Κάθε χρόνο τέτοια εποχή στην περιοχή μας ξεκινά η συλλογή του κόκκινου θησαυρού μας. Του κρόκου Κοζάνης! Το βραδάκι μετά τη συγκέντρωση των λουλουδιών, η οικογένεια, οι φίλοι, οι συγγενείς και οι γείτονες μαζεύονται στα σπίτια αυτών που έχουν για να βοηθήσουν στο καθάρισμα της λεγόμενης «γίνας», δηλαδή στο να ξεχωρίσουν την κόκκινη αυτή κλωστούλα από τα πέταλα του λουλουδιού, διάφορα χόρτα ή πετρούλες.
Μετά, σειρά έχουν οι κίτρινες ίνες από τις κόκκινες. Με προσοχή και μεράκι όλες αυτές οι μικρές ίνες καθαρίζονται με τα χέρια σχεδόν μια μια έτσι ώστε να δοθεί το σημαντικότερο κομμάτι αυτού του τόσο εκλεπτυσμένου λουλουδιού. Κατά τη διάρκεια όλου αυτού και αφού είναι όλοι μία παρέα ξεκινάνε τα πιο ωραία.
Μέχρι να καθαριστούν όλα τα λουλούδια που συλλέχθηκαν από το πρωί κάποιος θα θυμηθεί μία ιστορία και θα την διηγηθεί στους υπόλοιπους της παρέας , μιας παρέας που αποτελείται από άτομα διαφόρων ηλικιών, από την γιαγιά μέχρι τα εγγόνια και από τους συγγενείς μέχρι φίλους όλων των ηλικιών.
Οι συζητήσεις, τα γέλια, οι φωνές, είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά πράγματα που μπορεί κάποιος να αντικρύσει ή να ακούσει περνώντας έξω ένα σπίτι που «καθαρίζει» κρόκο.. Σε κατακλύζει ένα συναίσθημα χαράς, ακόμη και ευγνωμοσύνης από αυτό το δέ3σιμο του κόσμου. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι αγνοί , με καλοσύνη απερίγραπτη μέσα στην καρδιά τους. Τέτοιους ανθρώπους συναντήσαμε αυτές τις μέρες ‘καθαρίζοντας’ κρόκο. « Θέλεις κάτι να φας;” H οικοδέσποινα δεν ήθελε κανένας που βοηθούσε ή που ερχόταν έστω για παρέα να μένει νηστικός. Πάντα πρόσφερε το κατιτίς. Οι περισσότεροι διηγούνταν ιστορίες σου προκαλούσαν τρελό γέλιο. Μέχρι και νέες γνωριμίες κάνεις που μετέπειτα καταλήγουν μέχρι και σε καλές φιλίες. Για όσους δεν έχουν ζήσει κάτι τέτοιο, κάπως έτσι κυλάει μία βραδιά καθαρίζοντας κρόκο.
Δίνεις την βοήθειά σου και παίρνεις πολλά όμορφα πράγματα.
