Το σχέδιο χρονολογείται από τα τέλη του 15ου αιώνα και εικονίζει έναν γυμνό άνδρα, όρθιο, ανάμεσα σε δύο άλλα πρόσωπα στο βάθος. Ο ζωγράφος χρησιμοποίησε πένα και καφέ μελάνι. Είχε πουληθεί το 1907 από τον Οίκο δημοπρασιών Drouot, στο Παρίσι, ως έργο που αποδιδόταν στη «Σχολή του Μιχαήλ Αγγέλου». Μόλις το 2019, στο πλαίσιο μίας έρευνας για μία ιδιωτική γαλλική συλλογή έργων τέχνης, αποδόθηκε στον ίδιο τον Μιχαήλ Άγγελο.

Το σκίτσο που πουλήθηκε στο Παρίσι έχει διαστάσεις όσο μία σελίδα χαρτιού Α4 και φαίνεται ότι βασίστηκε σε μια νωπογραφία του Μαζάτσο («Η βάπτιση των νεοφώτιστων»). Τον Σεπτέμβριο του 2019 χαρακτηρίστηκε «εθνικός θησαυρός» για τη Γαλλία, κάτι που σημαίνει ότι απαγορεύτηκε η έξοδός του από τη χώρα για 30 μήνες και δόθηκε στο γαλλικό κράτος και τα Μουσεία η δυνατότητα να το αγοράσουν.

Το προηγούμενο ρεκόρ για ένα σκίτσο του περίφημου Ιταλού ζωγράφου και γλύπτη είχε επιτευχθεί τον Ιούλιο του 2000. Τότε, ο Οίκος Christie’s του Λονδίνου πούλησε το σχέδιο «Η Ανάσταση του Χριστού» έναντι 9,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Το 1946, ο Marcel Duchamp επιμελήθηκε την πρώτη αναδρομική έκθεση του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης για μια γυναίκα καλλιτέχνιδα – την πρόσφατα αποθανούσα στενή του φίλη, Florine Stettheimer. Μια μοντερνίστρια και φεμινίστρια των αρχών του 20ου αιώνα, μια γυναίκα χαρακτηριστικά εσωστρεφής της οποίας το έργο δεν παρουσιάστηκε ξανά (ευρέως) μέχρι την αναδρομική έκθεση της το 1995.

Μέσω της ιστορικού τέχνης Barbara Bloemink, γνωρίζουμε τη Stettheimer ως μια λυσσαλέα, πνευματώδη Εβραία που κρατούσε τη δουλειά και την εικόνα της υπό αυστηρό έλεγχο και μυστικότητα.

Γεννημένη στο Ρότσεστερ το 1871, πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της ταξιδεύοντας μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, πριν εγκατασταθεί τελικά με τη μητέρα της και τις δύο αδελφές της σε ένα διαμέρισμα στη West 76th Street στη Νέα Υόρκη. Η Stettheimer είχε μια μακρά λίστα με διάσημους φίλους καλλιτέχνες, μεταξύ άλλων Georgia O’Keefe, Alfred Steiglitz και Gertrude Stein.

Πολλοί στον κόσμο της τέχνης τη βλέπουν ώς μια οραματίστρια φεμινίστρια καλλιτέχνιδα μπροστά από την εποχή της, αλλά η δική της επιφυλακτικότητα, μαζί με κάποιες άτυχες στιγμές, έκρυψαν την κληρονομιά της από το ευρύ κοινό για πολλά χρόνια.

Η Stettheimer είναι γνωστή για τη ζωγραφική της πρώτης γυμνής φιγούρας από “γυναικείο βλέμμα” (female gaze).H Stettheimer ζωγράφισε την πρώτη γυμνή αυτοπροσωπογραφία που ζωγραφίστηκε ποτέ από την οπτική γωνία του γυναικείου βλέμματος. Η Stettheimer ήταν 45 ετών όταν το ζωγράφισε, κάτι που θα είχε θεωρηθεί εξωφρενικό σε μια εποχή που τα γυναικεία φορέματα εξακολουθούσαν να αιωρούνται γύρω από τους αστραγάλους. Ο πίνακας δεν εκτέθηκε δημόσια κατά τη διάρκεια της ζωής της Stettheimer και δεν χαρακτηρίστηκε καν ως αυτοπροσωπογραφία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90.

