετώντας το Λιχτενστάιν δεν μπορούσε να φύγει από το μυαλό μου η σκέψη, αν εγώ με την Ελληνική μου νοοτροπία και κουλτούρα θα μπορούσα ποτέ να ζήσω σε μια χώρα όπου δεσπόζει η ηρεμία. Σε μια χώρα που τα οικονομικά μου προβλήματα θα ήταν λυμένα αλλά  δεν θα είχα παρέα να απολαύσω την ευημερία μου και το ουζάκι μου μετά τη δουλειά!

Το ξανασκέφτηκα, καλύτερα να έρχομαι για διακοπές!

Ciao  Λίχτενσταϊν!