Σε συνέχεια αυτού υπερασπίστηκε

τον φεμινισμό και τη σεξουαλικότητα σε μια εποχή που το θηλυκό ήταν συνώνυμο με το κακό. Προκάλεσε διαμάχη χρησιμοποιώντας ένα “θηλυκό” στυλ στους πίνακές της. Αυτή η τάση την ευθυγράμμισε με τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό σε μια εποχή που οι Αμερικανοί κριτικοί προειδοποιούσαν “ενάντια στους κινδύνους του θηλυκού στη ζωγραφική”. Οι πίνακες της Stettheimer αμφισβήτησαν την παραδοσιακή σεξουαλικότητα. Στον πίνακα της Lake Placid, αντιστρέφει τους ρόλους των φύλων των θεμάτων της, ζωγραφίζοντας τους άνδρες ως αντικείμενα ευχαρίστησης για το γυναικείο βλέμμα.

Χρησιμοποίησε τους πίνακές της για να αναδείξει τον ρατσισμό καθώς επέλεξε να ζωγραφίσει τοποθεσίες κοινωνικής αναταραχής, επιδιώκοντας να υπογραμμίσει τους αγώνες της εποχής. Η Bloemink φροντίζει να δηλώσει ότι η Stettheimer δεν ήταν ακτιβίστρια, αλλά ασχολήθηκε βαθιά με την προοδευτική πολιτική με τους δικούς της δημιουργικούς τρόπους.

Ασπάστηκε τον σουρεαλισμό και έγινε φίλη με τον Marcel Duchamp και την Georgia O’Keeffe. Φορούσε άμορφα, αυστηρά ρούχα και αποτύπωσε τον εαυτό της οκτώ χρόνια μετά την αρχική γυμνή αυτοπροσωπογραφία ως μια άφυλη, αιωρούμενη φιγούρα στον πίνακα, Portrait of Myself. Είχε μια ιδιαίτερα στενή σχέση με τον Marcel Duchamp, ο οποίος ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους που επέτρεψε να σχεδιάσουν το πορτρέτο της.

Ωστόσο, η κληρονομιά της δεν αναγνωρίζεται ακόμη. Η Stettheimer προτιμούσε να ζωγραφίζει πορτρέτα για τον στενό φιλικό της κύκλο και να τεκμηριώνει αθόρυβα τις δημιουργικές και κοινωνικές σκηνές ιδιαίτερα στη Νέα Υόρκη της εποχής της.

Ωστόσο, δεν ήταν απλώς το απόρρητο που κράτησε τη δουλειά της μακριά από την επικρατούσα τάση –στην πραγματικότητα την εξέθετε συχνά κατά τη διάρκεια της ζωής της– αλλά, κρατούσε μνησικακία και σνόμπαρε εκείνους που ένιωθε ότι την σνομπάρουν. Η αλήθεια είναι ότι παρά τους εσωστρεφείς τρόπους της, η Stettheimer ήταν καλλιτέχνης μπροστά από την εποχή της. Το έργο της ήταν προφητικό και αμφισβήτησε το status quo.

*Florine Stettheimer: A Biography by Barbara J. Bloemink 

Source | AnotherMag

Ένα νήμα που συνδέει τα εμβληματικά έργα της Οικοτεχνίας από την ίδρυσή της το 1963 στη Βασιλική Πρόνοια υπό τη διεύθυνση του «πατέρα» των ταπισερί Ιωάννη Φαϊτάκι, με ορισμένα από τα υφαντά που πρωτοπαρουσιάστηκαν στο Χίλτον το 1965 στην έκθεση «Διακοσμητικά υφαντά τοίχου “tapisseries” σε σχέδια Ελλήνων ζωγράφων». Ένα νήμα που συνεχίζει με τους υφαντικούς πειραματισμούς της Νίκης Καναγκίνη και με επιλεγμένους τάπητες που παρήγαγε η εταιρεία Τάπης τη δεκαετία του ’70 σε σχέδια σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών για την γκαλερί Νέες Μορφές. Ένα νήμα που μας οδηγεί από τις ταπισερί της Άλεξ Μυλωνά στα μεγάλων διαστάσεων υφαντά του Μιχάλη Κατζουράκη που διακοσμούσαν κρουαζιερόπλοια. Ένα μακροσκελές νήμα που, στην άκρη του, αποτίει φόρο τιμής στο ζεύγος Joice και Sydney Loch, οι οποίοι, φτάνοντας από την Αυστραλία στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής, αναβίωσαν την τέχνη της ύφανσης χαλιών, προσφέροντας εργασία στους Μικρασιάτες πρόσφυγες και βοηθώντας έμπρακτα στην οικονομική αναζωογόνηση της τοπικής κοινωνίας.

Η έκθεση «Υφάνσεις εκ νέου» αποτελεί νέα προσέγγιση της έκθεσης με τίτλο «Υφάνσεις» που παρουσιάστηκε το 2019 στο Μουσείο Μπενάκη | Πειραιώς 138 σε επιμέλεια της Ειρήνης Οράτη και του Κωνσταντίνου Παπαχρίστου, καθιστώντας φανερό ότι τα τελευταία χρόνια επανεκκινήθηκε έντονα και δραστικά το ερευνητικό ενδιαφέρον για την ελληνική ταπισερί και την σύντομη μεν, αλλά πολύχρωμη ιστορία της. Μέρος της έκθεσης θα παρουσιαστεί στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου την άνοιξη του 2022.

Η Αρετή Λεοπούλου, ιστορικός της τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης «Υφάνσεις εκ νέου» σημειώνει εύστοχα: «Κάθε περίπτωση καλλιτέχνη και κάθε έργο της έκθεσης, είτε υφαντό είτε ζωγραφικό/χαρακτικό/γλυπτό, έχει ως στόχο να καταδείξει τη δυναμική της δημιουργικής διαδικασίας που δεν είναι αποκομμένη από το ευρύτερο περιβάλλον και τους ανθρώπους της: μέσα από τα έργα διακρίνεται μια ιδιότυπη συνέχιση και εκπλήρωση των στόχων της Γενιάς του ‘30 ακόμη και έως τη δεκαετία του ‘70. Διακρίνουμε την αρμονική συνύπαρξη ή και ταύτιση της αφαίρεσης με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς των τεχνικών της ύφανσης. Φανερώνεται η αυτονομία αλλά και η αλληλεπίδραση των καλλιτεχνικών μέσων. Υπονοείται ο διάλογος που άνοιγε το υφαντό έργο μεταξύ καλλιτέχνη και τεχνίτη. Αλλά, κυρίως, διαπιστώνεται η δυνατότητα να απελευθερωθεί το έργο τέχνης από το στερεότυπο του παλίμψηστου και να είναι μέρος της καθημερινότητας ως διακοσμητικό και χρηστικό αντικείμενο. Και που, είτε με καλλιτεχνικό -όπως με τις ταπισερί- είτε με πιο λαϊκό πρόσημο, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι όχι μόνο της λαογραφικής αλλά πλέον και της εικαστικής μας παράδοσης.»

Την έκθεση συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος, συμπαραγωγή του MOMus–Mουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου της Πόλης του Βόλου.

Καλλιτέχνες: Γιώργος Βακαλό, Σπύρος Βασιλείου, Όπυ Ζούνη, Νίκη Καναγκίνη, Μιχάλης Κατζουράκης, Βάσω Κατράκη, Κώστας Κουλεντιανός, Γιάννης Μόραλης, Άλεξ Μυλωνά, Δημήτρης Μυταράς, Νίκος Νικολάου, Σωτήρης Σόρογκας, Γιάννης Σπυρόπουλος, Γιάννης Τσαρούχης, Ιωάννης Φαϊτάκις, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Υφαντουργία Loch

Φορείς και συλλέκτες που παραχωρούν έργα για την έκθεση: Alpha Bank, Μουσείο Μπενάκη/Πινακοθήκη Γκίκα, Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), Μουσείο Βορρέ, Ίδρυμα Γιάννη και Ζωής Σπυροπούλου, Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ., Τζούλια Δημακοπούλου, Μαρία Βασιλείου, Μαριάννα Κατράκη, οικογένεια Καναγκίνη, Μιχάλης Κατζουράκης, Αλέξανδρος Ζούνης, MOMus-Μουσείο Άλεξ Μυλωνά και λοιποί ιδιώτες.

 Εκπαιδευτικά προγράμματα

Οργανωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις σχολικές βαθμίδες και εργαστήρια για διαφορετικές ομάδες κοινού (ενήλικες, παιδιά, οικογενειακό κοινό, ειδικές ομάδες) θα πραγματοποιούνται κατόπιν ραντεβού. Στο πλαίσιο επιλεγμένων εκπαιδευτικών δράσεων θα αξιοποιηθούν αργαλειοί που παραχωρεί ευγενικά το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας και Θράκης.

Επικοινωνία/ραντεβού στο τηλ. 2310 240002 (εσωτ.15 και 16).

 Ξεναγήσεις

Οι ξεναγήσεις στην έκθεση «Υφάνσεις εκ νέου» πραγματοποιούνται τις παρακάτω Κυριακές στις 12:00: 21 & 28 Νοεμβρίου 2021, 12 & 19 Δεκεμβρίου 2021, 9 & 23 Ιανουαρίου, 6 & 20 Φεβρουαρίου, 13 & 27 Μαρτίου 2022. Η συμμετοχή στις ξεναγήσεις γίνεται με το εισιτήριο εισόδου στην έκθεση και προϋποθέτει δήλωση συμμετοχής και επικοινωνία στο τηλ. 2310 240002 και το reception.contemporary@momus.gr.

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Ιωάννης Φαϊτάκις | Φυλλώματα, ταπισερί 197 x 400 εκ., μεταφορά σε ταπισερί από τον ίδιο – Εργαστήριο Διακοσμητικών Υφαντών Τοίχου Βασιλικής Πρόνοιας

O Αλέξανδρος Χάτσιος βρίσκει την φωνή του στην τέχνη και όταν συζητάει για αυτήν η χαρά του είναι προφανής. Του αρέσει η ζωγραφική, η φωτογραφία, η μουσική, ο χορός και  υποκριτική ενώ έχει βρεθεί σε τόσους χώρους που πλέον νιώθει άνετα σχεδόν με τα πάντα.Yπάρχει ποίηση τόσο στα έργα του, όσο και στο γράψιμό του ενώ μέσα από την τέχνη του μας επιτρέπει να καταλάβουμε ποιος είναι. Ένα αγόρι, ένας καλλιτέχνης με βάθος, αντίληψη και συναισθήματα βαθιά.

Εκτός από το καλλιτεχνικό του ταλέντο ο Αλέξανδρος έχει μια ακόμη ιδιαίτερη πτυχή, έχει σύνδρομο down!

Το νερό που χρησιμοποιεί προέρχεται από όλο τον κόσμο. «Πάω να τους ψάξω ή πολίτες του κόσμου, τους Waterfinder, να μου τους στείλουν. Παγόβουνο της Γροιλανδίας, ιερές λίμνες του Ρατζαστάν, αλμυρός αφρός των Κυκλάδων, το DNA αυτών των τόπων βρίσκεται έτσι φυσικά στις καλλιτεχνικές μου δημιουργίες », εξηγεί. Πρόσφατα, ίδρυσε ένα έργο που ονομάζεται Art4Nature, σε συνεργασία με ενώσεις για την προστασία των ζώων και / ή της βιοποικιλότητας (όπως το ASPAS, το οποίο αγοράζει γη για να τα μετατρέψει σε έναν πλήρως προστατευμένο φυσικό χώρο). Εκεί πουλάει έργα τέχνης σε μορφή εκτυπώσεων (σε χαρτί μπαμπού, για να μην συμμετέχει στην αποψίλωση των δασών) και πρωτότυπες ψηφογραφίες (πρωτότυπα έργα σε χαρτί μπαμπού).

Τα οφέλη μοιράζονται εξίσου μεταξύ των συλλόγων και του καλλιτέχνη. Η ιδέα είναι να επιτρέψουμε σε όλους να αγοράσουν ένα έργο τέχνης, να διασκεδάσουν συμμετέχοντας, για άλλη μια φορά, στην προστασία των ζώων και του περιβάλλοντος.

Πηγή: fubiz

Στο πλαίσιο αυτό, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης διοργανώνει την εκπαιδευτική δράση «Πέρα από το “σύνορον” του Καποδίστρια» που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 10:30 π.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικάνορα Εράτυρας και την Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 10:30 π.μ. στο Αρχοντικό Αργυριάδη (Μαλιόγκα). Η εκπαιδευτική αυτή δράση περιλαμβάνει ξενάγηση από αρχαιολόγο και μικρό κυνήγι θησαυρού και απευθύνεται κυρίως σε μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, χωρίς φυσικά να αποκλείονται οι ενήλικες επισκέπτες.

Στόχος της δράσης είναι να ανακαλύψουν οι μαθητές άγνωστες πτυχές της τοπικής ιστορίας που συμβαίνουν παράλληλα με την Ελληνική Επανάσταση και την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους. Οι μαθητές θα μάθουν για τις επανασταστικές ιδέες και τις ανανεωτικές τάσεις που επικρατούσαν την εποχή αυτή στη Δυτική Μακεδονία, έναν χώρο πέρα από την οροθετική γραμμή, “το σύνορον”, που ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας, είχε θέσει για τα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης επέλεξε να τοποθετήσει τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική δράση σε δύο μνημεία με ιδιαίτερη σημασία για τις καλλιτεχνικές τάσεις που επικρατούσαν την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης στην περιοχή του Βοΐου και γενικότερα της Μακεδονίας: τον Ναό του Αγίου Νικάνορα στην Εράτυρα, που χτίστηκε το 1816 και είναι διακοσμημένος με εικόνες και τοιχογραφίες του του 1825, και το αρχοντικό Μαλιόγκα – Αργυριάδη στη συνοικία Χώρα της Σιάτιστας, που χτίστηκε το 1759 και φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο του 1844.

Ο Ναός του Αγίου Νικάνορα στην Εράτυρα, ζωγραφισμένος από αγιογράφους από την ίδια την Εράτυρα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανανεωτικών τάσεων της λόγιας ζωγραφικής της Δυτικής Μακεδονίας που μορφολογικά έχουν αποκοπεί από την μεταβυζαντινή παράδοση και προσεταιρίζονται περισσότερο τις δυτικές τάσεις, διατηρώντας πάντα μια όμως την ίδια θρησκευτική θεματολογία, όπως είχε διαμορφωθεί από την ύστερη βυζαντινή εποχή.

Οι τοιχογραφίες του αρχοντικού Αργυριάδη (Μαλιόγκα) στη Σιάτιστα ρέπουν περισσότερο προς μια λαϊκή απόδοση όσον αφορά την τεχνοτροπία τους, τα απεικονιζόμενα θέματά τους όμως είναι εντυπωσιακά εκλεκτικιστικά. Η θεματολογία της ζωγραφικής περιλαμβάνει από απόψεις ευρωπαϊκών πόλεων και παγκόσμιους χάρτες έως ξένους ηγέτες και στρατιωτικούς καθώς επίσης και μια σπάνια στη Μακεδονία τοιχογραφική απόδοση του Όθωνα, του πρώτου βασιλιά της Ελλάδος. Η ζωγραφική του αρχοντικού είναι χαρακτηριστική των ιδεολογικών, πολιτικών και καλλιτεχνικών τάσεων που επικρατούν στη Μακεδονία πριν και μετά την ελληνική επανάσταση.

Οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν στη δράση μπορούν να προκρατήσουν τη θέση τους (η κάθε ομάδα ξενάγησης δύναται να αποτελείται από 8 άτομα) στέλνοντας email στη διεύθυνση peraapotosynoron@gmail.com σημειώνοντας το ονοματεπώνυμό τους, την ηλικία τους(ένα είναι μαθητές) και για ποια από τις δύο ημέρες ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος. Εναλλακτικά μπορούν να τηλεφωνούν στο 24610 98800, εσωτ. 3 ή να συμπληρώσουν την σχετική φόρμα στην ιστοσελίδα https://peraapotosynoron.wordpress.com/, στην οποία μπορούν να αναζητήσουν περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη δράση.

Σημειώνεται ότι τα μουσεία παραμένουν ανοιχτά για το κοινό, το Σαββατοκύριακο (25-26/9/2021) του εορτασμού και η είσοδος σε αυτά, καθώς και στους αρχαιολογικούς χώρους του Κράτους είναι ελεύθερη, σύμφωνα με την αρ.ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΑΜΕΕΠ/ΤΑΜΣ/346553/247338/5874/3323/27-6-2019 K.Υ.Α. (ΦΕΚ 2666/Β/1-7-2019), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Η Ελλάδα συμμετέχει στον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΕΗΠΚ) από το 1996. Γενικός συντονιστής του προγράμματος είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης, ενώ βασικός στόχος του είναι η βελτίωση της πρόσβασης των πολιτών σε στοιχεία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, υλικής και άυλης, καθώς και η ευαισθητοποίησή τους στα θέματα αυτά. Σκοπός του προγράμματος είναι η ενίσχυση του διαπολιτισμικού διαλόγου και των διασυνοριακών συνεργασιών.

Ο εθνικός συντονιστής του προγράμματος είναι η Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η οποία έχει διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο στίγμα εορτασμού: θεματολογία που αλλάζει ανά διετία, έμφαση στο νεανικό κοινό, υψηλής ποιότητας παρεχόμενη πληροφορία, εξοικείωση του κοινού με το έργο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, χρήση νέων τεχνολογιών και άλλα.

Πηγή: mouseioaianis.gr

Τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών Morfosi είναι μια εκπαιδευτική δομή, πιστοποιημένη από το κράτος, που δίνει ευκαιρία σε παιδιά από 5 έως 12 χρονών να αξιοποιήσουν το χρόνο τους με ενδιαφέρουσες δραστηριότητες.

Οι δραστηριότητες που επιλέγουμε συνδυάζουν το παιχνίδι με την εκπαίδευση και είναι προσαρμοσμένες στις ηλικίες και τις ανάγκες των παιδιών. Επιδίωξή μας είναι τα παιδιά να δοκιμαστούν σε διάφορα πράγματα και μέσα από αυτή τη διαδικασία να ανακαλύψουν τυχόν κλίσεις και ταλέντα που μπορεί να έχουν.

Επομένως τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν σε δραστηριότητες, κινητικές(Zumba, μουσικοκινητική αγωγή, παραδοσιακά παιχνίδια κ.ά.), καλλιτεχνικές( ζωγραφική, κατασκευές, χειροτεχνίες, κινηματογράφο, θεατρικό παιχνίδι κ.α.), επιστήμης( ρομποτική, πειράματα, εφευρέσεις), κοινωνικής αγωγής και γενικών γνώσεων.

Επιπλέον δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά του δημοτικού να προετοιμαστούν για τα μαθήματα της επόμενης μέρας με τη βοήθεια και την καθοδήγηση έμπειρων δασκάλων.

Φυσικά όλα αυτά δε θα μπορούσαν να γίνουν αν δεν υπήρχε το έμπειρο και άρτια καταρτισμένο προσωπικό, παιδαγωγοί δημοτικής εκπαίδευσης, νηπιαγωγοί, φιλόλογοι και εικαστικοί, που απαρτίζουν το δυναμικό των ΚΔΑΠ Morfosi Κοζάνης.

Τα κτίρια και οι χώροι όπου στεγάζονται πληρούν όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές και όλα τα υγειονομικά μέτρα που έχουν καθοριστεί τον τελευταίο χρόνο, ώστε το περιβάλλον να είναι ασφαλές για τα παιδιά και αποτελούνται από πολλές ευρύχωρες, ευάερες και ευήλιες αίθουσες που κάνουν την παραμονή τους ευχάριστη και ξεκούραστη.

Στόχος μας είναι στο τέλος της ημέρας τα παιδιά να φεύγουν ενθουσιασμένα και με χαμόγελο και όταν πηγαίνουν σπίτι να μιλάνε για τα ωραία πράγματα που έμαθαν και έκαναν στα ΚΔΑΠ Morfosi Κοζάνης, καθώς #υπέροχα_πράγματα_συμβαίνουν_εδώ.

F kdap.morfosi.kozani

Τ 2461 028090

Η έκθεση θα περιλαμβάνει 200 έργα από την αρχή της καριέρας του (1930) έως τον θάνατο του το 1989, πίνακες και σχέδια σε χαρτί που συγκεντρώθηκαν από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο. Μεταξύ των έργων, θα βρίσκονται και κάποια από την περίοδο της αυτο-εξορίας του στο Παρίσι, διάρκειας 13 ετών. Τα έργα του καλλιτέχνη αναδεικνύουν του τρόπους με τους οποίους ενσωμάτωσε επιρροές από την σύγχρονη και αρχαία Ελλάδα, με παράδοση στις χειροτεχνίες, τα κοστούμια, τα διακοσμητικά αντικείμενα, το θέατρο σκιών, τη χριστιανική και βυζαντινή τέχνη, αλλά και από ευρωπαϊκά ρεύματα, όπως ο κυβισμός, ο φωβισμός και ο σουρεαλισμός.